libe cvoin cōdice vno ſꝫ pͥmitus inde deſcriptovnde iam latius emanaret. vbi potuitquidē accidere etiā ſcriptoris error.ſꝫ hoc in illa queſtione de vita mathuſale nō abſurdū eſt ſuſpicari. et in illoalio vbi ſuꝑantibꝰ. xxiiij. annis ſūmanō conuenit. In hijs aūt in quibꝰ noncontinuatur ip̄ius medoſitatis ſimilitudo ita ut ante genitu filiū qui ordiniinterſeritur alibi ſuꝑſint centuꝫ anni.alibi deſint. poſt genituꝫ autē vbi deerāt ſuꝑſint vbi ſuꝑerat deſint. ut ſumma conueniat. et hoc in pͥma. ij. iij. iiij..v. vi. vij. generacōe inuenitur. videtur habere quandā ſi dici poteſt errorip̄e conſtātiā. nec caſū redolet. ſed induſtriā. Itaqꝫ illa diuerſitas numerorūaliter ſe habentiū in cōdicibꝰ grecis et latinis. aliter in hebreis. vbi nōeſt iſta de centu annis prius additis.et poſtea detractis ꝑ tot generacōesotinuata parilitas. nec malicie iudeorū. nec diligētie. vel prudētie. lxx. interptuꝫ. ſed ſcpͥtoris tribuatur erroriqui de bibliothecā ſupͣdicti regis cōdicē deſcribendū pͥmus accepit. Nametiā nūc vbi numeri nō faciūt intentuad aliquid qd̓ facile poſſit intelligi.vel qd̓ appareat vtiliter diſci. et negligenter deſcribūtur. et negligentiusemendātur. Quis enī ſibi exiſtimeteſſe diſcendum quot milla hoīm tribus iſrahel ſingillatim habere potuerūt: qm̄ ꝓdeſſe aliquid non putatur?Et quotus quiſqꝫ hoīm eſt. cui ꝓfunditaſ vtilitatis huius appareat? Hicvero vbi ꝑ tot ꝯtextas generaconescentum anni alibi aſſunt. alibi deſunt.et poſt natu qui ꝯmemorandus fuea̓tfiliū deſunt vbi affuer̄t. aſſunt vbi defuerūt. ut ſūma ꝯcordet. minirū cū vellet ꝑſuadere qui hoc fecit ideo numeroſiſſimos ānos vixiſſe antiquos ꝙeos breuiſſimos nūcupabāt et hoc dematuritate pubertatis qua ydoneafilij gignerētur conaretur oſtende̓.atqꝫ ideo ī illis centu annis dece nroˢnnſinuandos putaret incredulis. nehoīes tam diuvixiſſe reciꝑe in fidemnollent. addidit centū vbi gignediſfilijs abilē nō inuenit etatē. eoſdēqꝫpͥus genitos filioſ ut ꝯgrueret ſūmadetraxit. Sic quippe voluit credibiles face̓ ydonearū generāde ꝓlis cōueniētias etatu. ut tn̄ numero nō fraudaret vniuerſas etates viuētiū ſinguloꝝ. Qd̓ aūt id in ſexta generacōnenō fecit. hoc ip̄m ē qd̓ magis mouet.ideo illū feciſſe cū res quā dicimus poſtulauit. qꝛ nō fecit vbi nō poſtulauit.Inuenit namqꝫ in eadeꝫ generacōneapud hebreos vixiſſe iareth anteꝙͣgenuiſſet enoch centū. lxij. qui ſcd̓millas racōnes breuiū annoꝝ fiūt anin. xvi. et aliquid minus ꝙ menſesduo que iam etas apta ē adgignēdū. et ideo addere centu annos breues ut noſtri. xxvi. fieret neceſſe nonfuit. nec poſt natū enoch eos detrahere quos nō addiderat an̄ natū. Sicfactū ē. ut hic nulla eſſꝫ inter cōdiceſvtroſqꝫ varietas. Sed rurſus mouetcur in. viij. generacōe ante quā de mathuſalā naſceretur lamech cū apudhebreos legātur centu. lxxxij. anni vigītiminus inueniūtur ī cōdicibꝰ nr̄iſvbi potius addi centū ſolent. et poſtgenitū lamech cōplēdā reſtituūt̉ adſumā qui in cōdicibꝰ vtriſqꝫ nō diſcrepant. Si enī centu. lxx. annos ꝓpterpubertatis maturitate. x. et octo volebat intelligi. ſicut nichil addere itanichil detrahere iam debebat quia inuenerat etatē ydoneā generacōni filiorū. ꝓpter qua in alijs centu illos annos vbi eam nō inueīebat addebat.hoc aūt de. xx. annis merito deputaremus caſumendoſitatis accidere potuiſſe. niſi eos ſicut pͥus detraxerat reſtitue̓ poſtea curaret. ut ſūme ꝯuenie̓t