lxviOmnis autem anni vite mathuſalamdcccclxix. cōputātur. quia cū vixiſſetannos. clxvij. et genuiſſet filium quieſt appellatus lamech poſt eū genitūvixit annos octingentoſduos. quiomēs ut diximus nongentiſexaginta nouē fiūt. Vnde detractis nongētiſquinquagnitaquiqꝫ ab ortu matuſale uſqꝫ ad diluuiū remanēt. xiiij. qͥbuſ vixiſſe credit̉ poſt diluuiū. ꝓpterqd̓ eū nō nulli. et ſi nō ī terra vbi omnēcarnē quā viuere in aquis natura nōſinit cōſtat fuiſſe deleta cū patre ſuoqui tranſlatus fuerat aliquantū fuiſſeatqꝫ ibi donec diluuiū p̄teriret vixiſſearbitrantur. nolētes derogare fidemcōdicibus quos in auctoritateꝫ celebriorē ſuſcepit eccleſia et credentesuideoꝝ potius quā iſtos nō haberequod verū eſt. Non enī admittunt ꝙmagis hic eſſe potuei̓t error interp̄tū quā in ea lingua eſſe falſū vnde innr̄am ꝑ grecaꝫ ſcpͥturā ipſa tranſlatāeſt. ſed inquiūt nō eſſe credibile. lxx.interp̄tes. qui vno ſimul temꝑe vnoqꝫ ſenſu interp̄tati ſūt errare potuiſſe.aut vbi nichil eoꝝ intererat voluiſſementiri: iuideos vero dū nobis inuidēt.ꝙ lex et ꝓph̓e ad nos interpretandotranſierūt. mutaſſe quedā in coōdicibus ſuis ut nr̄is minuerētur auctoritas. Hanc opmione vel ſuſpicōeꝫ accipiat quiſqꝫ ut putauerit. Certū eſttn̄ nō vixiſſe mathuſalā poſt diluuiū.ſed eodē anno fuiſſe defunctū. ſi verueſt qd̓ de numero ānoꝝ ī hebreis cōdicibus inuenit̉. De illis aūt. lxx. interp̄tibꝰ quid michi videatur ſuo loco diligentius inſerēdū eſt cū ad ip̄atemꝑa quantū neceſſitas huius oꝑiſpoſtulat ꝯmemorāda adiuuāte dn̄ovenerimus. Preſenti ſufficit queſtōniſcd̓m vtroſqꝫ cōdices tā longas habuiſſe vitas illius eui hoīes ut poſſitetate vnius qui duobus quos ſolosterra tūc habuit ꝑentibꝰ pͥmus ē natus ad conſtituendā etiā ciuitatē multiplicari genus hūanū. Ca xij.Eqꝫ enīullo modo audiēdi ſūtEqui putāt aliter annos illis tēporibꝰ ꝯputatos id ē tante breuitatiſut vnus annus noſter decē illos habuiſſe credatur. Quapropter inquiunt cū audierit quiſqꝫ vel legitur nogentos annos queqꝫ vixiſſe debet intelligere nonaginta. deceꝫ quippe illianni vnus annus eſt noſter. et decemnoſtri centū illi fuer̄t. Ac ꝑ hoc ut putat viginti triū ānoꝝ fuit adā quādogenuit ſeth et ip̄e ſeth vigniti habebat. et ſex menſes qn̄ ex illo natus eſtenos quos appellat ſcpͥtura ducētoset quqꝫ ānos quoniā ſic̄ iſti ſuſpicāt̉quoꝝ expommus opinionē. vnū annū qualē nūc habemus in deceptesilli diuidebāt. et eaſdē ꝑtes ānos vocabāt. Quarū ptiū habet vna quadratu ſenariū. eo ꝙ ſex diebus deus ꝑfecerit oꝑa ſua. ut in ſeptimo requieſceret. De qua re ī libro decimo ſicut potui diſputaui. Sexies autē ſeni qͥ numerus quadratū ſenariū facit. xxxvidies ſūt. qͥ multiplicati decies ad. ccclxid eſt ad xij. menſes lunares ꝑueniūtpter quiqꝫ dies enī reliquos quibꝰſolaris anus impletur et diei quadrātem ꝓpter quē quāter ductu eo annoquo biſextuꝫ vocat vnus dies adijcitur. addebatur a veteribꝰ poſtea diesut occureret numerus annoꝝ. quosdies romani intercalae̓s vocāt. Proinde etiā enos que genuit ſeth decemet nouē agebatanos qn̄ ex illo natuſeſt filius caynan quoſannos dic̄ ſcpͥtura. cxc. et deinceps ꝑ omēs generacōnes in quibus hoīm anni comemorantur ante diluuiū. nullus fere ī nr̄iscodicibꝰ inuenitur qui cū eſſet centuꝫannorū vel infra vel etiam centumigintiaut nō multo amplius genuerit filiū