libe: xpiſacramentū in archa fuiſſe om̄ia genera: ſi ī inſulis quo trāſire nō poſſuntmulta aīalia terra ꝓduxit. ¶ Ca. viij.veritur etiā vtrū ex filijs noeprelpotius ex illo vno hoīe vndeetiā ip̄i extiterūt. ꝓpagata eſſe credēduſit quedā mōſtruoſa hoīm genera q̄ gentiū narrat hiſtoria: ſicut phibetur quidā vnū habe̓ oculū ī frontemedia. quibuſdā plantas verſas eſſepoſt crura: quibuſdaꝫ vtriuſqꝫ ſexuseſſe naturā. et dextra manimā virilē ſiniſtra muliebre: vicibuſqꝫ inter ſe cōeūdo ⁊ gigne̓. et parere: alijs ora nōeſſe. eoſqꝫ ꝑ nares tantūmō alituviuere: alios ſtaturā eſſe cubitales. quospigmeos a cubitu greci vocat: alibiquiquēnes cōciꝑe femīas. et octauūvite annū nō excedere. Itē ferūt eſſegente vbi ſingula crura ī pedibꝰ hn̄t.nec pōplitē flectūt et ſūt mirabiliſceleritatis. Quoſdā ciopodas vocat. ꝙꝑ eſtū ī terra iacētes reſupini. vmbraſe pedū ꝓtegāt: quoſdā ſme ceruicēoculos habētes in humeris: et ceterahoīm vel qͣi hoīm genera q̄ in maritima plathea carthaginis iuliuo picta ſūt. ex libriſ deprompta velut curioſioris hiſtorie. Quid dica de cinocephalis. quorū camna capita. atqꝫ ip̄elatratus. magis beſtias ꝙ hoīes cōfitetur? Sꝫ omīa generahoīm q̄ dicūt̉eſſe: nō neceſſe eſt crede̓. Verū quiſquis vſpia naſcit̉ hō id eſt aīal racōnale mortale: quālibꝫ nr̄is inuſitataꝫſenſibꝰ gerat corꝑis formā ſeu colorēſiue motu ſiue ſonū ſiue quālibꝫ vmi.qualibꝫ parte. qͣlibet qͣlitate nature:ex illo vno ꝓthoplaſto originē ducere nullus fideliū dubitauerit. Apparet tn̄ qͥd in pluribꝰ naturā obtinueīt:et qͥd ſit ip̄a raritate mirabile. Qualiſaut racō reddit̉ de mōſtruoſis hoīmpartibꝰ talis de mōſtruoſiſ quibuſdāgētibꝰ reddi p̄t. Deus enī creator eſtoīm. qͥ vbi ⁊ qn̄ creari qͥd oporteat. veloportuerit ip̄e nouit: ſciēs vniu̓ſitatiſpulchritudinē quaꝝ partiū vel ſimilitudinē vel diuerſitate ꝯtexat. Sꝫ quitotū inſpicere nō p̄t: tanꝙͣ deformitate partis offendit̉: qm̄ cui ꝯgruat velquo referat̉ ignorāt. Pluribꝰ ꝙ quinis digitis in manibꝰ ⁊ pedibꝰ naſcihoīes nouimus: et hec leuior ē ꝙ nulla diſtātia. Sꝫ tn̄ abſit ut qͥs ita deſipiat ut eſtimet ī numero hūanoꝝ digitoꝝ erraſſe creatorē: ꝙuis neſciēscur hoc fecerit ita. Et ſi maior diuerſitas oriat̉: ſcit ille quid egerit: cuiusoꝑa iuſte nemo rep̄hēdit. Apud hiponē diaritū alibi zaaritū eſt homo qͣilunatas hn̄s plantas: et in eis bmnostmmo digitos. ſimiles et manus. Sialiqͣgens talis eſſet illi curioſe atqꝫmirabili adderet̉ hiſtorie. Nū igituriſtū ꝓpter hec negabimus ex illo vnoqui pͥmus creatus eſt. eſſe ꝓpagatuꝫ?Androgem quos etiā hermofroditoſnūcupat ꝙuis admodū rari ſint: difficile eſt tnut tēporibꝰ deſint in quibꝰſic vterqꝫ ſexus apparet. ut ex quo potius debeāt acciꝑe nomē incertū ſit: ameliore tn̄ hoc eſt a maſculino ut apellaretur loquēdi ꝯſuetudo p̄ualuit. Nānemo vnꝙͣ androgenas. aut hermofrōditas nūcupauit. Ante ānos aliquot nr̄a certe memoria in oriēte duplex homo natus ē ſuꝑioribꝰ mēbris:inferioribꝰ ſimplex. Nā duo erat capita. duo pectora. qͣtuor manus. venteraūt vnus. et pedes duo ſic̄ vni hom̄i: ettā diuvixit: ut multos ad eū vidēduꝫfama ꝯtraheret. Quis aūt omēs ꝯmemorare poſſit hūanos fetus lōge diſſimiles hijs. ex quibꝰ eos natos eſſecertiſſimū eſt? Sicut ergo hec ex illovno negari nō poſſunt origine duce̓:ita q̄cūqꝫ gētes ī diu̓ſitatibꝰ corpoꝝab vſitato nature curſu que plue̓s etprope omēs tenent. velut exorbitaſſe