qd̓ ſunt fideles eius ſaulus ꝑſequēretur. ſaule inquit ſaule quid me ꝑſequeris? Deinde in cōſequētibꝰ pſalmineqꝫ nocebo inqͥt in veritate mea. neqꝫ ꝓphanabo teſtamentū meū: et queꝓcedūt de labijs meis nō reprobabo. Semel iuraui ī ſancto in eo. ſi dauidmētiar: id ē neq̄ꝙͣ dauid mētiar.Solet enī ſic loqui ſcpͥtura. Qd̓ autēnō mentiat̉ adiuigit et dicit. Semeneius in eternū manet. et ſedes eius ſic̄ſol in cōſpectu meo: et ſic̄ luna ꝑfectain eternū: et teſtis in celo fidelis.Oſt hec tāte ꝓ miſſio. ¶ Ca. x.nis validiſſima firmamēta. neputaretur ī ſalomone ꝯpleta. tanꝙͣ idſperaretur. nec inueniretur. tu vero inquit repuliſti. et ad nichilum deduxiſti dn̄e. Hoc quippe factuꝫ eſt de regno ſalomonis in poſteris eius uſqꝫad euerſione terrene ip̄ius iheruſaleque regni eiuſdē ſedes fuit: et maxīeip̄ius tēpli labe qd̓ fuerat a ſalomone ꝯſtructū. Sꝫ nec ob hoc putaret̉deus contra ſua naturā ꝓmiſſa feciſſe:cōtinuo ſubiecit. Siſtuliſti xp̄m tuū.Nō ergo eſt ille ſalomon. ſed nec ip̄edauid: ſi dilatatus eſt xp̄us dn̄i. Cūenī xp̄us eius diceretur omēs regesmiſtico illo criſmate cōſecrati. nō ſolūarege dauid et deinceps. ſed ab illoetiā ſaule qui ppl̓o eidē rex pͥmus eſtvnctuſ. ip̄e quippe dauid eū xp̄m deūappellat: erat tn̄ vnus veruſ xp̄us cuius ille figura ꝓphetica vnctōe geſtabat. qui et ſecūdū opinione hoīm quieū putabat in dauid vel in ſalomoneintelligendū differebat̉ in longum:ſcd̓m diſpoſicone autdei venturus ſuotꝑe parabat̉. Interea dū ille differt̉.quid factū ſit de regno terrene iherūſaleꝫ vbi ſperabat̉ vtiqꝫ regnaturus.ſecutus iſte pſalmus adiūxit atꝫ ait.Euertiſti teſtamentū ſerui tui: profanaſti in terra ſanctitate eius. Oeſtru-liber xvij.xiſti oēs materias eius: poſuiſti muincōes eius formidine. Biripuerunteū omēs trāſenteſ viā: factus ē opprobriū vicinis ſuis. Exaltaſti dexteramimmicoꝝ eius: iocūdaſti omēs inimicos eius. Auertiſti adiutoriū gladijeius: et non es opitulatus et in belloSiſſoluiſti eū ab emūdacōe: ſedē eiꝰin terra colliſiſti. Oniſti dies ſediseius: ꝑfuſiſti eū cōfuſione. Hec omīavenerūt ſuꝑ ancillā ihrl̓m. in qͣ regnauerūt. nōnulli etiā filij libere regnumillud tenētes in diſpenſacōne tēporaria: regnuꝫ autē celeſtis ihrl̓m cuiuserat filij in vera fide habētes. et in veroxp̄o ſperātes. Quo aūt iſta venerit ſuꝑ illud regͣnū: index eſt rerū geſtarūſi legatur hiſtoria. ¶ Ca. xi.Oſt hoc aūt ad dep̄candū deumꝓpheta cōuertit̉: et ip̄a dep̄cacōꝓphetacō eſt. Sſqꝫ quo dn̄e autis infinē? Subaudiatur faciē tuā. Vel ſic̄alibi dicit̉. Quouſqꝫ autis facie a meNā ideo quidā codices hic nō habetauertis ſꝫ auteris: quaꝙͣ poſſit intelligi autis miſcd̓iaꝫ tuā qua ꝓmiſiſti daiud. Qd̓ aūt dixit in fine: quid eſt niſiuſqꝫ in finē? Qui finis intelligēdus.vltimū tēpus. qn̄ in xp̄o iheſu etiā illagens ē creditura: ante que in fine illafiei oportebat. q̄ ſuꝑius erunoſa defleuit. Propter que et hic ſeqͥtur. Exardeſcet ſicut ignis ira tua: memēto q̄ eſtmeā ſb̓ſtātia: nichil hic melius ꝙ ip̄eiheſus intelligitur ſb̓ſtātia ppl̓i huiuſex quo naturā ē carnis eius. Nō enimvane inqͥt ꝯſtituiſti omēs filios hominū. Niſi enī eſſet vnus filius homisſb̓ſtātia iſrahel ꝑ quē fili homīs liberaretur multi filij hoīm: vam vtiqꝫ cōſtituti eſſent omēs filij hoīm. Nūc vero omīs quidē hūana natura ꝑ peccatu pͥmi homīs in vanitate de ꝟtute collapſa ē: ꝓpter qd̓ dic̄ alius pſalmus.Homo vanitati ſil̓is factus eſt: dies