liber xvinomē tuū abrā. ſꝫ erit nomē tuū abrahā. qꝛ patre multaꝝ gentiū poſui te.et augeā te valde ⁊ pona te īgenteſ. etregēs ex teibūt. et ſtatuā teſtamentūmeū inter me ⁊ inter te. et inter ſemetuū poſt te in generacōnes eoꝝ in teſtamentū eternū. ut ſim tibi deus. et ſemini tuo poſt te et dabo tibi et ſemiituo poſt te̓ terra ī qua incola es omēꝫterra chanaan ī poſſeſſionē eternā. etero illi deuſ. Et dixit dn̄s ad abrahā.Tu aūt teſtamentū meū ꝯſeruabiſ. tuet ſeme tuū poſt te in gn̓acōnes ſuas.Et hoc teſtamentū qd̓ ꝯſeruabitis inter me et vos ⁊ inter ſeme tuū poſt tein gn̓acōes ſuas. Circucidetur omnevr̄m maſculinū ⁊ circūcidemi in carne p̄pūcij veſtri. et erit ī ſignū teſtamēti inter me et vos. Et puer octo dieꝝcircūcidet̉ veſtrū omē maſculinū in ꝓgemes vras. ꝟnaculus et empticiusab om̄i filio alieno q̄ nō eſt de ſeminetuo. ſi nō circūciſione circūcidet̉ carne ꝑppucij ſui octauo die. interibitanima illa de gene̓ eius qꝛ teſtamentum meū diſſipauit. et dixit deus ad abrahā. Sarai vxor tua. nō appellabit̉nomē eius vltra ſarai. ſꝫ ſara erit nome eius. Bn̄dicā aūt illā. et dabo tibiex ea filiū. et bn̄dica illū. et erit ī nacōnes. et reges gentiū ex eo erūt. Et ꝓcidit abrahā ſuꝑ faciē ſuā. et riſit. Etdixit ī anmo ſuo dicēſ. Si michi centū annos habeti naſcetur filius. et ſi ſara annoꝝ nonagīta piet? Dixit autēabrahā ad deū. Yſmahel hic viuat inꝯſpectu tuo. Sixit aūt deus ad abraha. Ita. Ecce ſara vxor tua pariet tibifiliū. et vocabis nomē eius yſaacͣ. Etſtatuā teſtamentū meū ad illū ī teſtamentū eternū. eſſe illi deus ⁊ ſemini eiꝰpoſt illū. Se yſmahel aūt. Ecce exaudiuite. Ecce bn̄dixi eū ⁊ ampliabo illū ⁊ multiplicabo eū valde duodecimgentes gn̓abit ⁊ dabo illū in gentemmagnā. Teſtamentū aūt meū ſtatuāad yſaac: que pariet tibi ſara ī tēporehoc ad annū ſequente. Hic apertioraꝓmiſſa ſūt. de vocacōnē gentiū in yſaac id eſt ī filio ꝓmiſſionis quoſignificatur gratia nō natura. quia de ſeneet ānu ſterili ꝓmittitur filius. Quauisemī ⁊i naturalē ꝓcreacōis excurſu deꝰoperetur: vbi tn̄ euidēs opus dei eſtviciata. et ceſſante naturā: ibi euidētius intelligitur gr̄a. Et qꝛ hoc nō ꝑ generacōꝫ ſꝫ ꝑ regeneracōeꝫ futurū eratideo nunc imꝑatā eſt circūciſio. qn̄ deſara ꝓmiſſus eſt filius: et ꝙ nō ſolū filios. veru etiā ẜuos ꝟnaculos. et emꝑticioſcircūcidi iubet. ad omēs iſtamgratiā p̄tinere teſtat̉. Quid enī aliudcircūciſio ſignificat ꝙͣ naturam exutavetuſtate renouatā? Et quid aliud qͦxp̄m octauus dies. qͥ ebdomade cōpleta. hoc ē poſt ſabbatu reſurrexit?Darentū mutātur ⁊ noīa omīa reſonāt nouitate⁊ in teſtamēto veteri obumbratū intelligit̉ nouū. Quid ē enīꝙ dicit̉ teſtamentū vetuſ: niſi occultatio noui? Et quid eſt aliud ꝙ diciturnouū: niſi vetei̓s reuelacō? Riſus abrahe exultacō eſt gratulātis: non irriſiodiffidētis. Verba qͦꝫ eius illa in animo ſuo ſi michi centu annos habentinaſcetur filius ⁊ ſi ſara annorū nonaginta pariet: nō ſūt dubitātis. ſꝫ admirātis. Si que vero mouet qd̓ dictū ē.et dabo tibi ⁊ ſemini tuo poſt te terrāīqua tu nncola es omnē terrā chanaāin poſſeſſionē eternā. quo accipiaturimpletū. ſiue adhuc expectet̉ implendū. cū poſſeſſio quecūqꝫ terrena eterna cuilibet genti eſſe non poſſit: ſciateternū a nr̄is interp̄tari qd̓ greci appellāt. Eonion. qd̓ a ſeculo deriuatū ē.Aeonion quippe grece ſeculū nūcupatur. ſed nō ſunt auſi latini hoc dicereſecuſare: ne longe in aliud mitterentſenſū. Secularia quippe dicūt̉ multa