liber xvijin charra: nō quid ſit factū poſtea ꝙlocutus eſt illi deus. neqꝫ enī poſt illadei verba egreſſus eſt de terra chaldeoꝝ cudicat ei locutū deū. cū eſſet inineſopotamia: ſed ad totū illud tēpuſꝑtinet qd̓ ait tūc: id ē exquo egreſſuseſt a chaldeis. et habitauit in charra.Itē qd̓ ſequitur. et inde poſtꝙͣ mortuus eſt pater eius collocauit illū ī terra hac ī qua vos nūc habitatis ⁊ patres veſtri: nō ait poſtꝙͣ mortuus eſtpater eius exijt de charra: ſꝫ inde hiceū collocauit. poſtꝙͣ mortuus ē patereius Intelligendū eſt igitur locutuꝫdeū fuiſſe ad abrahā cū eſſet in meſopotamia prius ꝙͣ habitaret in charra: ſꝫ eū in charra ꝑueniſſe cū pr̄e retēto apud ſe p̄cepto dei. et inde exiſſeſeptuageſimo ⁊ quito ſuo. patris aūtſui centeſmioqͣdrageſimo ⁊ quito annō. Collocacōꝫ vero eius in terra chanaā nō ꝓfectonē de charra poſt mortē pr̄is eius factā eſſe dicit: qꝛ iā in ortuus erat pater eius. qn̄ emit terramcuius ibi iā ſue rei cepit eſſe poſſeſſor.Qd̓ aūt iam in meſopotana ꝯſtituto.hoc eſt iam egreſſo de terrā chaldeorū dicit deus. exi de terra tua. et de cōgnacōe tua. et de demo pr̄is tui: nō utcorpus inde eius erueret qd̓ iam fecerat: ſꝫ ut iam euelleret animū dicitur.Non enī exierat inde animo ſi ſpēredeundi ⁊ deſiderio tenebatur: q̄ ſpes etdeſideriū deo iubēte ac iuuante et illoait ad ili. Exiobediēte fuerat amputāda. Nō ſaneincredibiliter eſtimat̉. cū poſtea ſecutus eſſꝫ nachor patre ſuū. tūc abrahā p̄ceptū dn̄i impleſſe. ut cū ſara cōuigē ſua et loth filio fratris ſui exiretde charra ¶ Ca. xvi.Am ꝯſiderāde ſūt promiſſiōeſdei facte ad abraham. In hijsenī aptiora dei nr̄i hoc eſt dei veri oracula apparere ceperunt de ppl̓o pioꝝquem ꝓphetica p̄nūciauit auctoritasHaꝝ pͥma ita legit̉. Et dixit dn̄s adabraha. Exi de terra tua. et de ꝯgnacōne tua. et de domo pr̄is tui ⁊ vadein terrā quā tibi demoſtrauero ⁊ faciāte in gentē magnā. et bn̄dica te et magnificabo nomē tuū. et eris bn̄dictuſ.et bn̄dicā bn̄dicētibꝰ te. et maledicētes te. meledica: et bn̄dicetur ī te oēstribꝰ terre. Aduertēdū eſt igitur duas res ꝓmiſſas abrahe. vna ſcꝫ. ꝙ terra chanaa poſſeſſurū fuerat ſemen eiꝰqd̓ ſignificatur vbi dictū eſt: vade interra quā tibi mōſtrauero. et faciā tein gentē magnā: aliā vero lōge p̄ſtātiorē nō de carnali ſꝫ de ſpūali ſemine.ꝑ qd̓ pater eno vnius gentis iſrahēlitice. ſꝫ oīm gentiū q̄ fidei eius veſtigia ꝯſecutur. qd̓ promitti cepit huiuſverbis: et bn̄dicetur in te omēs tribꝰterre. Hanc ꝓmiſſionē factā arbitratur euſebius ſeptuageſnoquito annō etatis abrahe. tanꝙͣ mox ut factaeſt de charra exierit abrahā qm̄ ſcpͥture ꝯtradicino p̄t vbi legitur. Abrahā erat quīqꝫ ⁊ ſeptuagīta annoꝝ cūexijt de charra. Sꝫ ſi eo āno facta eſtiſta ꝓmiſſio: iam vtiqꝫ in charra cumpatre ſuo demorabat̉ abraha. Neqꝫenī inde exire poſſet: niſi pͥus ibi habitaſſet. Nūquid nā ergo ꝯtradicit̉ſtēphano dicēti: deus glorie apparuit abrahe pr̄i noſtro cū eſſet ī mēſopotamia prius ꝙ habitaret in charraSed intelligendū eſt. ꝙ eodē annofacta ſint omīa. et dei ꝓ miſſio anteꝙͣin charra habitaret abrahā. et ī chaira habitacō eius: et inde ꝓfecto. nonſoluꝫ quia euſebius in cronicis ab annō huius ꝓmiſſionis ꝯputat ⁊ oſtendit poſt qͣdringētos. et triginta ānoˢexitu eſſe de egipto qn̄ lex data ē: verū etiā qꝛ id ꝯmemorat apl̓s paulus.Er idē tēpus emi­ ¶ Ca. xvij.nētia regna erāt gentiū: in qͥbꝰterrigenaꝝ ciuitas hoc eſt ſocietas