cōmunis eſt ip̄a mortalitas: ſerueturin rebus ad eā ꝑtinētibꝰ inter ciuitate vtrāqꝫ ꝯcordia. verū quia terrena ciuitas habuit quoſdā ſuos ſapientes quos diuina improbat diſciplina. qui vel ſuſpicati. vel decepti a demonibus crederent multos deos ꝯciliādos eſſe rebus hūanis. ad quoꝝ diuerſa quodāmodo officia diuerſa ſb̓dita ꝑtinerēt: ad aliū corpus. ad aliūanimū: inqꝫ ip̄o corꝑe. ad aliū caputad aliū ceruiceꝫ. et cetera ſingula adſingulos: ſimiliter in animo. ad aliuꝫingeniū. ad aliū doctrinā. ad aliu ira.ad aliū concupiſcentiā: inqꝫ ip̄is rebꝰvite adiacentibꝰ. ad alium pecus. adaliū triticū. ad aliū vinū. ad aliū oleūad aliū ſiluas. ad aliū nummos. adaliū nauigacōeꝫ. ad aliū bella atꝫ victorias. ad aliuꝫ conuigia. ad aliumpartū ac fecunditatē. et ad alios aliaceterā: celeſtis autē ciuitas vnū deūſolum colendū noſcet. eiqꝫ tantumodo ſeruiendū ſeruitute illa que grecelatria dicit̉ ⁊ nō niſi deo debetur. fidelipietate cenſerēt: factū eſt ut religionis leges cū terrena ciuitate nō poſſihabe̓ ꝯmunes: proqꝫ hijs ab ea diſſentire haberet neceſſe. atqꝫ oneri eſſediuerſa ſentiētibꝰ: eorūqꝫ iras et odiaet perſecutionū impetus ſuſtinere: niſicū animos aduerſantiū aliquādo terrore ſue multitudinis. et ſemꝑ diuinoadiutorio ꝓpulſae̓t. Hec ergo celeſtiſciuitas du ꝑegrinatur ī terra. ex omnibꝰ gentibꝰ ciues euocat. atqꝫ ī omnibꝰ linguis ꝑegrina colligit ſocietatē: nō curas quicqͥdī moribꝰ. legibus inſtitutiſqꝫ diuerſum eſt. quibuˢpax terrena vel conquiritur vel tenetur: nichil eorū reſcindēs vel deſtruēsimo etiā ſeruās ac ſequens: licet diu̓ſum in diuerſis nacōnibus ad vnumtamen eundē finē terrene pacis intēditur: ſi religionem qua vnus ſūmuset verus deus colendus docetur nō impedit. vtitur ergo celeſtis ciuitas inhac ſua ꝑegrinatione pace terrena.et de rebus ad mortalē hoīm naturamꝑtinētibꝰ hūanaꝝ volūtatū opoſicōrquantū ſalua pietate ac religione cōceditur. tuetur atqꝫ appetit: eamqꝫ terrena pacē refert ad celeſtē pace. quevere ita pax eſt: ut rationalis dūtaxat creature ſola pax habenda atꝫ dicenda ſit: ordinatiſſima ſcilicet et concordiſſima ſocietas fruendi deo et inuicē deo: quo cuventu fuei̓t. nō erit vita mortalis. ſed plane certeqꝫ vitaliſnec corpus animale qd̓ dum corrumpitur aggrauat animā. ſed ſpiritaleſme vlla indigentia ex omni ꝑte ſubditū volūtati. Hanc pace dū ꝑegrinatur in fide habet. atqꝫ ex hac fideiuſte viuit: cū adillā paceꝫ adipiſcēdam refert quicqͥd bonaꝝ actōnumgerit erga deū et ꝓximū qm̄ vita ciuitatis vtiqꝫ ſocialis eſt. ¶ Ca. xviij.Sod autē attinet ad illā differentiā quā de achademicis nouis varro adhibuit quibus incertaſunt omnia. omnino ciuitas deitalemdubitaconē tanquā dementiā deteſtatur. hn̄s de rebus quas mente ac racōne comp̄hendit. etiā ſi paruā ꝓptercorpus corruptibile quod aggrauatanimā. qm̄ ſicut dicit apoſtolus ex pte ſcimuſ. tamē certiſlimā ſcientiā: creditqꝫ ſenſibus in rei cuiuſqꝫ euidentia quibus per corpus animus vtiturqm̄ miſerabilius fallitur qui nūquamputat eis eſſe credenduꝫ: credit etiāſcripturis ſanctis. et veteribꝰ et nouisquas canonicas appellamuſ. vnde fides ip̄a concepta ē. ex qua iuſtus viuit: per quā ſme dubitacōe ambulamus ꝙͣduui ꝑegrinamur adno: quaſalua atqꝫ certa: de quibuſdam rebuˢquas neqꝫ ſenſu neqꝫ ratione ꝑcepimus. neqꝫ nobis ꝑ ſcriptura canonic
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten