liber xijquē vero mouet cur alijs peccatis ſic natura nō mutetur humana. queadmodū illa duoꝝ primorū hominū pͥuaricacōne mutatā eſt. uttante corrupconi quantū videmus atꝫſentimus. et per hac ſubiaceret ⁊ morti. ac tot et tantis tanquā inter ſe contrarijs ꝑturbaretur et fluctuaret affflictibꝰ. qualis ī paradiſo ante peccatu licet in corpore animali eſſet. vtiqꝫno fuit: ſi quis hoc mouetur. ut dixi nōideo debet exiſtimare leue ac paruuꝫfuiſſe illud cōmiſſum. quia in eſca factum eſt: non quidē mala nec noxia.niſi quia ꝓhibita. Neqꝫ enim quicꝙͣmali deus in illo tante felicitatis lococrearet atqꝫ plantaret. Sed o bediētia cōmendata eſt in p̄cepto que virtus ī creatura racōnali mater quodāmodo eſt omnūi cuſtoſqꝫ virtutū: qͣn̄quidē ita facta eſt. ut ei ſubdituꝫ eſſeſit vtile: pernicōſū autē ſuam nō eiusa quo creata ē facere volūtatē. Hocitaqꝫ de vno cibi genere nō edendo.vbi aliorū tanta copia ſubiacebat. tāleue preceptū ad obſeruanduꝫ. tambreue ad memoriam retinendum vbip̄ſertim nonduꝫ voluntati cupiditasreſiſtebat. quod de pena trāſgreſſionis poſtea ſubſecutū eſt: tanto maiore iniuſticia violatū eſt quanto faciliore poſſet obſeruātia cuſtodiri.N occulto autē mali ¶ Ca. xiij.eſſe ceperūt: ut in aꝑtam inobediētiālaberetur. Non enim ad malum opusꝑueniretur: niſi p̄ceſſiſſet volūtas mala. Porro male voluntatis iniciū: qͥdpotuit eſſe niſi ſuperbia? Iniciuꝫ enimomnis peccati ſuꝑbia eſt. Quid ē autēſuperbia: niſi ꝑuerſe celſitudinis appetitus? Peruerſa emī eſt celſitudo. deſerto eo cui debet animus in here̓ pr̄incipio: ſibi quodāmodo fieri atqꝫ eſſeprincipiū. Hoc ſit cū ſibi minis placet. Sibi vero ita placet: cū ab illo bonō immutabili deficit quod ei magiſplacere debuit ꝙͣ ip̄eſibi. Spontaneus eſt autē iſte defectus. quoniā ſi voluntas in amore ſuꝑioris inimutabilis boni a quo illuſtrabatur ut videret. et accendebatur. ut amaret. ſtabilis ꝑ̄maneret: nō inde ad ſibi placēdum auerteretur. et ex hoc tenebreſceret ⁊ frigeſceret: ut vel illa crederet verum dixiſſe ſerpente. vel ille dei mandato p̄poneret vxoris voluntate: putaretqꝫ ſe venialiter trāgreſſoreꝫ eſſeprecepti: ſi vite ſue ſociam nō deſereret etiam in ſocietatē peccati. Non ergo malum opus factum eſt. id eſt illa tranſgreſſio. ut cibo ꝓhibito veſcērentur: niſi ab eis qui iam mali erant.Neqꝫ emim fierēt ille fructus malusniſi ab arbore mala. Vt aūt eſſet arbor mala contra naturam factū eſt: qꝛniſi vico voluntatis quod contra naturam eſt non vtiqꝫ fierēt. Sed viciodeprauari: niſi ex nichilo facta natura non poſſet. Ac per hoc ut naturā ſit:ex eo habet ꝙ a deo facta ē. Vt autēab eo quod ē deficiat: ex hoc ꝙ de inchilo facta eſt. Nec ſic deficit homout omino nichil eſſet: ſed ut inclinatuſad ſeip̄m minus eſſet ꝙ erat cū ei quiſūme eſt inherebat. Relicto itaqꝫ deo.eſſe in ſemetip̄o hoc ē ſibi placere nōiam nichil eſſe eſt: ſed nichilo ꝓpinquare. Vnde ſuꝑbi ſcd̓m ſcripturasſanctas alio nomine appellantur ſibiplacentes. Bonum eſt enim ſurſū habere cor: nō tamē ad ſeip̄m quod eſtſuperbie: ſed ad deū quod obediētie:que niſihuiliū non poteſt eſſe. Eſt igitur aliquid humilitatis miro modoquod ſurſuꝫ faciat cor: et eſt aliquidelacōis quod deorſū faciat cor. Hocquidē quaſi contrariū videtur ut elatio ſit deorſū: et humilitas ſurſuꝫ. Sꝫpia humilitas facit ſubditū ſuꝑiori.Nichil eſt autē ſuperius deo: et ideo