ſꝫ celeſtis ac ſpūalis eſſet fideliter expectāda. qua tunc ignorās infidelitasgentiū. cū dei ppl̓m exultabat atqꝫ inſultabat eſſe captiuū: qͥd aliud ꝙͣ xp̄icōmutacōꝫ ſꝫ ſcientibꝰ neſciēs exprobrabat? Et ideo qd̓ ſequit̉ vbi pſalmus iſte cōcluditur. Bn̄dicto dn̄i ineternū fiat fiat. vniu̓ſo ppl̓o dei adceleſtē iheruſalē ꝑtinēti. ſiue ī illis qui ſatebāt ī teſtamēto veteri anteꝙͣ reuelaretur nouū. ſiue in hijs qui iā teſtamto nouo reuelato manifeſte ꝑ̄tine̓ cernūtur ad xp̄m. ſatis cōgruit. Bn̄dictō quippe dn̄i in ſemīe dauid non adaliquod tempus qualis diebus ſalomonis apparuit. ſꝫ in eternū ſperanda eſt: in qua certiſſima ſpe dicit̉. fiatfiat. Illius enī ſpei eſt ꝯfirmacō verbihuius iteracō. Hoc ergo intelligenſdauid ait ī ſcd̓o regnorū libro: vndead iſtū pſalmū dicreſſiſumus. Et lecutus es ꝓ domo ſerui tui in longinquū. Ideo aūt poſt paululū ait. Nūcincipe et bn̄dic domū ſerui tui uſqꝫ ineternū et ceterā: qꝛ tūc geniturus eratfiliū ex quo ꝓgenies duceret̉ ad xp̄mꝑ que futurā erat domus eius eternāeadēqꝫ domus dei. Domus enī dauidꝓpter genus dauid. domus autē deteadē ip̄a ꝓpter tēplū dei. de homibusfactū. non de lapidibꝰ. vbi habitet ineternū ppl̓us cū deo et ī deo ſuo. et deꝰcū populo atqꝫ in populo ſuo: ita utdeus ſit implēs ppl̓m ſuū. et ppl̓us plenus deo ſuo. cū deus erit omīa in omībus: ip̄e in pa̓ce p̄iū. qui virtus ī bello. Ideo cum verbis nathandictū ſit.et nūciabit tibi dn̄s qm̄ domū edificabis ip̄i. poſtea dictū eſt in verbis dauid. qm̄ tudn̄s omīpotēs deus iſrahelreuelaſti aure ẜui tui dicēs domū edificabo tibi. Hac enī domū et nos edificabimus bene viuēdo et deus ut beneviuamuſ opitulādo: qꝛ niſi dn̄s edificauerit domū: in vanū laborabūt edi-lixxxxijꝰficātes eā. Cuius domus cū venerit vltima dedicacō tūc fiet illd̓ qd̓ hic ꝑ nathanlocutus ē deus dicēſ. Et ponā locū ppl̓o meo iſrahel et plātabo illū ⁊ mhabitabit ſeorſum ⁊ nō ſollicitus eritvltra: et nō apponet filius iniquitatishuiliare eū: ſic̄ ab inicio a diebꝰ quibus ꝯſtitui iudices ſuꝑ ppl̓m meū iſrl̓.Oc tam magnū ¶ Ca. xiijIbonū quiſquis in hoc ſeculo vinhac terra ſperat inſipiēter ſapit. Anquiſpiaputabat ī pace regni ſalomonis. id eſſe ꝯpletu? Pacem quippe illaſcpͥturā in vmbra futuri. excellēti p̄dicacōe ꝯmēdat. Sꝫ huic ſulpicōm vigilanter occurſū eſt: cū poſtea ꝙ dictūeſt. nō apponet filius iniquitatis huiliare eu. continuo ſb̓iūctū eſt. ſicut abinicio. a diebus quibꝰ ꝯſtitui iudicesſuꝑ ppl̓m meū iſrahel. Iudices nāqꝫ pͥuſꝙͣ reges ibi eſſe cepiſſent ſuꝑ illuꝫppl̓m fuerāt cōſtituti. ex quo terra ꝓmiſſiōis accepit: et vtiqꝫ hiūliabat eūfilius iniqͥtatis. hoc eſt hoſtis alienigena. ꝑ interualla tēporū quibꝰ legutur paces alternaſſe cū bellis: et inueniūtur illic pacis tꝑa ꝓlixiora ꝙͣ ſalomon habuit. qui. xl. regnauit annos.Nā ſb̓ eo iudice q̄ appellatus ē aiod.octogīta anni pacis fuerūt. Abſit ergo ut ſalomōis tēpora in hac ꝓmiſſione p̄dicta eſſe credātur: multominꝰitaqꝫ cuiuſlibꝫ regis alteriuſ. Nō enīquiſꝙͣ eorū ī tanta quāta ille pace regnauit. nec vnqua omino gens illaita regnū tenuit ut ſollicita nō fuerit.ne hoſtibꝰ ſubderet̉: qꝛ in tanta mutabilitate rerū hūanarū nulli aliqn̄doppl̓o cōceſſa ē tanta ſecuritas: ut huicvite hoſtiles nō formidaret incurſuſ.Locus ergo iſte qͥ ꝓmittitur tā pacate ac ſecure habitaconis eternus eſt.eterniſqꝫ debetur ī mr̄e iheruſalē libera. vbi erit veraciter ppl̓us iſrahel: hocenī nom interp̄tatur vides deū. Cuiꝰ