fiat vt beneſit nob̓. hinc potius maleeſt nobis: vel cū fiat vt melius ſit nobis: hinc potius peius eſt nobis. Vnhoc. niſi qꝛ de deo poteſt bene eē homini quē delinquēdo deſerit: nō de ſeip̄oſecundū quē viuendo delinquit? Qd̓itaqꝫ diximus hinc extitiſſe duas ciuitates diuerſas inter ſe atqꝫ ꝯtrarias.ꝙ alij ſcd̓m carnē. alij ſecūdū ſpm̄ viuerēt: poteſt etiā iſto modo dici. ꝙ alij ſecūdū hominē alij ſecūdū deum viuāt. Aꝑtiſſime quippe ad chorintheoſdixit. Cū enīinter vos ſint emulacō etcontētio: nōne carnales eſtis ⁊ ſecūdūhomine ambulatis? Quod ergo eſtambulae̓ ſecūdū hominē hoc ē eē carnalē: qd̓ a carne id ea ꝑte hominis intelligitur bomo. Eoſdem ipſos quippedixit ſuperius animales: quos poſteacarnales. ita loquens. Quiſ em ſcit inquit hominū que ſūt hominis: niſi ſpiritus hominis qͥ in ipſo e? Sic ⁊ q̄ deiſūt: nemo ſcit niſi ſpūs dei. Nos autēinqͥt non ſpiritū huius mundi accepimus ſed ſpiritū q̄ ex deo ē. vt ſciamuſq̄ a deo donata ſūt nobis. que ⁊ loqͥmur: nō in ſapientie humane doctisꝟbis. ſed docti ſpiritu. ſpūalibꝰ ſpiritualia ꝯparates. Ammalis autē nō ꝑcipit q̄ ſūt ſpūs dei: ſtulticia emī ē illiTalibꝰ igitur id eſt animalibꝰ paulopoſt dicit. Et ego fratres nō potui loqͥvobis quaſi ſpiritualibꝰ: ſed qͣſi carnalibꝰ. Et illud ⁊ hoc eodē loq̄ndi modo id eſt a ꝑte totum. et ab anima. nāqꝫ ⁊ a carne q̄ ſunt partes hominis poteſt totū ſignificari. qd̓ homo: atqꝫ itanō ē aliud aīalis hō alius carnalis. ſꝫidem ipſum eſt in vtroqꝫ. id eſt ſecundum hominē viuens homo. ſicut nonaliud ꝙͣ hoīes ſignificantur: ſiue vbilegitur. ex operibꝰ legis non iuſtificatur omnis caro. ſiue quod ſcriptuꝫ eſtſepiuagintaqͥnqꝫ anime deſcenderūtcuiacob in egiptum. Et ibi em̄ ꝑ omnecarnē omnis homo: et ibi ꝑ ſeptuagītaqͥnqꝫ animas ſeptuagnitaqͥnqꝫ homines intelliguntur. Et quod dictuꝫe. nō in ſapientie humane doctis verbis. potuit dici. nō in ſapiētie carnaliſſic̄ qd̓ dc̄m ē ſcd̓m hominem ambulatis. potuit dici. ſecūdū carnē. Magisautē hoc apparuit in hijs que ſb̓uixitCū enī qͥs dicat. ego ſū qͥd̓ pauli. alius aūt apollo: nōne hoīes eſtis? Qd̓dicebat. aīales eſtiſ. et carnales eſtiſ.exp̄ſſius dixit homines eſtis: qd̓ ē ſecundū hominē viuitis. nō ſecūdū deuꝫſecūdū quē ſi viue̓tis dij eſſetis.Onigitur opus ē in ¶ Ca. v.peccatis vicijſqꝫ nr̄is ad creatoris iniuriam carnis accuſae̓ naturā: q̄ in genere atqꝫ ordīe ſuo bona ē. Sꝫ deẜtocretore bono. viue ſcd̓m creatu bonūnō ē bonū: ſiue quiſqꝫ ſecūdū carne ſiue ſecūdū anima. ſiue ſcd̓m totū homine qͥ ex anima ꝯſtat ⁊ carne. vnde etnoīe ſolius aīe. et nomīe ſolius carnisſigͥficari p̄t. eligat viue̓. Nā qͥ velut ſūmū bonū laudat anime naturā ⁊ tanꝙ malū naturā carniſ accuſat: ꝓfectoet animā carnaliter appetit. et carnemcarnaliter fugit: qm̄ id vaītate ſentithumana. nō veritate d̓inā. Nō quideꝫplatonici ſicut manichei deſipuit. vt tāꝙͣ mali naturā terrena corꝑa deteſtentur. cū omnia elemēta quibꝰ iſte mudus viſibilis ꝯtrectabiliſqꝫ ꝯpactuse. qualitateſqꝫ eoꝝ. deo artifici tribuant. verutij ex terrenis artubꝰ moribundiſqꝫ mēbriſ ſic affici aīas opinātur. vt hinc eaſ ſint morbi cupiditatūet timoꝝ ⁊ leticie ſiue triſticie: quibuſquatuor vel ꝑturbacōibꝰ vt cicero appellat. vel paſſionibꝰ vt pleriqꝫ ꝟbuꝫe ꝟbo greco exprimūt. omnis humanoꝝ moꝝ vicōſitas continetur. Qd̓ ſiita ē: quid ē quod eneas apd̓ ꝟgiliūcum audiſſꝫ a patre apud inferoſ ammaſrurſus ad corpora redituras. hāc