approbamus. Nā vndeiſta dei ciuitas de qua huius oꝑis ecce iam vndenonudecimū librū verſamus in manibus. vel in choaretur exortu vel ꝓgrederetur excurſu vel app̄henderet debitos fines: ſi nō eſſet ſocialis vita ſanctorū? Sꝫ in huius mortalitatis eruna. qd̓ et quātis abūdet malis ſocietas hūana: quis enumerare valeat?quis eſtimare ſufficiat? Audiāt apd̓cōmicos ſuos. hoīeꝫ cū ſenſu atqꝫ cōſenſu omī homini dicere: duxi vxoreꝫquā ibi miſeriā vidi. nati filij. alia cura. Quid itideꝫ illa que ī amore viciacōmemorat ide terecius. iniurie. ſuſpitiones. inimicicie. bellum. pax rurſus?Nōne res hūanas vbiqꝫ impleuer̄t?Nōne hec et īamicoꝝ honeſtis amoribꝰ plerūqꝫ ꝯtīgūt? Nōne hijs uſqꝫquaqꝫ plene ſūt res hūane: vbi iniurias. ſuſpicones. inimicicias. bellū. mala certa ſentimus. pace vero incertuꝫbonū: quoniā corda eoꝝ cū quibꝰ eātenere volumus ignoramus. etſi noſſe hodie poſſemuſ. qualia cras futuraeſſent utiqꝫ neſciremuſ? Qui porro inter ſe amiciores ſolent eſſe vel debent:quā qui vnā etiā cōtinetur domo? Ettn̄ quis inde ſecurus eſt. cū tanta ſepemala. ex eorū ocultis inſidijs exiſterent. tanto amarior quato pax dulcior fuit que vere putata eſt. cū aſtutiſſime fingeret̉? propter qd̓ omniū pectora ſic attingit ut cogat ī gemitu:quod ait tulliuſ. Nulle ſūt occulcoresinſidie: quā hec que latēt ī ſimulacōne officij: aut in aliquo neceſſitudinisnoīe. Nā eū qui palā eſt aduerſariusfacile cauendo vitare poſſis. Hoc vero ocultū inteſtinū ac domeſticū malū non ſolū exiſtit. veru etiā oprimit:antequā ꝓſpicere atqꝫ explorare potueris. Propter qd̓ et d̓ina vox illa etinimici hoīs domeſtici eius. cū magnodolore cordis auditur: quia ⁊ ſi quiſqꝫtam fortis ſit. ut equo animo ꝑferat.vel tam vigilans ut ꝓuido ꝯſilio caueat. que aduerſus eū molitur amicicia ſimulata: eoꝝ tn̄ hominū ꝑfidoꝝmala cū eos eſſe peſſimos experitur. ſiip̄e bonus eſt grauiter excruciet̉ neceſſe eſt: ſiue ſemꝑ mali fuerint et bonos ſe finxerint: ſiue in iſtā maliciamex bonitate mutati ſint. Si ergodomus ꝯmune ꝑfugiū in hijs malis humani generis tuta nō eſt quid ciuitasque quāto maiorē tanto forū eius litibus et ciuilibꝰ et criminalibꝰ pleniꝰetiā ſi quieſcant nō ſolū turbulēte. veruſepius et cruente ſedicōnes ac bellaciuilia? A quoꝝ euentis ſūt aliquando libere ciuitateſ: a ꝑiculis nūquam.Vid ip̄au­ ¶ Capitulū ſextūdicia hoīm de hominibꝰ que ciuitatibꝰ etiā quātalibet pace manentibus deeſſe nō poſſunt: qualia putamus eſſe. quā miſera. quā dolēda. qn̄quidē hij iudicat. qui ꝯſciencias eoꝝde quibꝰ iudicant cernere nequeunt?Vnde ſepe cōgūtur tormentis innocentiū teſtiū ad aliena cauſam ꝑtinētem querere veritatē. Quid cu in ſuacauſa quiſqꝫ torquetur: et cū queriturvtrū ſit nocēs cruciatur et innocens?Luit ꝓ incerto ſcelere certiſſimas penas: nō quia illud cōmiſiſſe detegit̉:ſed quia nō cōmiſiſſe neſcitur. Ac perhoc ignoratia iudicis: plerūqꝫ eſt calamitas innocetis. Et qd̓ eſt intolerabilius. magiſqꝫ plangēdū rigandūqꝫ ſi fieri poſſet fontibus lacrimaꝝ cūꝓpterea iudex torqueat accuſatū. neoccidat neſciēs innocentē ſit ꝑ ignorantie miſeria: ut et tortū et innocenteoccidat: que ne innocentē occiderettorſerat. Si enī ſcd̓m iſtoꝝ ſapiētiaꝫdelege̓t ex hac vita fugere quā diutius illa ſuſtinere tormēta: qd̓ nō cōmiſit. ꝯmiſiſſe ſe dicit. Quo damnatoet occiſo. utrū nocente an innocenteꝫ