preceptū: quia et ip̄i in ſcripturis ſanctis dicti ſūt dij. nō hebreorū ſed gētiū. quod euidenter in pſalmo. lxx. interp̄tes poſuerūt dicentes. quoniamomnes dij gentiū demona. Ne quisergo putaretiſtis quideꝫ demonijsꝓ hibitu. celeſtibus aut vel omnibusvel aliquibus ſacrificari eſſe ꝑmiſſuꝫmox addidit. niſi dn̄o ſoli: id eſt niſidn̄o tantū: ne forte in eo ꝙ ait dn̄o ſoli. dn̄m ſolem eſſe quiſpiā cui ſacrificadum eſſe putat. Quod nō ita eſſe intelligendū: in ſcripturis grecis facilime reꝑitur. Deus igitur hebreorum.cui tam magnū. tantus etiā iſte philoſophus ꝑhibet teſtimoniū. legeꝫ dedit hebreo populo ſuo hebreo ſermone conſcripta. nō obſcura. et incognita: ſed omnibꝰ iam gentibꝰ diffamatam: in qua lege ſcpͥtū eſt. Sacrificāſdijs eradicabit̉ niſi dn̄o tantū. Quidopus eī hac eius lege. eiuſqꝫ ꝓph̓isde hac re multa requirere: imo nō ꝑquirere? Nō enī abſtruſa vel rara ſūt.ſed aꝑta et crebra colligere. et ī hacdiſputacōne mea ponere. quibus luce clarius apparet. nulli omnino niſitantū ſibi: deuverū ⁊ ſūmū voluiſſe ſacrificari. Ecce hoc vnuꝫ breuiter. imograditer minaciter. ſꝫ veraciter dictūab illo deo. que tam excellenter eoꝝdoctiſſimi p̄dicat: audiatur. timeatur.impleat̉: ne inobediētes eradicacō cōſequat̉. Sacrificas inquit dijs eradicabitur. niſi dn̄o tantum: nō quo regiegeat alicuius: ſed quia nobis expedit ut res eius ſimus. Huic enī cant̉in ſacris literis hebreoꝝ. Sixi dn̄o deus meus es tu: qm̄ bonorū meorū nōegēs. Huius aut p̄clariſſimūatꝫ optimū ſacrificiū. nos ip̄i ſumus. hoc eſtciuitas eius. Cuius rei miſteriū celebramus oblacōnibꝰ nr̄is que fidelibus note ſūt: ſicut in libris p̄cedentibus diſputauimus. Ceſſaturas enimIIvictimas quas in vmbra futuri offerebāt iudei. et vnū ſacrificiū gentesa ſolis ortuuſqꝫ ad occaſum. ſicut iamfieri cerminus oblaturas per ꝓph̓ashebreos oracula increpuere diuina.Ex quibꝰ quantū ſatis viſū eſt nō nulla ꝓtulimus: et huic iam oꝑi aſperſimus. Quapropter vbi nō eſt iſta uiſticia ut ſcd̓m ſua gratiā ciuitati obedienti deus imꝑet vnus et ſumus. necuiquā ſacrificet niſi tantū ſibi. et ꝑ hocin omnibꝰ hominibꝰ ad eande ciuitatem ꝑtinentibꝰ atqꝫ obediētibus deo.animus etiam corꝑi atqꝫ ratio vicijsordine legitimo fideliter imperet. utquēadmodum iuſtus vnus. itacetuspopuluſqꝫ iuſtoruꝫ viuat ex fide queoperatur ꝑ dilectōne qua homo diligit deum. ſicut diligendus eſt deus etproximū ſicut ſemetip̄m. Vbi ergonon eſt iſta iuſticia: profecto non ēcetus hoīm iuris ꝯſenſu. et vtilitatiscōmunione ſociatus. Quod ſi non eſt:vtiqꝫ populus nō eſt: ſi vera ē hec populi diffinico. Ergo nec reſpublica ēquia res populi nō eſt: vbi ip̄e populus non eſt. ¶ Ca. xxiiij.autē populus non iſto. ſꝫ aliodiffiniatur modo velut ſi dicaturpopulus eſt cetus multitudinis racōnalis. rerū quas diligit concordi cōmunione ſociatus: ꝓfecto ut videat̉qualiſquiſqꝫ populus ſit. illa ſūt intuenda que diligit. Quecūqꝫ tn̄ diligatſi cetus eſt multitudinis non pecoꝝ ſꝫracōnaliū creaturaꝝ. et eoꝝ que diligit concordi ꝯmunione ſociatus eſt:nō abſurde populus nūcupatur: tanto vtiqꝫ melior. quanto in melioribuſ:tantoqꝫ deterior. quanto ē in deterioribus concors. Scd̓m iſtā diffinicone nr̄am romanus populus. populuseſt: et res eius ſmē dubitacōe reſpublica. Quid aūt pͥmis teꝑibꝰ ſuis qͥdue ſequētibꝰ populus ille dilexerit. et