libeꝝ. xvijtradūtur: ſi definicōne illa includūturut racōnalia aīalia ſint̓ atqꝫ mortalia:ab eodē ip̄o vno pͥmo patre omniūſtirpe trahe̓ ꝯfitendū eſt: ſi tn̄ vera ſūtque de illaꝝ nacōnū varietate. et tanta inter ſe atꝫ nobiſcū diuerſitate trādūtur. Nā et ſijmias et circōpeticos etſpingas ſi neſciremus nō hoīes eſſe ſꝫbeſtias: poſſent illi hiſtorici de ſua curioſitate gloriātes. velut gentes aliqͣshoīm nobis impunita vanitate mentiri. Sꝫ ſi boīes ſunt de quibꝰ illa miracōſcripta ſūt. qͥd ſi ꝓpterea deus voluit etiā nōnullas getes ita creae̓. nein hijs moſtris q̄ apud nos oportetex hom̄ibꝰ naſci. eius ſapiētiā qua naturā fingit hūana. velut arte cuiuſpiaminus ꝑfecti opificis putaremus erraſſe? Nō itaqꝫ videri ita abſurdū debet. ut queadmodū in ſingulis quibuſqꝫ gētibꝰ. quedā moſtra ſūt hoīmita in vniuerſo gene̓ hūano. quēdaꝫmōſtra ſint gētiū. Quapropter ut iſtāqueſtione pedetentim cauteqꝫ cōcludā. aut illa q̄ talia de quibuſdā gētibꝰſcripta ſūt. omino nulla ſūt: aut ſi ſūt.hoīes nō ſūt: aut ex adā ſunt ſi hoīesſunt. ¶ Ca. nonū.vodvero et antipodas eſſe fabulātur. id eſt hoīes a cōtraria parteterre vbi ſoloritur qn̄ occidit nobisaduerſa pedibꝰ nr̄is calcare veſtigianulla racōne credendū eſt: neqꝫ hoculla hiſtorica ꝯgnicōe didiciſſe ſeaffirmat. ſꝫ qͣi racōcinādo ꝯiectat: eo ꝙintra ꝯnexa celiterra ſuſpenſa ſit. eundeqꝫ locū mūdus habeat. et infimū etmediū. et ex hoc opmātur alterā terre parte que infra ē habitacōne hoīmcarere nō poſſe: nec attēdunt etiā ſi figura ꝯglobata ⁊ rotudā mūdus eſſecredat̉. ſiue aliqua racōne mōſtret̉:nō tn̄ eſſe ꝯſeques. ut etiā ex illa parte ab aquaꝝ cōgerie nuda ſit terra.Oenidē etiā ſi nuda ſit. nec hoc ſtatimneceſſe eſt ut hoīes habeat qm̄ nullomō ſcriptura iſta mētitur: q̄ narratisp̄teritis facit fideꝫ. eo ꝙ eius p̄dictaꝯplent̉: miniſqꝫ abſurdū eſt ut dicat̉aliquos hoīes ex hac ī illā parte occeam inimēſitate trāiecta nauigare.ac ꝑuenie̓ potuiſſe: ut etiā illic ex vnoillo pͥmo hoīe genus inſtrueret̉ hūanū. Quapropter inter illos tūc hoīmppl̓os qͥ ꝑ ſeptuagīta duas gentes.et totidē linguas colligūtur fuiſſe diuiſi. queramus ſi poſſumus inuenireillā in terris ꝑegrinante ciuitate deique uſqꝫ ad diluuiū archāqꝫ ꝑductaeſt atqꝫ in filijs noe ꝑ eoꝝ bn̄dictones ꝑſeueraſſe moſtratur: maxime inmaxīo qͥ eſt appellatus ſem: qͥn̄quidēiaphet ita bn̄dictus eut ī eiuſdē fratris ſui domibꝰ habitaret. ¶ Ca. xx.Enēda eſt ergo ſeries generapoſt diluuiū ciuitate dei: ſicut eā ſerieſcōnū ab ip̄o ſem. ut ip̄a oſtēdatgeneracōnū ab illo qͥ eſt appellatusſeth oſtēdebat ante diluuiū Propterhoc igitur ſcpͥtura diuina cū terrena ciuitate in babilōe. hoc ē in ꝯfuſiōe moſtraſſet: et ad patriarchā ſem recapitulādo reuertit̉. et orditur inde gn̓acōes uſqꝫ ad abraha: ꝯmemorato etiānumero annorū quāto quiſqꝫ ad hācſeriē ꝑ̄tinentē filiū genuiſſet quātoqꝫvixiſſet. vbi certe agnoſcendū ē qd̓ante ꝓmiſerāūt appareat qͣreſit dictūde filijs eber nomē vnius phalech. ꝙin diebꝰ eius diuiſa ē terra. Quid enīaliud intelligēdū eſt terrā eſſe dunſam: niſi diu̓ſitatē linguaꝝ? Omiſſisigit̉ ceteris filijs ſem. ad hāc rem nōptinētibꝰ illi ꝯnectūtur ī ordine gn̓ationū ꝑ quos poſſit ad abrahā ꝑuemr̄i: ſic̄ illi ꝯnectebātur ante diluuiūꝑ quos ꝑueniret̉ adnōe: generacōnibꝰ q̄ ꝓpagate ſūt ex illo adā filio qͥeſt appellatus ſeth. Sic ergo incipitgn̓acōnū iſta cōtexio ⁊ hee gn̓acōes