que in hoc ſeculo ſic agūtur: ut breuietiā tēpore tranſeā̓t. Aeomion. aut qd̓dicitur. aut non habet fine autuſqꝫ inhuius ſeculi fine tēditur. ¶ Ca. xxvij.Tem p̄t mouere. quomō intelligi oporteat qd̓ hic dictuꝫ eſt.maſculus qui nō circucidetur carne ꝑpucij ſui octauo die: interibit animailla de gene̓ eius qꝛ teſtamentū meūdiſſipauit. Cū hec nulla culpa ſit paruuli cuius dixit anima ꝑiturā nec ip̄ediſſipauerit teſtamentū dei. ſed maiores qui eū circūcidere nō curarūt: niſiquia etiā paruuli. nō ſecundū ſue viteꝓprietatē ſꝫ ſecundū ꝯmune generishūani originē omēs ī illo vno teſtamentū dei diſſipauerūt. in quo omēspeccauerūt? Qulta quippe appellāturteſtamēta dei exceptis illis duobusmagnis veteri et nouo. qd̓ licet cuiqꝫlegēdo ꝯgnoſcere. Teſtamentū aūtprimū qd̓ factū eſt ad hoīem pr̄iniū:ꝓfecto illud ē qua die ederitis morte moriemini. Vn̄ ſcriptū eſt in libroqui eccleſiaſticus appellat̉. Om̄is caro ſicut veſtis veteraſcet. Teſtamentūenī a ſeculo ē morte morieris. Cū enīlex euidentior poſtea data ſit. et dicatapl̓us vbi aūt nō ē lex nec p̄uaricacōquo ꝑacto qd̓ legit̉ in pſalmo verup̄uaricatoe̓ſ eſt imaui oēs pcc̄ōres terre niſi qꝛ oēs legiſ alicuius p̄uaricateſūt rei. qui aliquo peccato tenetur obſtricti? Quaobre ſic etiā paruuli qd̓vera fides habet. naſcūtur nō ꝓprie. ſꝫoriginaliter peccatores. Vnde illisgratia remiſſionis pcc̄oꝝ neceſſariāꝯfitemur: ꝓfecto eo mō quo ſūt peccatores. etiā p̄uaricatores legis illuuiſque in paradiſo data eſt agnoſcūtur.ut verū ſit vtrūqꝫ qd̓ ſcpͥtū eſt: et p̄uaricatores eſtimaui omēs peccatores terre: et vbi lex nō eſt. nec p̄uaricacō. Aeꝑ hoc quua circūciſio ſignū regeneracōnis fuit. nō mmimerito paruulū ꝓpterliber xviꝰoriginale peccatū quo pͥmū dei diſſipatum eſt teſtamentū generacō diſꝑdet:niſi regeneracō liberet: ſic intelligendā ſūt hec diuina verba. tanꝙͣ dictumſit. Qui nō fuerit regeneratus. interibit anima illa de genere eius: qꝛ teſtamentū meū diſſipauit. qn̄ in adaꝫ cumom̄ībꝰ etiā ip̄e peccauit. Si em̄ dixiſſꝫqꝛ hoc teſtamentumeū diſſipauit: nōniſi de iſta circūciſionē intelligi cōgeret. Nūc vero qm̄ nō exp̄ſſit cuiiſmodi teſtamentū paruulus diſſipaueīt:librū eſt intellige̓ de illo teſtam ēto dictu. cuius diſſipacō ꝑtinere poſſit adparuulū. Si aūt hoc quiſꝙͣ nō niſi deiſta circūciſione dictū eſſe contendit.qd̓ in ea teſtamentū dei qm̄ nō eſt circūciſus diſſipauei̓t paruulus: querātlocucōis alique modū qūo nō abſuide poſſit intelligi. ideo diſſipaſſe teſtamentū. qꝛ licꝫ nō ab illo. tamen in illoeſt diſſipatū. Verū ſic qͦꝫ aduertēduꝫeſt nulla ī ſe negligētiā ſua iniuſte interire incircūciſi aīma paruuli. niſi originalis obligacōe pcc̄i. ¶ Ca. xxviij.Acta igitur ꝓmiſſione tā magna. tāqꝫ dilucida ad abrahā:cui euidētiſſime dictū eſt: patrē multarū gentiū poſui te: et augea te valde. et ponā te in gentes ⁊ reges ex teexibūt: et dabo tibi ex ſara filu: et benedicā illū. et erat in nacō es: et regesgētiū ex eo erūt quā ꝓmiſſionē nūc inxp̄o cernimus reddi ex illo deincepsilli ꝯuiges nō vocatur in ſcpͥturis ſic̄antea vocabātur abrā ⁊ ſarai: ſꝫ ſicuteos nos ab inicio vocauimus qm̄ ſiciam vocantur ab om̄ibꝰ abraham etſara. Cur aūt mutatū ſit nomē abrahe reddita eſt racō: quia patrē inquitmultaꝝ gentium poſui te. Hoc ergoſignificare intelligendū eſt. Abrahāvero ꝙ antea vocabatur. interptaturpater excelſus. De uoīe autē mutatoſare nō eſt reddita racō: ſꝫ ſicut aiunt