Sed huius enoch tranſtacō noſtrededicacōnis ē p̄figurata dilacō. Quequidē iam facta eſt in xp̄o capite nr̄orqui ſic reſurrexit ut nō moriatur vltērius: ſed etiā ip̄e trāſlatus eſt. Rieſtataūt altera dedicatio vniuerſe domuscuius ip̄e xp̄us eſt fundamentuꝫ: quediffertur in fine: quādo erit omniū reſurrectio nō morituroꝝ āplius. Siue aūt domus dei dicatur. ſiue templūdei. ſiue ciuitas dei. id ip̄m eſt. nec abhorret a latimi eloquij cōſuetudīe. Nāet virgilius imꝑioſiſſima ciuitate domū appellat aſaraci. romanos volēsintelligi. qui de aſaracō per troianosoriginē ducunt: et domū enee eoſdemip̄os. quia eo duce troiam cū italiamveniſſent: ab eis cōdita ē roma. Imitatus nāqꝫ eſt poeta ille ſacras literaſin quibꝰ dicitur domus iacob tam ingens populus hebreorū. ¶ Ca. xxx.criptor huiis hiſtorie in comeIcit aliquis. Si hoc intedebatmorandis generacōnibꝰ ex adam ꝑfilium eius ſeth ut ꝑ illas ꝑueniret adnōe ſub quo factū eſt diluuiū a quorurſus contexeretur ordo naſcentiumqūo ꝑueniret ad abrahaꝫ. a quo matheus euāgeliſta incipit generacōesquibus ad xp̄m ꝑuenit eternū regeꝫciuitatis dei: quid intēdebat in generacōnibꝰ ex cam. et quo eas ꝑducerevolebat? Reſpondetur. uſqꝫ ad diluuiū quo totū genus illud terrene ciuitatis abſumptū eſt: reꝑatum ex filijsnōe. Neqꝫ enī deeſſe poterit hec terrena ciuitas ſocietaſqꝫ hoīm ſcd̓m hoīeꝫviuentiū. uſqꝫ ad huius ſeculi finem.De quo dn̄s ait. Filij huius ſeculi generant et generatur. Ciuitatem verodei ꝑegrinantē in hoc ſeculo regeneracō ꝑducit ad alterū ſeculū: cuius filij nec generant. nec generatur. Hicergo generariagenerae̓ ciuitati vtriqꝫ cōmune eſt: ꝙͣuis dei ciuitas habe-libe:. xvat etiā hic multa milia ciuiuꝫ que aboꝑe generandi ſe abſtinea̓t: ſed habet etiā illa ex imitacōne quadā liceterrantiū. Ad eam nāqꝫ ꝑtinent etiamquideuiantes a fide diuerſas hereſeſcondiderūt. Scd̓m boīeꝫ quippe viuūt: nō ſcd̓m deū. Et indoꝝ gminoſophiſte qui nudi ꝑhibentur philoſophari in ſolitudinibꝰ indie ciues eiuſſūt: et a generādo ſe cohibent. Nō eſtenī hoc bonū: niſi cū ſit ſcd̓m fidē ſūmiboni qui deus eſt. Hoc tn̄ nemo feciſſe ante diluuiū reꝑitur: qͥn̄quidē etiāip̄e enoch ſeptimus ab adā qui trāſlatus fertur eſſe nō mortuus. genuitfilios et filias antequā tranſferreturiin quibus fuit mathuſalā: ꝑ quē generacōnū ordo memoradaꝝ tranſcurrit. Cur ergo tanta paucitas ſucceſſionū conmemoratur in generaconinibus ex cam. ſi eas uſqꝫ ad diluuiumperduci oportebat: nec erat duturnaetas ꝑuenies pubertate que centu velamplius annos vacaret a fetibꝰ? Nāſi non intendebat auctor libri huiusalique ad quem neceſſario ꝑduceretſerie generacōnū ſicut in illis qui inueniūt de ſemine ſeth intendebāt ꝑuenire ad noe a quo rurſus ordo neceſſarius ſeqͥretur. quid opus erat p̄termittere primogenitos filios ut p̄ueniretur ad lamech in cuius filijs finitur illa ꝯnexio. octaua generacōneſcilicet ex adaꝫ. ſeptima ex cam. quaſi eſſet inde aliquid deinceps ꝯnectēdū vnde ꝑueniretur vel adiſraheliticūpopulū in quo celeſti ciuitati etiā terrena iheruſalē figurā ꝓpheticā p̄buit.vel ad xp̄m ſcd̓m carne qui ē ſuꝑ oīadeus bn̄dictus in ſecula. ſuꝑne iheruſalē fabricator atqꝫ regenerator: cumtota ꝓ gemies cam ſit in diluuio deleta. vnde videri poteſt in eodē ordine generacōnum pͥmogenitos fuiſſeꝯmemoratos? Cur ergo tā pauci ſūt