Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

exhibebatur. Vn̄ et illud qd̓ ait ſauliſamuel. qm̄ ſeruaſti mandatū meūqd̓ mandauit tibi dn̄s. quēadmodūnūc parauerat dn̄s regnū tuū uſqꝫ ineternū ſuꝑ iſrl̓. et nūc regnū tuū nonſtabit tibi. et queret ſibi dn̄s hominēſcd̓m cor ſuū. et mandauit ei dn̄s eſſeprincipem ſuper populū ſuū. quiacuſtodiſti que mādauit tibi dn̄s.ſic accipiendū ē. ac ſi ip̄m ſaulē deusin eternū p̄parauerit regnaturū. et hocpoſtea noluerit ſeruare peccanti: neqꝫemī peccaturū neſciebat: ſed p̄parauerat regnū eius. in quo figurā regn eſſet in eternū. Ideo addidit. Etnūc regnū tuū ſtabit tibi. Stetitergo et ſtabit. qd̓ ī illo ſignificatu ēſꝫ huic ſtabit: qꝛ in eternū ipſefuerat regnaturus. nec ꝓgenes eiuſut ſaltē poſteros alter alteri ſuccedentes videret̉ impleri qd̓ dictū ē ineternū. Et queret inqͥt dn̄s ſibi hoīeꝫſiue dauid. ſiue ip̄m mediatorē ſignificas teſtamēti noui qui figurabat̉ icriſmate etiā quo vnctus ē ip̄e dauidet ꝓgenieſ eiuſ. aūt qͣi neſciat vbiſit. ita ſibi boīem deus querit. ſꝫ hominē more hoīm loqͥtur: qui et ſic loquēdo nos q̄rit. Non ſolū enī deo pr̄iverū ip̄i qͦꝫ vingenito eius venitre̓ qd̓ pierat. uſqꝫ adeo eramus noti: ut in ip̄o eſſemus electi ante cōſticōne mūdi Queret ſibi ergo dixit. ſuūhabebit: vn̄ in latina lingua hoc ꝟbūaccipit p̄poſicōnē. et acqͥrit dicitur qd̓ſatis aꝑtu ē quid ſignificet: quaꝙͣ etſme additamēto p̄poſicōis quere̓ intelligat̉ adqͥrere. ex quo lucra vocatur et queſtus. Ca. vij.Vrſus peccauit ſaul in obeditentia: et rurſus ſamuel ait illi inverbo dn̄i. Quia ſpreuiſti verbū dn̄i:ſpreuit te dn̄s ut non ſis rex ſuꝑ iſrahel. Et rurſus eodē peccato idfiteret̉ ſaul. et veniā p̄caret̉ rogaret-liber xvijqꝫ ſamuelē ut reuerteret̉ cum il̓ o adplacandū deū. reuertat̉ inqͥt tecuqꝛ ſpreuiſti ꝟbū dn̄i: et ſpernit te dn̄sne ſis rex ſuꝑ iſrahel. Et cōuertit ſamuel facie ſuam ut abiret: et tenuit ſaulpinulā dypſoīdis eiuſ: et diſiupitEt dixit ad ſamuhel. Siſrupit dn̄sregnū ab iſrahel de manu tua hodie.et dabit ꝓximo tuo bono ſuꝑ te. et diuidet̉ iſrl̓ in duo. et ꝯuertetur neqꝫpenitebit: qm̄ non eſt ſicut homo utpeniteat eum: ip̄e minatur et ꝑmanet. Iſte cui dicit̉. ſperint te dn̄s ne ſisrex ſuꝑͣ ilrahel. et diſrupit dn̄s regnūab iſrl̓ de manu tua hodie. qͣdragnitaannos regnauit ſuꝑ iſrl̓. tanto ſcꝫ ſpacio tēporis qͣnto cupēdauid: et audiuit hoc pͥmo tꝑe regni ſui. ut intelligamus ideo dictū. qꝛ nullus de ſtirpeeius fuerat regnaturuſ: et relpiciamꝰad ſtirpem dauid. vn̄ exortus ē ſcd̓mcarne mediator dei hoīm homo xp̄uſih̓us. aūt hꝫ ſcpͥturā qd̓ in pleriſqꝫ latinis cōdicibꝰ legitur. Diſrupitdn̄s regnū iſrl̓ de manu tua: ſed ſicut anobis poſitū ē inuentū in grecis. diſrupit dn̄s regnum ab iſrahel de manutua: ut hoc intelligatur de manu tuaqd̓ eſt ab iſrſ̓. Populi ergo iſrahelſonā figurāte gerebat iſte. ppl̓uſregnū fuerat amiſſurus: xp̄o ih̓u dn̄onr̄o nouū teſtamentū carnaliterſꝫ ſꝑūaliter regnaturo: de quo dicitur. et dabit illud ꝓximo tuo. ad carnis ꝯgnacōnē id refert. Ex iſrahel enīxp̄us ſcd̓m carne: vn̄ et ſaul. Qd̓ veroadditu ē. bono ſuꝑ te: p̄t qͥd ē intelligi meliori te. qͥdā ſic ſūt interp̄tati. Sꝫ melius ſic accipit̉ bonoſuꝑ teut qꝛ ille bonus ē. ideo ſit ſuꝑ te: iuxtaillud aliud ꝓpheticū. Honec ponā oēsinimicos tuos ſub pedibꝰ tuis. in quibus eſt et iſrahel: cui ſuo ꝑſecutori regnū abſtulit xp̄us: quāuis fuerit illicet iſrahel ī quo dolus ea̓t. quoddā