cōpeſcendo et cohibendo refrenet acreuocet atqꝫ ad ea ꝑmittat que ſapientie lege cōceſſa ſūt. ſicut irā ad exercendā iuſtā cohercōnē. ſicut libidinē ad ꝓpagāde ꝓlis officiū: hec in ꝙͣpartes ī ꝑadiſo ante pcc̄m̄ vicōſe nōerant. Nō enī contra rectā volūtateꝫad aliquid mouebantur: vn̄ neceſſeeſſet eas racōnis tanꝙͣ frenis regentibꝰ abſtinere. Nā qd̓ nūc ita mōuētur et ab eis qui tēꝑanter ⁊ iuſte ⁊ pieviuūt. alias facilius. alias difficiliuſtn̄ ꝓhibendo ⁊ repugnādo modificātur: non eſt vtiqꝫ ſanitas ex natura. ſꝫlanguor ex culpa. Qd̓ aut ire oꝑa aliarūqꝫ affectionū in quibuſqꝫ dictisatqꝫ factis nō ſic abſcondit verecundiaut oꝑa libidinis q̄ fiūt genitalibꝰmēbris quid cauſe eſt. niſi qꝛ ī ceterismēbra corꝑis noīpē affectōnes ſꝫ cūeis conſenſerit volūtas mouet: que invſu eoꝝ omino dominātur? Nā quiſquis verbū emittit iratus vel etiā quēꝙ ꝑcutit nō poſſꝫ hoc face̓. niſi linguaet manus iubente quodāmō volūtate mouerētur: q̄ mēbra etiā cū ira nullaeſt mouētur eadeꝫ volūtate. At verogenitales corꝑis partes ita libidoſuo iuri quo damō mācipauit. ut mouei̓ nō valeāt ſi ip̄a defuerit: ⁊ niſi ip̄ovel vltro vel excitata ſurrexei̓t. Hoc ēqd̓ pudet. hoc eſt qd̓ intuētiū oculoserubeſcendo deuitat: magiſqꝫ fert hoſpectantiū multitudinē. qn̄ iniuſte iraſcitur hom̄i: ꝙ vel vnius aſpectū et qn̄iuſte miſcētur vxori. ¶ Ca. xx.VOc illi canini ph̓i. hoc eſt cinicinō vider̄t. ꝓferētes ꝯtra humanā verecūdiā quid aliud ꝙͣ caninā. hoc eſtimmundā impudentēqꝫ ſeutentiā: utſcꝫ qm̄ iuſtū eſt qd̓ fit ī vxorē palā nōpudeat id agere: nec in vico aūt platea qualibet cōuigalē cōcubitū deuitare. vicit tn̄ pudor naturalis opinionē huius erroris. Nam et ſi ꝑhibenthoc aliquādo gloriabūdū feciſſe diogenē. ita putantē ſectā ſuā nobiliorēfutura. ſi ī hominū memoria inſignioreius impudentia figeret̉: poſtea tn̄ acimcis fieri ceſſatu ē pluſqꝫ valuit pudor ut erubeſceret hoīes hoībꝰ. ꝙ error ūt hoīes canibus eſſeſimiles affectarent. Vnde ⁊ illū vel illos qui hocfeciſſe referūtur. potius arbitror concūbentiuꝫ motus dediſſe oculis hoīmneſcientium quid ſub pallio gereretur: ꝙ humano p̄mente cōſpectu potuiſſe illā ꝑāgi volūtatē. Ibi enī philoſophi nō erubeſcebant videri ſe velleconcūbere: vbi libido ip̄a erubeſceretſurgere. Et nūc videmus adhuc eſſephiloſophos ſcinicos. Hij enim ſunt:qui nō ſolum amiciūtur pallio. verumetiā clauam ferūt: nemo tamen eorūaudet hoc facere. Quod ſi aliqui auſieſſent: ut non dica ictibꝰ lapidantiū.certe conſpuētiū ſaliuis obrueretur.Pudet igit̉ huius libidinis hūanāſme vlla dubitacōe naturā: et meritopudet. In eius quippe inobediētia qgenitalia corporis membra ſolis ſuimotibꝰ ſubdidit ⁊ poteſtati voluntatis erupuit ſatis oſtēdit̉ qͥd ſit hoīsillius pͥme retributū inobedientie: qd̓in ea parte maxime oportuit appare̓qua generat̉ ip̄a natura que illo primō et magno in deterius eſt mutatapeccato: a cuius nexu nullus eruitur:niſi id quod cū omēs in vno eſſent. incōmune perincie ppetratū eſt. et dei vindicatu iuſticiā: dei gratia in ſingulisexpietur. ¶ Ca. xxi.Bſit itaqꝫ ut credamus illoſ cōiuges ī paradiſo cōſtitutos perhāc libidine de qua erubeſcendo eadem membra texerūt. impleturos fuiſſe. quod ī ſua benedictōne deus dixit. Creſcite ⁊ multiplicamini: et replete terram. Poſt peccatum quippe ortaeſt hec libido: poſt peccatū eā natura