quaſi frumentū illaꝝ paleaꝝ. Namvtiqꝫ inde erant apl̓i. inde tot martires. quoꝝ prior ſtephanus: inde totecc̄ie quas apl̓us paulus ꝯmemorātin ꝯuerſiōe ſua magnificātes deū. Dequa re nō dubito intelligēdū eſſe qd̓ſequit̉. et diuidet̉ iſrahel in duo: iniſrahel ſcꝫ inimicū xp̄o ⁊ iſrahel adheretem xp̄o: in iſrahel ad ācillā. et iſrāhelad libera ꝑtinenteꝫ. Nā iſta duo gn̓apͥmū ſimul erant velut abraha adhucadhereret ancille: donec ſterilis perxp̄i gram fecūdata clamaret. Eice ancillā ⁊ filiū eius. Propter peccatū quide ſalomonis regnāte filio eius roboaſcimus iſrahel ī duo fuiſſe diuiſū atqꝫita ꝑſeueraſſe habetibꝰ ſingulis partibus reges ſuos. donec illa gens tota a chaldeis eſſet ingenti vaſtacōeſubuerſa atqꝫ trāſlata: ſed hoc qͥd adſaulē cū ſi tale aliquid commādū eſſꝫip̄i dauid fuerit potius cōminādū cuius ea̓t filius ſalomo? Poſtremo nūcͣinter ſegens hebrea diuiſa non eſt: ſꝫindifferēter ī eiuſdē erroris ſocietate diſꝑſa ꝑ terraſ. ꝯiuiſio vero illa quadeus ſub ꝑſona ſaulis. illius regni etppl̓i figurā geretis. eidē regno ppl̓oqꝫ minatus ē. eterna atꝫ immutabilisſignificata ē ꝑ hoc qd̓ adiunctu ē: etnō cōuertet̉ neqꝫ penitebit: qm̄ nō eſtſicut hō ut peniteat eū. Ip̄e minat̉ etnō ꝑmanet: id ē homo minatur et nōpͥmanet. Nō aūt deus que non penitetſicut hoīeꝫ Sbi enī legit̉ qd̓ peniteateū mutacō rerū ſignificat̉: imīmutabilip̄ſcientiā manente diuina. Vbi ergonō penite̓ dicit̉: nō mutae̓ intelligit̉.Prorſus inſolubilē videmus ꝑ hec ꝟba ꝓlatā diuinitus fuiſſe ſentētiam deiſta diuiſiōe ppl̓i iſrl̓ et ominio p̄petua.Quicūqꝫ enī ad xp̄m trāſierūt vel traleunt vel tranſibūt inde: nō erat indeſcd̓m dei p̄ſcientia. non ſcd̓m generishumam vna eādēqꝫ naturā. Prorſusliber xvijjquicūqꝫ ex iſrahelitis adherētes xp̄oꝑſeuerat in illo: nunꝙͣ erūt cū eis iſrahelitis. qͥ eius mimiciuſqꝫ in fine vitehuius eſſe ꝑſiſtūt: ſꝫ in diuiſiōe q̄ hicp̄nūciata e p̄petuo ꝑmanebūt. Nil emīꝓdeſt teſtamentū vetus de monte ſyna in ẜuitute generas niſi qꝛ teſtimomū phibꝫ teſtamēto nouo: alioqͥn ꝙͣdui legit̉ moyſes. velamē ſuꝑ cordaeorū poſitū eſt: cū aūt quiſqꝫ inde trāſierit ad xp̄m. auferetur velamē. Traſeuntiū quippe intencō ip̄a mutatur devetere ad nouū: ut iāno quiſqꝫ intendat acciꝑe carnaleꝫ ſꝫ ſpūalē felicitate. Propter qd̓ ip̄e magnus ꝓph̓a ſamuhel anteꝙͣ vnxiſſet regē ſaul. qͣndoexclamauit ad dn̄m ꝓ iſrl̓. et exaudiuit eū. et cū offerret holocauſtū ſimulaccedētibꝰ alienigenis ad pugnamcontra ppl̓m dei. tonuit dn̄s ſuper eoset cōfuſi ſūt. et ceciderūt vel offender̄tcora iſrahel atqꝫ ſuꝑati ſūt. aſſumpſitlapidē vnū. ſtatuitqꝫ illū inter mnaſſephat noua et vetere ⁊ vocauit nomeneius abemeſer: qd̓ ē latine lapis aduitoriſ. et dixit. Vſqꝫ hoc adiuuit noſdn̄ſ. Maſſephat interptatur intencō.Lapis ille adiutoris. medietas ē ſaluatoris: ꝑ quē tranſeūdū eſt a maſſephat vetē ad noua. id ē ab intenconequa exſpectabat̉ a carnali regno beatitudo falſa carnalis. ad intencōne q̄ꝑ nouū teſtamentū exſpectatur in regno celorū btitudo veriſſima ſpūalisqua qm̄ nichil melius. hucuſqꝫ adiuuat deus. ¶ Ca. viij.Am nūc video eſſe monſtrādū. quodip̄i dauid qui ſauli ſucceſſit in regnū.cuius mutacōne finalis illa mutacō figurata eſt ꝓpter qua diuinitus cūctadicta. cūcta ꝯſcripta ſūt deus quideꝫꝓmiſerit. qd̓ ad rem de qua agimiusꝑtinet cū regi dauid multa ꝓſpera ꝓueniſſent. cogitauit facere deo domūtēplū illd̓ ſcꝫ excellētiſſime diffamatu.