vxorū fuit. et octauia eſt generacō infilijs eius in quibus ꝯmemoratur etfemīa. vbi elegāter ſignificatū ē terrenā ciuitatēuſqꝫ ī fine carnales habiturā generacōnes. que mariū et feminarū conuictōne ꝓueniūt. vnde etip̄e qd̓ p̄ter euam nuſqͣ reꝑitur antediluuium nominibꝰ ꝓprijs expͥmūturvxores illius hoīs q̄ noīat̉ hic nouiſſimus pr̄. Sicut aūt cam qd̓ intēptat̉poſſeſſio. terrene ꝯditor ciuitatis ⁊ filus eius ī cuius noīe ꝯdita eſt enochqd̓ interp̄tat̉ dedicacō. indicat iſtā ciuitatē ⁊ imiciū et finē habere terrenū.vbi nichil ſperatur amplius ꝙͣ in hocſeculo cerni poteſt: ita ſeth qd̓ interp̄tatur reſurrectio cum ſit generacōnūſeorſū ꝯmemorataꝝ pater. qͥd de filioeius ſacrahic hiſtoria dicat intuendum eſt. ¶ Ca. xviij.T ſeth inquit natus eſt filiuſ. etocauit nomē eius enos. Hicſperauit inuocare nomē dn̄i dei. Nempe clamat atteſtatio veritatis. In ſpeigitur viuit homo filius reſurrectōiſ.in ſpe viuit ꝙͣdiu ꝑegrinat̉ hic ciuitas dei que gignitur ex fide reſurrectionis criſti. Ex duobus namqꝫ illis hom̄ibus abel quod interpretatur luctus ⁊ eius fratre ſeth quod interp̄tatur reſurrecto. mors xp̄i et vita eius ex mortuis figuratur. Ex quafide gignit̉ hic ciuitas dei id ē homoqui ſperauit inuocare nomen dn̄i dei.Spe enī ſalui facti ſumus ait apoſtolus. Spes aūt q̄ videtur nō ē ſpes. Qd̓enī videt quis. quid ſperat? Si autēqd̓ nō videmus ſperamus: ꝑ patientia expectamus. Nā quis vacare hocexiſtimet ab altitudine ſacramemti;Nūquid enī abel nō ſperauit inuocare nomē dn̄i dei: cuius ſacrificiū ſcriptura tā acceptu deo fuiſſe ꝯmemorat?Nūquid ip̄e ſeth nō ſperauit inuocareattſnomē dn̄i dei: de quo dictū eſt. ſuſcitaliber. xvjuit enī michi deus ſemē aliud ꝓ abelCur ergohuic ꝓprie tribuit̉ qd̓ piorū omniū intelligitur eſſe ꝯmune: niſiquia oportebat in eo qui de patre generacōnū in meliorē partē. hoc eſt ſuperne ciuitatis ſeꝑataꝝ pͥmus ꝯmemoratur exortus. ꝑfigurari hominemid eſt hoīm ſocietatē que nō ſcd̓m hominē in re terrene felicitatis ſed ſcd̓mdeū viuit in ſpe felicitatis eterne? Necdictū eſt. hic ſperauit ī deū. aut hic inuocauit nomē dn̄i dei. ſꝫ ſperauit inqͥtinuocare nomē dn̄i dei. Quid ſibi hocvult ſperauit inuocae̓: niſi quia ꝓp hetia eſt exorturū ppl̓m qͥ ſcd̓m electōnēgratie inuocaret nomē dn̄i dei? Hoceſt qd̓ ꝑ aliū ꝓphetā dictū. apoſtolusde hoc populo intelligit ad dei gratiāꝑtinente. Et erit omīs quicūqꝫ inuocauerit nomē dn̄i: ſaluus erit. Hoc ip̄menī qd̓ dicitur. et noīauit nomen eiusenos qd̓ interp̄tatur homo. ac deindeadditur. hic ſperauit inuocare nomēdn̄i dei. ſatis oſtenditur ꝙ nō in ſeip̄oſpem pone̓ debeat homo. Maledictusenī omnis ſicut alibi legit̉. qui ſpemſuā ponit in hoīe. ac ꝑ hoc in ſe: ut ſitciuis alterius ciuitatis. que nō ſcd̓mfiliū cam dedicatur hoc tempore id eſtmortalis huius ſeculi labēte tranſcurſu. ſed illa immortalitate beatitudiniſſempiterne. ¶ Ca. xix.Am et iſta ꝓpago cuius eſt paEter ſeth. in ea generacōne habet nomē dedicationis que ſeptima ēex adam annumerato adā. ſeptimusenī ab illo natus eſt enoch qd̓ interp̄tatur dedicatio ſed ip̄e eſt tranſlatusquoniā placuit deo. et inſigni numero in ordine generacōnū. quo ſabbatum conſecratu eſt. ſeptimo ſcilicet abadam. Abip̄o enī patre iſtaꝝ generacōnum que diſcernūtur a ꝓpaginecam id eſt a ſeth ſextus eſt: quoto diefactus ē homo: et oſūmauit deus oīa