liber xvij.cernūtur. tenētur: et videre volētiumoculis ingerūtur. Ecce inquit dies vemūt. et extermīabo ſemē tuū. et ſemendomus patris tui. et nō erit tibi ſemorin domo tua om̄ibꝰ diebꝰ: et virū extermīabo tibi ab altari meo. ut deficiant oculi eius: et defluat aīma eius.Ecce dies qui p̄nūciati ſūt iā venerūt.Nullus ſacerdos ē ſcd̓m ordine aaron. Et quicūqꝫ ex eius gn̓e ē homo.cum videt ſacrificiū xp̄ianorū toto orbe pollere. ſibi aūt honorē illū magnūeſſe ſubtractū: deſtituūtur oculi eiuset defluit aīa eius tabe meroris. Proprie aūt ad huius domū hely cui hecdicebātur qd̓ ſeqͥtur ꝑtinet. Et omis qͥſuperit domus tue decidet gladio virorū. Et hoc tibi ſignū qd̓ veniet ſuperduos filios tuos hos oſim et finees.Oīe vno morietur ambo. Hoc ergo ſignū factū ē mutādi ſac̓dotij de domohuius: quo ſino ſignificatū eſt mutādū ſac̓dotiū domus aaro. Vors quippe filioꝝ huius ſignificauit mortē nōhoīm ſꝫ ip̄ius ſac̓dotij de filijs aaro. R d̓aūt ſequit̉: ad illū iam ꝑtinet ſacerdotē cuius figurā geſſit huic ſuccedēdoſamuel. Proinde qͥ ſecutur: de xp̄o iheſu noui teſtamen ve̓o ſac̓dote dicūtur.Et ſuſcitabo michi ſacerdote fideleꝫ:qui omīa q̄ in corde meo ⁊ que ī aimamea faciat. Et edificabo ei domū fidelē: ip̄am eternā ⁊ ſuꝑnā ihrl̓m. Et traſibit inqͥt corā xp̄o meo om̄ibꝰ diebꝰ.Trāſibit dixit cōuerſabit̉: ſic̄ ſuꝑiusdixea̓t de domo aarō. Dixi. domus tuaet domus pr̄is tui trāſibūt corāmē ineternū. Qd̓ aūt ai: corā xp̄o meo traſibit. de ip̄a domo vtiqꝫ intelligendūeſt: nō de illo ſac̓dote qͥ eſt xp̄us ip̄emediator atꝫ ſaluator. Domus ergoeius corā illo trāſibit. Poteſt et trāſibit intelligi de morte ad vitā. omībuſdiebꝰ quibꝰ agituruſqꝫ in fine ſeculihuius iſtā morlitas. Qd̓ aūt ait deus.qui om̄ia q̄ in corde meo ⁊ q̄ in animamea faciat. nō arbitremur habe̓ aīaꝫdeū cū ſit ꝯditor aīme: ſꝫ ita hoc de deotropice nō ꝓprie dicit̉: ſic̄ manus ⁊ pedes. et alia corꝑis mēbra. Et ne ſcd̓mhoc credat̉ bomo ī carnis huius effigie factus ad imaginē dei addūturet ale qͣs vtiqꝫ nō habet hō ⁊ dicit̉ deoſub vmbra alaꝝ tuarū ꝓteges me: utintelligāt hoīes de illa ineffabili natura. nō ꝓprijs ſꝫ trāſlatis rerū vocabuliſiſta dici. Qd̓ vero adiūgit̉. et erit quiſuperit in domo tua veniet adorae̓ ei.nō ꝓprie dedomo dicitur huius heli: ſꝫillius aaron. de qua uſqꝫ ad aduentūih̓u xp̄i hoīes remāſerūt: de quo gn̓eetiā nūcuſqꝫ nō deſūt. Nā de illa domohuius heli iā ſupͣdictū erat: et omīs qͥſupererit domus tue: decidet ī gladiovirorū. Quo ergo hic vere dici potuitet erit qͥ ſuperit in domo tua veniet adorare ei. ſi illud ē verū qd̓ vltorē gladionemo inde ſuꝑeīt: niſi qꝛ illos intelligi voluit qui ꝑtinēt ad ſtirpe. ſedillius totius ſacerdotij ſcd̓m ordineꝫaaro? Ergo ſi de illis ē p̄deſtinatis reliquijs de quibꝰ alia ꝓphetiā dixit. reliquie ſalue fient. vn̄ et apl̓us. ſic ergoinquit. et ī hoc tꝑe reliquie ꝑ electōnēgratie facte ſūt. qꝛ de talibꝰ reliquijsbene intelligit̉ eſſe. de quo dictū ē. qͥſuꝑerit ī domo tua: ꝓfecto credidit inxp̄m. ſicut tēporibꝰ apl̓oꝝ ex ip̄a gēte plurimi credider̄t: neqꝫ nūc deſunt.qui licet rariſſime tn̄ credāt: et impletur in eo qd̓ hic iſte homo dei cōtinuoſecutus adiunxit. veniet adorare eiobolo argenti. Cui adorae̓ niſi illi ſūmo ſacerdoti: qui et deus ē? Neqꝫ emīin illo ſacerdotio ſcd̓m ordine aaro.ad hoc veniebāt hoīes adtēplū vel altare dei: ut ſacerdotē adorarēt. Quideſt aūt ꝙ ait obolo argēti: niſi breuitate ꝟbi fidei. de quoꝯmemorat apoſtolus dictū. verbū ꝯſūmās ⁊ breuiāſ