p̄mijdeſiderio pia ꝑ fidē vita ī hac erūnoſa ꝑeg̓nacōē ducēda ē. ¶ Ca. xiiij.Rocurrēte igitur ꝑ tēpora ciuitate dei: pͥmo in vmbra futuri interrena ſcilicꝫ iheruſalē regnauit dauid. Erat dauid in canticis eruditus.qui armonia muſicā nō vulgari volūtatē. ſꝫ fideli volūtate dilexerat: eaqꝫdeo ſuo qui verus eſt deus. miſtica reimagne figuracōne ſeruierat. Diuerſorum enī ſonorum racōnabilis moderatuſqꝫ ꝯcentus. ꝯcordi varietate cōpactā bene ordinate ciuitatis inſmuat vnitatē. Oeniqꝫ om̄is fere ꝓphetiaeius in pſalmis e. quos centū ququaginta liber cōtinet quē pſalmorū vocamus: in quibꝰ nōnulli volūt eos ſolos factos eſſe a dauid qͥ eius nomīeinſcripti ſūt. Sūt itē qui putāt nō abeo factoſ. niſi qui p̄notātur ip̄ius dauid: qui vero habet ī titulis ip̄i dauid.ab alijs factoſ. ꝑſone ip̄ius fuiſſe cōaptatos. Que opinio vocē euāgelicaſaluatoris ip̄ius refutatur vbi ait. ꝙip̄e dauid ī ſpiritu xp̄m dixeit eē dn̄mſuū: qm̄ pſalmus ceteſmuſnonus ſicincipit. dixit dn̄s dn̄o meo ſede a dextris meis: donec pona̓ inimicos tuosſcabellū pedū tuorū. Et cetre idē pſalmus nō habet ī titulo ip̄ius dauid. ſꝫip̄e dauid: ſic̄ plurimi. Michi aūt credibilius vidētur exiſtimae̓ qui omēsillos centūquinqͣginta pſalmos eiꝰoꝑi tribuūt. eumqꝫ aliquos p̄notaſſeetiā noībꝰ aliorū. aliquid qd̓ ad reptineat figuratibꝰ: ceteros aut nulliushomis nomē in titulis habe̓ voluiſſe.ſicut ei varietatis huius diſpoſiconeꝫꝙͣuis latebroſaꝫ. nō tn̄ inanē dn̄s inſpirauit. Nec mouere debꝫ ad hoc nōcredendū qd̓ nōnullorū noīa ꝓphetarū qui longe poſt dauid regis tēporafuerūt quibuſdā pſalmis ī eo librolegūtur inſcpͥta: et q̄ ibi dicūtur. velutab eis dici vidētur. Neqꝫ enī nō po-liber xvbꝰtuit ꝓpheticus ſpūs ꝓphetāti regidauid. hec etiā futurorū ꝓphetarū nomīareuelae̓ ut aliquid qd̓ eorū ꝑſone cōueniret ꝓphetice cataret̉: ſicut rex ioſias exorturus et regnaturus poſt annos amplius ꝙͣ trecētos cuidā ꝓphete qui etiā facta eius futura p̄dixit. cūſuo noīe reuelatus eſt. ¶ Ca. xv.vnciā exſpectari a me video¶ Vut hoc loco libribuuis apiā qͥdin pſalmis dauid de dn̄o ih̓u xp̄o veleius eccleſia ꝓphetauerit. Ego aūt uthoc nō ita faciā. ſicut videt̉ ip̄a expectacō poſtulae̓. ꝙͣ uis iam in vno fecerim: cōpia ꝙ inopia magna impedior. Om̄i a emī ponere vitā de ꝓlixitatiſcauſa ꝓhibeor: vereor autē ne cū aliqͣelegero: multis qͥ ea nouerūt. videarmagis neceſſaria p̄teriſſe. Seindeqꝛ teſtimonū qd̓ ꝓfertur. de cōtexiōetotius pſalmi debꝫ habere ſuffragiū:aut certe nichil ſit qd̓ ei refragetur ſinō omīa ſuffragātur: ne more centonū ad re quā volumus tanꝙͣ verſiculos decerpe videamus: velut de grādi carmīe. qd̓ non de re illa ſed de alialongēqꝫ diuerſa reꝑiatur eſſe ꝯſcpͥtūHoc aūt ūt in quocūqꝫ pſalmo poſſitoſtēdi: exponedus eſt totus. Ad qͣntioꝑis ſit: et alioꝝ ⁊ nr̄a volumīa ī quibus hoc fecimus ſatis indicāt. Legatergo illa qͥ voluerit: et potuerit inuenire quota quāta rex dauid idemqꝫpheta et eccleſia ꝓhetauerit: de regeſcilicꝫ ⁊ ciuitate quā ꝯdidit. ¶ Ca. xvi.vamlibꝫ enīde quacūqꝫ re ꝓp̓eſint. atqꝫ manifeſte ꝓpherice locucōes: neceſſe eſt ut eis etiā tropicemiſceāt̉ q̄ maxīe ꝓpter tardiores ingerūt doctoribꝰ laborioſū diſputandi exponēdiqꝫ negociū: quedā tamēxp̄m ⁊ eccleſiā ip̄a pͥma facie mox utdicūtur oſtendūt: et ſi ex ocio reſtantexponēda. q̄ in eis minus intelliguntur. quale illud eſt in eodē pſalmoꝝ