liber xvNon enīuſqꝫ ad diluuiūtot eſſe nonpotuerūt. nō vacantibꝰ uſqꝫ ad centenaria pubertate patribus ab officiogenerādi. ſi nō erat tūc ꝓporcōne longeuitatis illius etiā ſera pub̓tas. Vtemī ꝑ eque triginta annorū fuerint cūfilios generare ceperūt. octies tricein qm̄. viij. ſunt generacōes cū adamet cū eis quos genuit lamech ducenti et. xl. ſūt anmi. Num itaqꝫ toto deinde temꝑe uſqꝫ ad diluuiū nō generauerūt? Quā tandē cauſa qui hec ſcripſit. generacones cōmemorare noluitque ſecūtur? Nam ex adāuſqꝫ ad diluuiū cōputant̉ anni ſecūdū cōdicesnoſtros duo milia ducentiſexagītaduo. ſcd̓m hebreos aūt milleſexcentiquinqͣgnitaſex. Vt ergo iſtū numērū minore credamus eſſe veriorem. demilleſexcentiſquinqͣgintaſex annis.ducenti. xl. detrahantur: nunquid credibile eſt. ꝑ mille quadringentos etqd̓ excurrit annos qui reſtātuſqꝫ addiluuiū. ꝓgemie cam generacōnibusvacari potuiſſe? Sed qui ex hoc mouetur meminit cū quereret quomodocredendū ſit antiqͥuos illos hoīes ꝑtam multos annos a gignēdis filijsceſſare potuiſſe. duobꝰ modis iſtamſolutā eſſe queſtione: aut de ſera pubertate ꝓporcōne tam longe vite: autde filijs qui ꝯmemorātur ī generacōnibus ꝙͣ non fuerint pͥmogeniti: ſedhij per quos ad eum que intendebatauctor libri poterat ꝑueniri: ſicut adnōe in generacōnibꝰ ſeth. Proinde ingenerationibꝰ cam ſi nō occurrit quidederet intēdi ad quē p̄termiſſis pͥmogenitis ꝑ eos qui ꝯmemorati ſūt perueniri oportebat. ſera pubertas intelligenda reſtabit. ut aliqn̄ poſt centumannos puberes abileſqꝫ adgignendū facti fuerint. ut ordo generacōnūꝑ pͥmogenitos curreret uſqꝫ ad diluuiū ad numerū ānorū tāte quātitatisoccureret. Quāuis fiei̓ poſſit. ut ꝓpteraliquā ſecretiore cauſaꝫ que me latetuſqꝫ ad lamech et eius filios generationū ꝑueniēte ꝯtextu ꝯmendareturhec ciuitas quā dicimus eſſe terrenāac deinde ceſſaret ſcpͥtor libri ꝯmemorare ceteraſ. que ad diluuiū eſſe potuerūt. Poteſt et illa eſſe cauſa cur nonordo generationū per p̄mogenitosduceretur. ut neceſſe nō ſit in illis hominibꝰ tam ſeram credere pubertateꝙ ſcilicet eadē ciuitas quā cam ī noīeenoch filij ſui condidit longe lateqꝫregnare potuerit. et reges habere nōſmmul plures ſed ſuis etatibꝰ ſinguloſquos genuiſſent ſibi ſucceſſuros qͥcūqꝫ regnaſſent. Horū regū pr̄mniuſeſſe potuit ipſe cam. ſcd̓s filius eius enoch. in cuius noīe vbi regnaret̉ cōdita eſt ciuitas. tercius yrad que genuit enoch. quartuſ mauiael quē genuit yrad. quitus mathuſael que genuit mauiael. Sextus lamech quemgenuit mathuſael qui eſt. vij. ad adāꝑ cam. Nō aūt erat ꝯſeques ut pͥmogenitiin regnū regnātibus ſuccederent patribꝰ. ſꝫ quos regnādi meritūꝓpter virtutē terrene vtilem ciuitati.vel ſors aliqua reperiret. vel ille potisſimum ſuccederet patri hereditarioquodā iure regnandi quem p̄ ceteriſfilijs dilexiſſꝫ. Potuit aūt viuēte adhūc lamechatꝫ regnate fieri diluuiū.ut ip̄m cū alijs omnibꝰ hominibꝰ exceptis qui in archa fuerūt que p̄deretinueniret. Neqꝫ enī mirāduꝫ eſt ſi varia quātitate numeroſitatis annoruꝫinterpoſita ꝑ tā longā etatē ab adaꝫuſqꝫ ad diluuiū nō eqͣlis numei̓ gn̓acōes habuit vtraqꝫ ꝓgemeſ. ſꝫ ꝑ cainſeptē. ꝑ ſeth autē decē. Septimus ēenim ut iam dixi ab adaꝫ lamech. decimus noe. et ideo nō vnus filius lamech. ſicut in ceteris ſuꝑius. ſed plures ꝯmemorati ſunt. quia incertū erat