lib̓ xviꝰillo qui ē appellatus ſem filio noe uſqꝫad abraha. deinde inſignis articulꝰſimiliter ponit̉ ut dicat̉. hec ſūt gn̓ationes thare. Chara genuit abramet nachor et aran et aran genuit loth.Et mortuus eſt aran cora tharā patreſuo in terra in qua natus ē in regionechaldeoꝝ. Et ſumpſerunt abram etnachor ſibi vxores: nomē mulieris abram ſara: et nomen mulieris nachornelcha. filia aran. Iſte aran pr̄ melchefuit: et pater ieſca. Que ieſca crediturip̄a eē etiā ſara vxor abrahe ¶ Ca. xiij.Einde narratur quēadmodumthara cū ſuis regionē reliquei̓tchaldeoꝝ et venerit ī meſopotamiā:et habitauerit ī charra. Tacet̉ aūt devno eius filio. qͥ vocabat̉ nachor tanꝙ eū nō duxei̓t ſecū. Nā ita narratur.Et ſūpſit tharā abrā filiū ſuū. et lothfiliū aran filiū filij ſui. et ſarā nurū ſuā.vxorē abra filij ſui. et duxit illos de regione chaldeoꝝ ire in terra chanaā:et venit ī charra et habitauit ibi. Nuſqua ibi noīatus eſt nachor: et vxor eiꝰnelcha. Sꝫ inueniemus poſtea cū ẜuū ſuū mitteret abra ad accipienduꝫvxorē filio ſuō iſaac: ita ſcpͥtū. Et accepit puer decē chamelos de chamēlis dn̄i ſui. et de omnibꝰ bonis dn̄i ſuiſecū: et exſurgēs ꝓfectus eſt in meſopotamiaꝫ in ciuitatem nachor. Iſto etalijs ſacre huius hiſtorie teſtimonijſoſtēditur etiam nachor fratre abraheexiſſe de regiōe chaldeoꝝ. ſedeſqꝫ cōſtituiſſe ī meſopotamīa: vbi cū fratreſuo habitaueat abrā. Cū ergo ſcpͥtura eū nō ꝯmemorauit. qn̄ ex gēte chaldea cū ſuis ꝓfectus ē thara⁊ habitauit ī meſopotamia vbi nō ſolū abrā filius eius. verū etiā ſara nurus. et lothnepos eius ꝯmemoratur ꝙ eos duxerit ſecū? Cur putamus: niſi forte qd̓a paterna ⁊ fraterna pietate deſciuerat. et ſuꝑſticōm adheſerat chaldeo-rū: et poſtea inde. ſiue penitendo. ſiueꝑſecuconē paſſus qūo ſuſpectus haberet̉. et ip̄e emigrauit? In libro enīqui inſcribit̉ iudith. cū quereret holofernes hoſtis iſrahelitaꝝ q̄ nam illagens eſſet. vtrū adu̓ſus eā bellandūfuiſſꝫ: ſic ei reſpondit achior dux amonitarū. Audiat dn̄s noſter verbū deore pueri ſui. et referaꝫ tibi veritatē deppl̓o qui habitat iuxta montana hec:et nō exibit mendaciū de ore ſerui tui.Hec enī ꝓgenes ppl̓i ē chaldeoꝝ etantea habitauerūt ineſopotamīa. qꝛnoluerūt ſequi deos patrū ſuoꝝ. quifuerunt in terra chaldeoꝝ glorioſi. ſꝫdeclmauerūt deviā parentū ſuoꝝ. etadorauerūt deū celi quē ꝯgnouerūt:et ꝓiecerūt eos a facie deoꝝ ſuorū. etfugerūt meſopotamīa: et habitauer̄tibi dies multos. Dixitqꝫ illis deus eorū ut exirēt de habitacōe ſua. et irentin terra chanaan. et habitaret illic: etcetera q̄ narrat achior amonites. vn̄manifeſtū eſt domūthare ꝑ ſecucōneꝫpaſſam fuiſſe a chaldeis ꝓ vera pietate: qua vnus et verus ab eis colebat̉deus. ¶ Capitulū. xiiij.Efuncto aut thara in ieſopotamia vbi vixiſſe ꝑhibetur ducētos et quiqꝫ annos: iam incipiūt indicari facte ad abrahā ꝓmiſſiones deiꝙͣ ita ſcriptū eſt. Et fuerūt dies tharain charra quiqꝫ et duceti anni: et mortuus eſt thara in charra. Nō ſic autēaccipiēdū ē. quaſi omēs hos dies ibiegerit: ſꝫ quia omēs dies vite ſue quifuerat anni ducentiquiqꝫ ibiꝯpleuei̓talioquin neſcietur quot ānos vixeritthara: quoniā nō legit̉ quoto annovite ſue in charra venerit: et abſurdūeſt exiſtimae̓ ī iſta ſerie generacōnūvbi diligenter ꝯmemorat̉ quot annos quiſqꝫ vixei̓t: huius ſolius numerū annorū vite nō ꝯmendatū eſſe memorie. Qd̓ enī quorūdā quos eadem