libi. xiiij.homīes hec vos facite illis. ita dictūvidetur: tāquaꝫ nemo poſſit aliquidmale vel turpiter velle ſꝫ cupere. Sēmqꝫ ꝓpter ꝯſuetudinē locucōis nōnulliinterp̄tes addider̄t bona. et ita interp̄tati ſūt: quecūqꝫ vultiſvt faciāt vob̓homines bona. Cauēdū enī putauērūt. ne quiſꝙͣ inhoneſta velit ſibi fieriab hominibꝰ. vt de turpioribꝰ taceamcerte luxurioſa ꝯuiuiā: in quibꝰ ſi ⁊ ip̄eillis faciat. hoc p̄ceptum exiſtimet impleturum. Sꝫ ī grecō euāgelio vndein latinū tranſlatu ē nō legitur bona.ſꝫ q̄cūqꝫ vultis vt faciant vobis homines hec vos facite illis: credo ꝓptereaqꝛi eo ꝙ dixit vultiſ iā voluit intelligibona: nō enimi ait cupitis. Nō tn̄ ſemper hijs ꝓprietatibꝰ locucō nr̄a frenādā ē: ſꝫ interdum hijs vtendū ē. Et culegimus eos quoꝝ auctoritati reſultae fas nō ē. ibi ſunt intelligēda vbirectus ſenſus alium exitu nō poteſt inuenie̓. ſicut iſta ſūt q̄ exempli gratiāpartim ex ꝓphetia. ꝑ tim ex euangeliocōmemorauimus. Quis em̄ neſcit imipios exultari leticia? Et tn̄ nō ē gaudere impijs dicit dominus. Vnde: niſiqꝛ gaude̓ aliud ē quādo proprie ſigͣteqꝫ hoc ꝟbum ponitur? Item quiſnegauerit nō recte precipi hominibꝰ. utquecūqꝫ ab alijs ſibi fieri cupuit heceis ⁊ ipſi faciant. ne ſeinuicem turpitidine illicite voluptatis oblectentur:et tn̄ ſaluberrimū veriſſimūqꝫ p̄ceptuꝫeſt. quecūqꝫ vultis vt faciant vob̓ homines. eadem ⁊ vos facite illis ſimili.ter. Et hoc vnde: niſi qꝛ hoc loco modo quodam ꝓprio voluntas poſita ēq̄ in malo accipi nō p̄t? Locucōe verovſitacorē quā freq̄ntat maxīe ꝯſuetudo ẜmonis. nō vtiqꝫ diceretur. noli velle mentiri omē mēdaciū: niſi eēt ⁊ voluntas mala a cuius prauitate illa diſtinguitur quā p̄dicauerunt angeli dicētes. pax in t̓ra hoībꝰ bone volūtatiſ.Nam ex abundātia additū ē bone: ſieſſe nō poteſt niſi bona. Quid autemmagnumn caritatiſ laudibꝰ dixiſſꝫ apoſtolus ꝙ nō gaudeat ſuꝑ iniquitate:niſi qꝛ ita malig̓tas gaudet? Et apd̓auctores ſeculariūlr̄aꝝ talis iſtorumꝟboꝝ indifferētia reperit̉. Ait emī cicero orator ampliſſimuſ. Cupio prēsꝯſcpͥti me eē clemētē. Quia id ꝟbū inbono poſuit: qͥs tam ꝑuerſe doctus exiſtat. qui nō eum cupio ſꝫ volo potiusdice̓ debuiſſe ꝯtendat: Porro apd̓ terentiū flagicōſus adoleſcens inſanaflagrans cupidine. nichil volo aliudinquit niſi philomenā. Quā voluntatem fuiſſe libidine reſpōſio quē ibi ẜuieius ſaīoris inducit̉ ſatis indicat. Aitnāqꝫ dn̄o ſuo. Quāto ſatius eſt te iddae operam quo iſtū amorem ex animo amoueas tuo. ꝙ id loqui quo magis libido fruſtra accēdat̉ tua. Gaudiū vero eos ⁊ in malo poſuiſſe ille ip̄eꝟgilianus teſtis ē ꝟſus: vbi has qͣtuor ꝑturbacōnes ſumma breuitate cōplexus ē. Hinc metuunt cupiūtqꝫ: dolent gaudentqꝫ. Dixit etiam idem auctor mala mentis gaudia. Proindevolunt. cauent. timent. gaudent ⁊ boin⁊imali. Atqꝫ vt eadem alijs verbisenūciemus. cupuit. timent. letantur etboni ⁊ mali: ſed illi bene iſti male: ſicuthominibꝰ. ſeu rcā. ſeu peru̓ſa voluntasē. Ip̄a qͦꝫ triſticia ꝓ qua ſtoyci nichilin animo ſapientis inueniri poſſe putauerūt. reperitur in bono: et max imeapud nr̄os. Nam laudat apoſtoluscorinthios ꝙ ꝯtriſtati fuerint ſecūdūdeum. Sed fortaſſe quis dixerit illisapoſtolū fuiſſe ꝯgratulatū ꝙ ꝯtriſtatifuerūt penitendo: qualis triſticia niſieoꝝ qͥ peccauerūt eſſe nō poteſt. Itaem dicit. video ꝙ epiſtola illa et ſiad horā vos ꝯtriſtauit: nūcvero gaudeo nō qꝛ ꝯtriſtati eſtis: ſꝫ qꝛ cōtriſtatieſtis ad penitentiam. Contriſtati enī