ſe m. Hem filius noe centū erat annorū cū genuit arfaxat ſecūdo anno poſtdiluuiū. Et vixit ſem poſtꝙͣ genuit arfaxat quigētos annos. et genuit filios et filias: et mortuus ē. Sic exequitur ceteros dicēs. quoto quiſqꝫ annovite ſue filiū gēnuerit ad iſtū gn̓acōnū ordinē ꝑtinente. q̄ ꝑtēdit ad abrahā: et quot annos poſtmodū vixerit:intimās eū filios filiaſqꝫ genuiſſe: utintelligamus vnde potuerūt ppl̓i accreſcere. ne in paucis qui cōmemorātur homibꝰ occupati pueriliter heſitemus: vn̄tanta ſpāciā terraꝝ atqꝫ regnoꝝ repleri potuerint de gene ſemmaxime ꝓpter aſſirioꝝ regnū: vn̄ ninus ille orientaliū domitor uſqꝫ quaqꝫ ppl̓oꝝ ingenti ꝓſpeitate regnauitet latiſſimū ac fundatiſſimū regnū qd̓diuturno tēpore duceret̉ ſuis poſteris ꝓpagauit. Sꝫ nos ne diutius ꝙopus eſt immoremur: nō quot ānosvnuſquiſqꝫ ī iſta gn̓acōnū ſerie vixerit ſꝫ quoto āno vite ſue genuei̓t filiū:hoc ordine memorādo tantumo ponimus ut et numerū annorū a tranſactodiluuio uſqꝫ ad abrahā colligamus:et ꝓpter illa ī quibꝰ nos cogit neceſſitas imimorari. breuiter alia curſmiqꝫtangamus. Scd̓o igitur āno poſt diluuium ſem genuit arfaxat. Arfaxataut cū eſſꝫ centutrigintaquiqꝫ genuitcainan. Qui cū eſſꝫ cētutrigīta: genuitſala. Porro etiā ip̄e ſala totidē ānorūerat quādo genuit eber. Centū veroet trignita ⁊ qͣtuor agebat ānos eber.cugenuit phalech: in cuius diebꝰ diiuſa eſt terra. Ip̄e aūt phalech vixitcentutrigita ānos ⁊ genuit ragau. Etragau. cxxxij. et genuit ſaruch. Et ſaruch centutriginta ⁊ genuit nachor.Et nachor lxxix. et genuit thara. Thara aūt ſeptuagīta. et genuit abra: quēpoſtea deus mutato vocabulo vocauit abrahā. Fiūt itaqꝫ anni a diluuoliber xvijuſqꝫ ad abraham mille ſeptuagintaet duo ſcd̓m vulgatā edicōꝫ: hoc ē interptū. lxx. In hebreis aūt codicibuslonge pauciores ānos ꝑhibēt inueniri: de quibꝰ racōne. aut nullā aūt difficilimā reddūt. Cū ergo qͣrimius ī illiſeptuagītaduabꝰ gētibꝰ ciuitatē dei.nō poſſumuſ affirmae̓ illo tēpore quoerat eis labiuꝫ vnū id ē loquela vna.tūc iā genus hūanū alienatu fuiſſe acultu veri dei. ita ut ī ſolis iſtis gn̓acōnibꝰ pietas vera remaneret. que deſcēdūt de ſemīe ſem ꝑ arfaxat et tendūtad abrahā: ſꝫ ab illa ſuꝑbia edificādeturris uſqꝫ in celū qua impia ſignificatur elacō. apparuit ciuitas: hoc eſt ſocietas impioꝝ. vtrū itaqꝫ ante nonfuerit. an latuerit. an potius utraqꝫ pmāſerit pia ſcilicet ī duobꝰ filijs noequi benedicti ſūt eorūqꝫ poſteris: iupia vero ī eo qui maledictus eſt atqꝫin eius ꝓgenie vbi etiā exortus ē gigas venator ꝯtra dn̄m nō ē diiudicacō facilis. fortaſſe enī qd̓ ꝓfecto credibilius ē. et ī filijs duoꝝ illoꝝ iā tūanteꝙͣ babiloma cepiſſꝫ inſtitui. fuer̄tcontēptores dei. et ī filijs cham cultores dei: vtrūqꝫ tn̄ boīm genus. terrisnunꝙͣ defuiſſe credendū eſt. Siquidē ⁊ qn̄ dictū ē omēs declinauerūt ſimul inutiles facti ſūt nō eſt qui faciat bonū nō eſt uſqꝫ ad vnū. in vtroqꝫpſalmo vbi hec ꝟba ſūt: et hoc legit̉.Nōne ꝯgnoſcēt omēs qͥ oꝑantur iniquitatē: qui deuorāt plebē meā in cibo paniſ? Erat ergo etiā tūc ppl̓us deiSn illud qd̓ dictū eſt. nō eſt qͥ faciatbonū. nō eſt uſqꝫ ad vnū: de filijs hoīmdictū eſt: nō de filijsdei. Nā p̄miſſuꝫ ē.Deus de celo ꝓſpexit ſuꝑ filios hoīm:ut videret ſi eſt intelliges aut requirēs deū. Ac deinde illa ſubiūcta queomēs filios hoīmid ē ad ciuitate ꝑtinētes que viuit ſcd̓m hoīem nō ſcd̓mdeū: reprobos eſſe demōſtrat. ¶ Ca. xi.