ſcriptura cōmemorat tacentur anni:nō ſūt ī hoc ordine. in quo tēpoꝝ dinumeracō deceſſione gignētiū ⁊ geintoꝝ ſucceſſione cōtexitur. Iſte autēordo qui dirigit̉ ab adā uſqꝫ ad noēet inde uſqꝫ ad abraham: ſme numēro annorum vite ſue meminem continet. ¶ Ca. xv.vodvero cōmemoratā mortethare patris abrahā deinde legitur et dixit dn̄s ad abraham. exi deterrā tua. et de ꝯgnacōe tua ⁊ de domopr̄is tui. et cetera: nō quia hoc ſequit̉in ẜmōe libri. hoc etiā in rerū geſtaꝝtēpore ſequi eſtimandū ē. Erit quippeſi ita ē inſolubilis q̄ſtio. Poſt hec enīverba dei. qͥ ad abrahā facta ſūt: ſcpͥtura ſic loquit̉. Et exijt abrahā quēadmodū locutus ē illi dn̄s: et abijt cū eoloth. Abraha autē erat quiqꝫ et. lxx.annorū. cum exijt ex charra. Quo poteſt hoc verū eſſe: ſi poſt mortē patrisſui exijt de charra? Cū enī eſſet tharalxx. annorū ſicut ſupra intimatū ē genuit abraha: cui numero additiſ. lxx.quiqꝫ annis quos agebat abrahamqn̄ egreſſus ede charra. fiūt ami centūquadragītaquīqꝫ. Tōt igitur annorū erat thara. qn̄ exijt abrahade illa ineſopotane ciuitate. Agebat emīannū etatis ſue ſeptuageſmiūquintū:ac ꝑ hoc pater eius qui eū ſeptuagēſimo anno ſuo generat agebat ut dictū ē centeſmiūquadragelmiū ⁊ quitū. Non ergo inde poſt mortē patrisid eſt poſt ducetoſquiqꝫ annos quibus pater eius vixit egreſſus eſt: ſꝫannus de illo loco ꝓfectōnis eius qm̄ip̄ius ſeptuageſmuſquintus erat ꝓculdubio pr̄is eius qui eū ſeptuagēſimo ſuo anno genuerat. centeſmuſquadrageſiuſquitus fuiſſe colligit̉Ac p̄ hoc intelligendū eſt more ſuoſcpͥturā rediſſe ad tēpus qd̓ iam narracō illa trāſierat: ſicut ſuꝑius cū fili-liber xvijos filioꝝ noe cōmemoraſſet. dixit illos fuiſſe in linguis et ī gētibꝰ ſuis. ettn̄ poſtea quaſi hoc etiā ī ordinē temporū ſeq̄retur. et erat inquit omīs terra labui vnū. et vox vnā om̄ibꝰ. Quoergo ſcd̓m ſuas gentes. et ſcd̓m ſuaſlinguas erat. ſi vna erat om̄ibꝰ: niſi qꝛad illud qd̓ iā trāſierat recapitulandoeſt reuerſa narracō? Si ergo ⁊ hic cūdictū eſſet. et fuerūt dies thareī charra quīqꝫ et duceri anni et mortuus eſtthara in charrā: deinde ſcpͥturā redeūdo ad id quod ideo p̄termiſerat utpͥus de charraid qd̓ inchoatu fueratcōpleretur: et dixit inqͥt dn̄s ad abraham. exi de terratua et ceterā. Poſtqꝫdei verba ſubiūgitur. Et exit abraha.quēadmodū locutus ē ei dn̄ſ. et abijtcū eo loth. Abrahā aūt erat quīqꝫ etſeptuaginta annoꝝ cū exijt de charra. Tunc itaqꝫ factū eſt qn̄ pater eiuscenteſmiū qͣdrageſmiū ⁊ quintū annuagebat etatis. Tunc enim fuit huiusſeptuageſmuſqn̓tus. Soluta ē autēqueſtio iſta. et aliter ut ſeptuagnitaquiqꝫ anni abrahe qn̄ egreſſus eſt decharra ex illo ꝯputarent̉. ex quo deigne chaldeoꝝ liberatus. nō ex quonatus eſt: tanꝙͣ tūc potius natus habendus ſit. Sed beatus ſtephanusin actibꝰ apl̓oꝝ cū iſta narraret. deꝰinquit glorie apparuit abrahe patrinr̄o cū eſſet in meſopotamia prius ꝙhabitaret in charra: et ait ad illū. Exde terra tua ⁊ deꝯgnacō e tua. et de domō pr̄is tui: et veni ī terra quā tibi demōſtrauero. Scd̓m hec ꝟba ſtephani nō poſt mortē pr̄is eius locutus eſtdeus abrahe qͥ vtiqꝫ ī charra mortuuſeſt. vbi cū illo et ip̄e filius habitauit:ſed priuſꝙͣ habitaret ī eadē ciuitateiam tn̄ cū eſſꝫ ī meſopotamia. Iam ergo exierat a chaldeis. Qd̓ itaqꝫ aduigit ſtephanus. tūc abraha egreſſus ē de terra chaldeoꝝ et habitauit