Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

et quīto abrahe qn̄ ad facta eſtma ꝓmiſſio uſqꝫ ad exitu iſrahel ex egipto quadringenti trignita anni.quoꝝ apl̓us ita meminit. Hoc autēdico inquit teſtamentū ꝯfirmatū a deo poſt qͣdringētos ⁊trigīta anoſ facta ē lex: infirmat ad euacuadāmiſſiōꝫ. ergo iſti qͣdringēti et. xxx.qͣdringēti poterat nūcupari: qꝛ ſūtmulto amplius. Quāto magis aliqͥ ex iſto nume̓o p̄teriſſent. quādo illain viſu demōſtrata dicta ſūt ab rahe.vel qn̄ iſaac natus eſt. centenario priſuo. a pͥma ꝓmiſſiōe poſt vignitiquiqꝫ annos cuiam ex iſtis q̄dringentistrigīta qͣdringēti quiqꝫ remaneretquos deus qͣdringētos voluit noīare ceterā que ſecūtur in verbis ꝑnūciantis dei. nullus dubitauerit adilraheliticū ppl̓m ꝑtine̓. Qd̓ vero adiugit̉ ſol aūt iam erat ad occaſum flāmafacta eſt ecce fornax fumabūdā etlampades ignis ꝑtranſierūt media diuiſa illa ſignificat in fine ſecūli igne iudicādos eſſe carnaleſ. Sicut emī afflicto ciuitatis dei qualiſ antea nunqua fuit ſub antixpo futurāſperatur ſignificatur tenebroſo timore abrahe circa ſolis occaſuꝫ id ē ꝓpinquate fine ſeculi. ſic ad ſoliſ occaſūid eſt ad ip̄m iam fine ſeculi ſignificatur iſto igne dies iudicij dirimēs carnales igne ſaluados. et ī igne danādos. Oeinde teſtamentū factū adabraha ī terra chanaa ꝓprie manifeſtat noīat in ea. xi. gentes a flumīeegipti uſqꝫ ad flumē magnū eufratē ergo a flumīe magno egipti hoceſt nilo. ſꝫ a paruo qd̓ diuidit inter egiptū et paleſtinā: vbi eſt ciuitas rino corūta. Ca. xxv.Am hinc tēpora ꝯſecūtur filioꝝ abrahe vmus de agar ancilla. alterius deſarā libera: de quibꝰ ī libro ſuꝑiorēdiximuſ. Qd̓ aūt attinet ad rem geſtāliber xvijnullo eſt inurendū de hac ꝯcubīacrimen abrahe. vſus ē ea quippe adgeneradā ꝓlē. adexplēdā libidi: nec inſultās. ſed potius obediensconuigi que ſue ſterilitatis crediditeſſe ſolaciū. ſi fecūdū ancille vterūnaturā poterat volūtate faceret ſuum: et eo iure quo dicit apl̓us. ſimiliter et vir habet poteſtatem corꝑisſui ſꝫ mulier. vteretur mulier ad pien ex altera. qd̓ non poterat ex ſeip̄a.nulla ē hic cupido laſciuie nulla neq̄cie turpitudo. Ab vxore cauſa ꝓlis ancilla marito tradit̉ a marito cauſalis accipit̉ ab vtroqꝫ culpe luxuſ.ſꝫ nature fructus exqͥritur. Oemqꝫancilla gͣuida dn̄e ſterili ſuꝑbiret: ethoc ſara ſuſpicōe muliebri viro potiꝰimputae̓t etiā ibi demoſtrauit abraha ſe amatorē ẜuū. ſꝫ liberū fuiſſeintorē: et in agarſare ꝯuigi pudiciciacuſtodiſſe. nec volūtate ſuā. ſꝫ volūta illius impleuiſſe accepiſſe petiſſe. acceſſiſſe heſiſſe. ſemiaſſe etamaſſe. Ait enī. Ecce ancilla tua ī manibꝰ tuis vtere ea quo tibi placuerit.O virū viriliter vtente femis cōuigetemperater ancilla obteperater nullaintēperater. Ca. xxvi.Oſt hec natus eſt iſmahel ex agar in quo putari poſſit impletu qd̓ ei ꝓͣmiſſuꝫ fuerat. ſibi ꝟnacu ſuū adoptare voluiſſꝫ deo dicente.non erit heres tuus hic. ſed qui exietde te. ille erit heres tuus. Hoc ergoꝓmiſſuꝫ ne in ancille filio putae̓t inpletu iam eſſꝫ annoꝝ nonagīta etnoue apparuit ei deus dixit illi. Egoſū deus. placē in ꝯſpectu meo. et eſtoſme q̄rela ponā teſtamentū meū inter me inter te. et implebo te valde.Et ꝓcidit abra in facie ſuā. et locutuseſt illi deus dicēs. Ecce ego ecce teſtamentū meū tecū. et eris pr̄ multitudinis gentiū. et appellabit̉ adhuc