Hec itaqꝫ mala tā magna. tam borrenda. tā ſeua. quiſquis cū dolore cōfiderat: miſeriaꝫ neceſſe eſt fateatur.Quiſquis aūt vel patitur ea ſme animidolore vel cogitat. multo utiqꝫ miſei̓us: ideo ſe putat beatu: quia ⁊ humanū perdidit ſenſū. ¶ Ca. octauū.Iaut nō ꝯtingat quedā ignorantia ſimilis dementie. que tamen in huius vite miſera ꝯdicōne ſepe ꝯtingit ut credatur vel amicus eſſequi inimicus eſt. vel inimicus qui amicus eſt. quid nos ꝯſolatur ī hac hūana ſocietate erroribꝰ eruniſqꝫ pleniſſima: niſi fides nō ficta et mutuā dilectio veroꝝ et bonoꝝ amicoꝝ? Quoſquāto plures et in locis pluribꝰ habemuſ: tanto lōgius latiuſqꝫ metuimuſne quid eis ꝯtingat mali de tātis maloꝝ aggeribꝰ huius ſeculi. Non enītantūmodo ſoliciti ſumus ne fame. nōbelliſ. ne morbis. ne captiuitatibꝰ affligantur. ne in eadē ſeruitute talia paciant̉. qualia nec cogitare ſufficimuſ:verū etiā vbi timor eſt multo amariorne inꝑfidiā. maliciaꝫ. nequiciaqꝫ mutentur. Et qn̄ iſta ꝯtingūt. tanto vtiqꝫplura quanto illi ſūt plureſ. et in nr̄amnoticiā p̄ferūtur: quibus cor nr̄m flagris vratur. quis p̄t niſi qui tāta ſentit aduertere? Mortuos quippe audire mallemus. quauis et hoc ſme dolore nō poſſemus audire. Quorū enimnoſvita ꝓpter amicicie ſpecialis ſolacia delectabat: vnde fieri p̄t ut eorummors nullā nobis ingerat ineſtitudine? Quā qui ꝓhibet. ꝓ hibeat ſi poteſtamica colloquia: interdicat amicabilēſocietatē. vel intercidat affectū hūanarū oīm neceſſitudinū: vincula mētis immiti ſtupore diſrūpat: aut ſic eisvtēdū cenſeat: ut nulla ex eis animūdulcedo ꝑfundat. Quod ſi fieri nullomodo p̄t: etiā hoc quo ꝑacto futurūeſt. ut eius nobis amara mors non ſitcuius dulcis eſt vita? Hinc enim eſtet luctus quoddā nō inhūani cordisquaſi vulnus aut vlcus: cui ſanandoadhibent̉ officioſe ꝯſolacōes. Nonemī ꝓpterea nō ē qd̓ ſanet̉: qm̄ quātoeſt animus melior: tāto ī eo cicius faciliuſqꝫ ſanatur. Cū igitur etiā de cariſſimoꝝ mortibꝰ. maxīe quoꝝ ſūt humane ſocietati officia neceſſaria. nūcmitius. nunc alperius affligatur vitamortaliuꝫ: mortuos tn̄ eos quos diligimus. quā vel a fide vel a bonis moribus lapſos. hoc eſt in ip̄a anima mortuoſ: audire ſeu vide̓ mallemus. Quaingenti matela plena eſt terra: ꝓpterquod ſcriptū eſt. Nunquid nō tēptatio eſt vita hoīs ſuper terra? Et ꝓpterqd̓ ip̄e dn̄s ait. ve mūdo ab ſcandalis. Et iterū. Am abūdauit inquit iniquitas: refrigeſcet caritas multorum.Ex quo ſit ut boīs amicis mortuiſ gratulemur: et cum mors eoꝝ nos cōtriſtet. ip̄a nos certius conſoletur: quoma caruerūt malis quibus in hac vita etiā boni hoīes vel cōterūtur. veldeprauantur. vel in vtroqꝫ periclitātur.A ſocietate vero ſan­ ¶ Ca. nonū.ctorū angeloꝝ quā ph̓i illi qui nobiſdeos amicos eſſe voluer̄t quarto cōſtituerūt loco velut ad mundū vemetes ab orbe terraꝝ. ut ſic quodāmodo cōplecteretur et celū nullo modoquidem metuimus. ne tales amici velmorte nos ſua vel deprauacōe contriſtent. Sed qꝛ nobis nō ea quā homines familiaritate miſcentur. qd̓ etiamip̄m ad erunas huius p̄tinet vite: etaliquādo ſatanas ſicut legimus trāſfigurat ſe velut angelūlucis ad temptādū eos. quos ita vel erudiri opuleſt vel decipi iuſtū eſt: magnā dei iniſericordia neceſſaria eſt. ne quiſꝙͣ cūbonos angelos amicos ſehreputat.habeat malos demōēs fictoſ amicoſeoſqꝫ tāto nocētioreſ: quāto aſtutioreſ