integritas. An forte aſtutius factuꝫexiſtimandū eſt. ut illa qua centu anin pͥus ſolēt adici. ⁊ poſtea detrahi occultaret̉. nō quidē de centū āniſ. verūtamē de quatulocūqꝫ numero pus detracto poſt reddito tale aliqͥd fieret.ꝯꝫ quomodolibꝫ iſtud accipiat̉. ſiuecredat̉. ita eſſe factū ſiue nō credat̉ſiue poſtremū ita ſiue nō ita ſit. rectefieri nullomo dubitauerim ut cū diu̓ſum aliquid in vtriſqꝫ codicibꝰ inuenitur. qͥnquidem ad fidē rerū geſtarūutrūqꝫ non poteſt eſſe verū. ei linguepotius credatur. vnde eſt in alia peruiterp̄tes facta tranſlacō. Nā in quibuſdā etiā codicibꝰ grecis tribus. etvno latino. et vno etiā ſiro inter ſe cōſentiētibus inuentus eſt mathuſalamſex ānis ante diluuiū fuiſſe defunctuſ.vnc iam videā­ ¶ Ca xxiiij.Imnus quomodo euitenter poſſitoſtendi. nō tam breues ut illi decemvnus ſit noſter. ſed tante ꝓlixitatisannos quāte nūc habemus quos utiqꝫ circuitus conficit ſolis in illorū hominū vita ꝓlixiſſima ꝯputatoſ. Sexcenteſimo nempe anno vite noe. ſcpͥtu eſt factū eſſe diluuiū. Cur ergo ibilegit̉ aqua diluuij facta eſt ſuꝑ terram ſexcenteſmio anno vite noe ſecūdi menſis ſeptima et viceſmīa die mēſis: ſi annus ille mimus quales decemfaciūt vnū nr̄m. xxxvi. habebat dieſTantillus quippe annus ſi antiquomore hoc nomē accepit. aut nō habetmenſes. aut menſis eius etriduū. uthabeat duodecim menſes. Quō igit̉hic dictum eſt ſexcēteſio anno ſcd̓imenſis ſeptimā et viceſmīa die menſiſniſi quia tales quales nūc ſūt etiā tūcerat menſes? Nā quō pacto aliter viceſimo ⁊ſeptimo die ſcd̓i menſis diceretur captū eſſe diluuiū. deinde poſteain fine diluuij ita legit̉. et ſedit archain menſe ſeptimo ſeptima et viceſimapdlūldie menſis ſuꝑ montes ararat. aquaaūt minuebatur uſqꝫ ad vndecimuminenſem. in vndecimo aut menſe pͥmadie menſis apparuerūt cacumina mōtiū? Si igitur tales menſes erant. tales ꝓfecto ⁊ anni erant quales nunchabemus. menſes quippe illi triduamviginti et ſeptē dies habere nō poterant. Aut ſi pars triceſma tridui tūcappellabat dies ut omnia ꝓporcōneminuātur. ergo nec toto quadriduonoſtro factum eſt illud tam grandediluuiū qd̓ memoratur factū. xl. diebꝰet noctibus. Quis hanc abſurditatē et vanitate ferat? Proinde amoueatur hic error qui cōiectura falſa itavult aſtruere ſcripturarū nr̄aꝝ fidēut alibi deſtruat. Prorſus tantus etiātūc dies fuit. quantus et nūc eſt. quēvigintiquatuor hore diurno circulonocturnoqꝫ determināt. Tatus meſis quātus et nūc eſt. quē luna ceptaet finita ꝯcludit. Tantus annus quātus et nūc eſt. que duodecim menſeslunares additis ꝓpter curſū ſolaremquqꝫ diebus. et quadrate cōſumant.quāti anni ſexceteſmi vite nōe ſcd̓userat menſis. eiuſqꝫ menſis. viceſmiuset ſeptimus dies qn̄ cepit eſſe diluuium. in quo dies. xl. cōtinuate ingenspluuie memorātur. Quidies nō binas a paulo nō amplius horas habebāt. ſed vicenas ⁊ quaternas die noctūqꝫ trāſactas. ac ꝑ hoc tā magnosānos vixerūt illi antiquiuſqꝫ amplius ꝙ nongetos. quātos poſtea vixitabrahā centū ſeptuagnita quinqꝫ. etpoſt eū filius eius yſaac centu. lxxx. etfilius eius iacob ꝓpe centum quīquaginta et interpoſita aliquanta etate.moyſes centu. xx. et quātos etiā nuncviuūt hoīes. lxx. vel. lxxx. vel nō multo amplius. de quibꝰ dictū eſt. et anplius eis labor. Illa vero numerorumvarietas que inter cōdices hebreos