ſed qui minima etate genuerūt. cx. etqd̓ excurrit fuiſſe referuntur. quia nemo inquiūt decē annoꝝ hō p̄t gignere filios qͥ numerus centu appellabatur anni ab illis hominibꝰ. ſed in ānis.xvi. eſt maturā pubertas ⁊ proli iamydonea ꝓcreāde. quoſ. clx. annos illa temꝑa nuncupabat. vt aūt aliterannū nūc fuiſſe cōputatu nō ſit incredibile. adiciūt qd̓ apud pleroſqꝫ ſcpͥtores hiſtorie reꝑit̉ egiptios habuiſſe annū quatuor menſiuꝫ. archadasvi. menſiū. lauinios. xiij. menſiū. Plinius ſcd̓us cū ꝯmemoraſſꝫ relatū fuiſſe in literis quēdam vixiſſe. clij. aliosdecē ampluus. alios ducetoꝝ annoꝝhabuiſſe vitā. alios trecētoꝝ quoſdam ad quigentos. alios ad ſexcentos nōnullos ad octingētos etiā p̄ueniſſe. hec omīa inſticia tempoꝝ accidiſſe arbitratus ē. Alij quippe inquiteſtate determinabat annum et alterihyeme. Alij quadriꝑtitis temporibꝰſicut archades quibus anni trimenſes fuerūt. Adiecit etiā aliqn̄ egiptios quoꝝ paruos annos quaternorum menſium ſupradiximus lune finelimitaſſe annos. Itaqꝫ apud eos inquit et ſingula milia ānoꝝ vixiſſe ꝓdunt̉. Hijs velut ꝓbabilibus argumentis quidā non deſtruētes fide ſacre huius hiſtorie. et aſtruere intētesne ſit incredibile ꝙ tā multos annoſvixiſſe referūtur antiqui ꝑſuaſeruntſibi. nec ſe ſuaſiſſe impudēter exiſtimat tam exiguū ſpaciū temꝑis tuncannū vocatu ut illi decē ſint vnus noſter. et. x. nr̄i centū illoꝝ. Hoc aūt eſſefalſiſſimū documēto euidētiſſimo oſtēditur. Qd̓ anteꝙͣ facia. nō michi tacendū videtur que credibilior poſſiteſſe ſuſpico. Poteramus certe hancaſſertionē ex hebreis codicibꝰ redarguere atqꝫ cōnuicere. vbi adā nonducetoꝝ triginta. ſed centu trigintaiannoꝝ fuiſſe reꝑitur qn̄ terciū genuit filiū qͥ ſi niſi. xiij. nr̄i ſūt. ꝓculdubiopͥmū qn̄ genuit vndecim. vel nō multo amplius ānorū fuit. Quis p̄t hacetate gignere: vſitata iſta nobiſqꝫnotiſſima lege nature? Sꝫ hūc omittamus qui fortaſſe etiā qn̄ creatus epotuit. Non emī eum tā paruū quā infantes noſtri ſūt factū fuiſſe credibile eſt. Seth filius eius nō ducentoꝝquiqꝫ ſicut nos legimus ſꝫ centū quiqꝫ fuit qn̄ genuit enos. ac ꝑ hoc ſcd̓miſtos nodū habebat. xi. ānos etatis.Quid dica de caian eius filio: quiciapud nos. clxx reꝑiatur ānoꝝ apudhebreos. lxx. legitur fuiſſe qͥngenuitmalalehel? Quis generat bomo ſeptennis: ſi tuc. lxx. nuncupātur qͥ ſeptēfuerūt? ¶ Capitulū tredecimū.Ed cū hec dixero. ꝯtinuo refert̉illd̓ iudeoꝝ eſſe medaciū de quoſuꝑius ſatis actu eſt. nā. lxx. interpteſlaudabiliter celebratos viros cōſtatnon potuiſſe mentiri. vbi ſi queramquid ſit credibilius. iudeoꝝ genteꝫtam longe lateqꝫ diffuſam. in hoc cōſcribendū mendaciū vno ꝯſilio conſpirare potuiſſe. et dum alijs inuidentauctoritatē. ſibi abſtuliſſe veritatem.an. lxx. homīes. qui etiā ip̄i iudei eratvno in loco poſitos qm̄ rex egiptiusptolomeus eos ī hoc opus aſciueratip̄am veritatē gentibus alienigenisinuidiſſe. et cōmunicato iſtud feciſſeconſilio: quis nō videat quid ꝓdiuiꝰfaciliuſqꝫ credat̉? Sed abſit ut prudēs quiſpiā. vel iudeos cuiuſlibet peruerſitatis atqꝫ malicie tantū potuiſſecredat in codicibꝰ tam multis et tamlonge lateqꝫ diſꝑſis. vel. lxx. illos memorabiles viros hoc de inuidēti gentibus veritate vnū cōmunicaſſe ꝯſiliū.Credibilius ergo quis dixerit. cū primū debibliothecā p̄tolomei deſcribiiſta cepert. tūc aliqͥd tale fiei potuiſſe