mentē regat atqꝫ agat. nichil ꝓdeſthomini omīs p̄dicacō veritatis. Facitboc deus a vaſis miſcd̓ie. ire vaſa diſcernens: diſpenſacōne quā ip̄e nouitmultū occulta: ſꝫ tn̄ iuſta. Ip̄o quippeadiuuante mirabilibꝰ ⁊ latentibꝰ modis cū peccatū qd̓ habitat in membriſnr̄is que potius pena iam peccati ē ſicut apoſtolus p̄cepit. Nō regnet peccatū in nr̄o mortali corꝑe ad obediēdū deſiderijs eius. nec ei membra nr̄avelut iniquitatis arma exhibeamus.conuertit̉ ad menteꝫ nō ſibi ad maladeo regente ꝯſentiente et eam regenſtrāquillius nūc habebit poſtea ſanitate ꝑ̄fecta atqꝫ immortalitatē p̄ceptabomo ſme ullo peccato in eterna paceregnabit. ¶ Capitulū ſeptimū.Ed hoc ip̄m qd̓ ſicut potumiusexpoſumius cū deus locutus eſſꝫadcam eo more quo cū primis hominibꝰ ꝑ creaturā ſb̓iectā velut eorū ſocius forma cōgrua loquebatur. qd̓ etꝑfuit? Nōne ꝯceptū ſcelus in necādofratre etiā poſt verbū diuine admonitionis impleuit? Nā cū ſacrificia diſcreuiſſet amboꝝ ī illius reſpiciēs. qd̓nō dubitādū eſt potuiſſe cognoſciſignō aliquo atteſtante viſibili. et hocideo feciſſet deus. qꝛ mala erant oꝑahuius. fratris vero eius bona. ꝯtriſtatus eſt cam valde⁊ ꝯcidit facies eius.Sic emī ſcpͥtū eſt. Et dixit dn̄s adcam. Quare triſtis factus es. et quareꝯcidit faciēs tua? Nōne ſi recte offeras. recte autē non diuidas: peccaſtisQuieſce. Ad te em̄ ꝯuerſio eius: et tudn̄abis illius. In hac admonicōe velmonitu ꝙ deus protulit ad cam. illudquidē qd̓ dictū eſt. nōne ſi recte offeras. recte aūt nō diuidas peccaſti. qꝛnō elucet cur vel vnde ſit dictū. multoſenſus peꝑit eius obſcuritas cū diuinaꝝ ſcpͥturaꝝ quiſqꝫ tractator ſcd̓mfidei regulā id conatur expone̓. Rectequippe offertur ſacrificiū cū offerturdeo vero. cui vni tantumō ſacrificādūeſt. Non aūt recte diuiditur. dum nōdiſcernūtur recte vel loca vel tēꝑa velres ip̄e que offeruntur. vel qui offert.vel cui offertur. vel hij quibꝰ ad veſcendū diſtribuitur qd̓ oblatū eſt ut diuiſionē hic diſcrecōnē intelligamus. ſiue cū offertur vbi nō oportet. aut qd̓nō ibi ſꝫ alibi oportet. ſiue cū offerturquādo nō oportet aūt qd̓ nō tunc ſedalios oportet ſiue cum id offertur qd̓nuſꝙͣ et nunꝙͣ penitus debuit. ſiue cuelectiora ſibi eiuſdē generis rerū tenet homo ꝙͣ ſunt ea q̄ offert deo. ſiueeius rei qͥ oblata ē ſit ꝑticeps ꝓphanus aūt quilibꝫ quē phas nō ē fiei. Inquo autē hoꝝ diſplicuerit cam facile nō poteſt inueniri. ſed quomō iohānes apoſtolus cū de hijs fratribꝰ loq̄retur non ſicut cam inquit qui ex maligno erat et occidit fratrē ſuū. et cuius rei gr̄a occidit. quia opera illiusmaligna fuer̄t. fratris aūt eius iuſtadatur intelligi ꝓpterea deū nō reſpexiſſe in munus eius. quia ip̄e hoc malediuidebat. dans deo aliquid ſuū. ſibiaūt ſeip̄m ꝙ omēs faciūt qui non deiſed ſuā ſectātes volūtatē. id eſt nonrecto ſed ꝑuerſo corde viuētes offerūt tamē deo munus quo putat eumredimi. ut eoꝝ nō opituletur ſanādiˢprauis cupiditatibꝰ. ſꝫ explendis. Ethoc eſt terrene ciuitatis ꝓpriū deū veldeos colere quibꝰ adiuuatibꝰ regnetin victorijs et pace terrena nō caritate ꝯſulendi. ſed dominādi cupiditateBoni quippe ad hoc vtūtur mūdo utfruātur deo. mali aūt ꝯtra. ut fruāturmūdo vti volūt deo. qͥ tn̄ eū vel eſſe veres humanas curare iā credūt. Sūtenī multo deteriores qui nec hoc quidem credunt. Cognito itaqꝫ cam ꝙſuꝑ eius germam ſacrificiū nec ſuꝑſuū reſpexerat deus. vtiqꝫ fratrē bonuꝫ