clamat eis etiā pſalmus quintuſdecimuſ. Propter hoc iocudatū ē cor meum. et exaltauit lingua mea. inſuꝑ etcaro mea requieſcat in ſpe. qm̄ nō derelinques animā mea ī inferno. nec dabis ſanctū meū videre corrupconem.Quis ī ea ſpe diceret requieuiſſe carne ſuā ut nō derelicta ſit anima ſua ininferno. ſꝫ cito ad eū redeūte reuiuſceret ne corruperet̉. ſic̄ cadauera corrupi ſolēt: niſi qͥ die tertio reſurrexit?Qd̓ vtiqꝫ dice̓ nō poſſunt de ꝓphēta etrege dauid. Clamat et ſexāgeſmuſſeptimus pſalmus. Deus nr̄ deus ſaluos faciēdi: et domini dei exitus mortiſQuid aꝑtius diceretur? Deus enī ſaluos faciendi dn̄s ē iheſus: q̄ interptatur ſaluator. ſiue ſalutariſ. Nā racō nōmis huius hec reddita eſt: qn̄ priuſꝙͣex virginē naſceret̉. dictū eſt. parietfiliu ⁊ vocabis nomē eius iheſuꝫ: ip̄eenim ſaluū faciet ppl̓m ſuū a pcc̄is eorum. In quoꝝ pcc̄oꝝ remiſſionē qm̄ſanguis eius effuſus ē: nō vtiqꝫ oportuit eū de hac vita exitus alios habe̓ꝙ mortis; Ideo cū dictū eſt. deus nr̄deus ſaluos faciēdi. cōtinuo ſubuictūeſt. et dn̄i exitus mortis: ut oſtēderet̉moriedo ſaluos eſſe facturuſ. Sꝫ imrando dictū eſt. et dn̄i dei: tanꝙͣ diceretur. Talis eſt iſta vitā mortaliū: utnec ip̄e dn̄s aliter ab illa exiret. niſi ꝑmorte. ¶ Ca. xix.Ed ut iudei tā manifeſtis huiꝰꝓphetie teſtimonijſ. etiā rebꝰ ad effectuꝫ tā clarū certuqꝫ ꝑductis ominono credāt: ꝓfecto in eis illud implet̉qd̓ in eo pſalmo qͥ hūc ſequitur ſcpͥtueſt. Cū enī et illic ex ꝑſona xp̄i que adeius paſſionē ꝑtinēt ꝓpheticē dicērētur ꝯmemorātū eſt qd̓ in euāgelio patuit. Oederūt in eſcam meā fel: et in ſitimea potū michi dederūt acētū. Et velut poſt tale ꝯuiuiū epulaſqꝫ ſibi huiuſcemodi exhibitas. mox intulit. Fi-liber xvꝰat menſa eoꝝ corā ip̄is in muſcipulā.et in retribucōnē ⁊ in ſcandalū: obſcurentur oculi eorū ne videāt. et dorſuꝫeorū ſemꝑ incurua: et cetera q̄ nō optando ſūt dicta. ſꝫ optādi ſpecie ꝓphetando p̄dicta. Quid ergo mirū ſi hecmanifeſta nō vidēt: quorū oculi ſuntobſcurati ne videāt? Quid mirū ſi celeſtia nō ſuſcipuit: qui ut ī terrena ſintproindorſū eoruſemꝑ incuruū ē? Hijſem̄ verbis tranſlatis a corꝑe: vicia ſignificatur animorū. Iſta de pſalmishoc ede ꝓphetia regis dauid ſatis dicta ſint: ut aliquis modus ſit. Ignoſcat aūt qui hoc legūt. et cūcta illa nouerunt: et de hijs que fortaſſe firmiora mē p̄termiſiſſe vel intelligūt vel exiſtimat. nō queratur. ¶ Ca. xx.Egnauit aūt dauid in terrena¶ Siheruſalē. filius celeſtis ihrl̓m.dn̄o multū teſtimonio predicatus: qꝛet delicta eius tāta pietate ſuꝑata ſūtꝑ ſaluberrima penitēdi huilitatē. utprorſuſinter eos ſit. de quibꝰ ip̄e ait.Beati quorū remiſſi ſūt iniquitateſ: etquorū tecta ſūt pcc̄a. Poſt hunc regnauit eidē populo vniu̓ſo ſalomoneius filius: q̄ut ſupradictū ē. patreſuo cepit viuente regnare. Hic boniſinicijs. malos exitus habuit: quippeſecude res que ſapiētiū ammos fatigāt. magis huic obfuer̄t ꝙ ꝓfuit ip̄aſapiētiā: etiā nūc et deinceps memorabilis. et tūc lōge lateqꝫ laudata. Prophetaſſe etiā ip̄e reꝑitur in ſuis libris.qui tres recepti ſūt in auctoritate canonicā: ꝓuerbia. eccleſiaſtes. et canticū canticoꝝ. Alij vero duo quorū vnꝰſapiētia. alter eccleſiaſticusdicit̉. ꝓpt̓eloquij nōnullā ſimilitudine ut ſalomonis dicatur obtinuit ꝯſuetudo. Nōaūt eſſe ip̄ius non dubitāt doctores:eos tn̄m auctoritate maxime occidētalis antiquitus recepit eccleſia: quorum in vno qui appellatur ſapientia