faciet dn̄s ſuꝑ terrā? Argentū autē ꝓeloquio poni pſalmus teſtis e. vbi cainitur. Eloqͥa dn̄i eloquia caſta: argētu igne examinatū. Quid ergo dicitiſte: qui venit adorare ſacerdoti dei.et ſacerdoti deo? Iacta me in parte ſacerdotij tui. manducae̓ pane. Nolo inpatrū meorū collocari honore q̄ nullus eſt: iacta me ī parte ſacerdotij tui.Elegi em̄ abiectus eē in domo dei: q̄lecūqꝫ ⁊ qͣntulumcūqꝫ membrū eſſe cūpio ſacerdotij tui. Sacerdotiū quippe hic ip̄am plebe dicit: cuius plebisille ſacerdos eſt mediator dei ⁊ hoīmbomo xp̄us ih̓us. Cui plebi dic̄ apl̓spetrus. Plebs ſancta: regale ſac̓dotiū. Quāuis nōnulli. ſacrificij tui ſuntinterp̄tati nō ſac̓dotij tui qd̓ nichilominus eundē ſignificat ppl̓m xp̄ianū.vnde dic̄ apl̓us pauluſ. Vnus panis vnū corpus multi ſumus. Et iterūexhibeatis inquit corꝑa vr̄a hoſtiā viua. Qd̓ ergo addidit manducae̓ panē. etiā ip̄ius ſacrificij genus eleganter exp̄ſſit. De quo dic̄ ſacerdos ip̄e.Panis que ego dedero caro mea ē ꝓſeculi vita: ip̄m eſt ſacrificiū nō ſcd̓mordine aaro. ſꝫ ſcd̓m ordinē melchiſedich: qͥ legit intelligat. Breuis itaqꝫiſta ꝯfeſſio. et ſalubriter hiilis qͣ dicitur. Iactā me in partē ſacerdotij tui.manducae̓ pane: ip̄e ē obolus argēti.qua breue ⁊ eloquiū dn̄i ē: habitātisin corde credētis. Quia em̄ dixerat ſuperius dediſſe cibos domui aaron devictimis veteris teſtamēti vbi ait. dedi domui pr̄is tui omīa q̄ ſūt ignis filioꝝ iſrahel ī eſcā. Hec quippe ſacrificia fuerat iudeoꝝ: ideo hic dixit māducare panē. qd̓ eſt ī nouo teſtam ētoſacrificiū xp̄ianorū. ¶ Ca. vj.Vm igitur hec tanta tūc altitudine p̄nūciata ſint. quanta nūcmanifeſtacōe clareſcūt. nō fruſtra tn̄moueri quiſpiā p̄t ac dice̓. Quō con-liber xvij.fidimus venire oīa q̄ in libris illis vētura p̄dicta ſūt. ſi hoc ip̄m qd̓ ibi diuinitus dictū ē. domus tua. et domus patris tui trāſibūt corā me ī eternū effectū habe̓ nō potuit: qm̄ videmus illd̓ſacerdotiū fuiſſe mutatū. et qd̓ illi doinui promiſſuꝫ ē. nec ſperari aliqn̄ cōplēdū. qꝛ illd̓ qd̓ ei reprobatō mutatoqꝫ ſuccedit. hoc potius p̄dicat̉ eternu? Hoc qui dicit nondū intelligit. a̓nō recolit etiā ip̄m ſcd̓m ordinē aarōſac̓dotiū. tanꝙͣ vmbra futuri ſac̓dotijeterniꝯſtitutū: ac ꝑ hoc qn̄ eternitaſeiꝓmiſſa ē. nō ip̄i vmbre ac figure. ſꝫ eiqd̓ v̓ ip̄am adumbrat̉ figuraturqꝫ ꝓmiſſuꝫ eſt. Sꝫ ne putaret̉ ip̄a vmbraeſſe manſura: ideo etiā mutacō eiusdebuit ꝓhetari. Regnū qͦꝫ iſto mō etiāſaulis ip̄ius qui certe reprobatus atꝫreiectus ē. futuri regni erit vmbra ineternitate māſuri. Oleū quippe illd̓ qͥvnctus eſt. et ob eo criſmate criſtusē dictus. miſtice accipiēdū ⁊ magnūſacramentū intelligēdū ē: qd̓ ī eo tm̄veneratus ē ip̄e dauid. ut ꝑculſo corde pauitauerit qn̄ in tenebroſo occultatus antro. quo etiā ſaul vrguēte intrauei̓t neceſſitate natue̓. exigͣuā particulā veſtis eius retrorſū latēter abſcidit uthabe̓t vn̄ mōſtraret. quo eī peꝑcit cupoſſit occide̓. atqꝫ ita ſuſpiconede ammo eius qua ſanctū dauid putās inimicū ſuū vehemēter ꝑſequaturauferret. Ne itaqꝫ reus eſſꝫ tanti ſacramenti ī ſaule violati. qꝛ vel indumētueius ſic attrectauit extimuit. Ita enīſcriptū ē. Et ꝑcuſſit cor dauid ſuꝑ eū:qꝛ abſtulit pinnulā clamidis eiuſ. SVris aūt qͥ cū illo erāt. et ut ſaulē in manus ſuas traditū interimeret ſuadebāt. non michiinquit cōtingit a dn̄omeo xp̄o dn̄i. inferre manū meā ſuꝑeū: qꝛ xp̄us dn̄i ē hic. Huic ergo vnibre futuri nō ꝓpter ip̄am. ſꝫ ꝓpter illd̓quod prefigurabat tanta veneracō