deinceps om̄ino nō poſſit. Deniqꝫ ſeqͥtur ⁊ dicit. Sꝫ nō pͥmū qd̓ ſpiritale ē.ſed qd̓ animale: poſteaſpiritale. Vbimulto aꝑtius declarauit ſe amale corpus inſinuaſſe in eo qd̓ ſcpͥtum eſt factū eſſe pͥmū hominē in animā viuētē:ſpiritale autē in eo quod ait. nouiſſimus adam in ſpūm viuificatem. Prius eſt enī animale corpus. quale habuit pͥmus adā quāuis non moriturūniſi peccaſſꝫ. qͣle nūc habemus ⁊ noshactenus eius mutata viciataqꝫ natura: quatenus in illo poſtea ꝙ peccauit effectū eſt. vnde haberet iā moriendi neceſſitatē. tale ꝓ nob̓ etiam xp̄ſhaberedignatus eſt. nō quidē neceſſitate ſꝫ poteſtate: poſtea vero ſpiritale quale iam p̄ceſſit in xp̄o tāꝙͣ in capite nr̄o: ſecuturū ē autē in mēbris eiꝰvltima reſuerectōne mortuoꝝ. Adiūgit deinde apoſtolus. duoꝝ iſtoꝝ hominū euidentiſſmmā differētiam dicēsPrimus hō de terra terrenus: ſecūdꝰhomo de celo celeſtis. Qualis terrenus. tales ⁊ terrem: qualis celeſtiſ. tales ⁊ celeſtes: et quomodo induuimusimagine terrem. induamur etiā imagine eius qͥ de celo ē. Hoc apl̓us itpoſuit: ut nūc quidem in nobis ſecundū ſacramētū regn̓acōnis fiat: ſicutalibi dicit. Quotquot in xp̄o baptiſati eſtis xp̄m induiſtis: re autē ip̄a tūcp̄ficietur: cū ⁊ in nob̓ qd̓ ē animale naſcēdo. ſpiritale factum fuei̓t reſurgēdo vt enī eius itidē ꝟbis vtar: ſpiſalui facti ſumus. Induimus aūt imagine terreni hominis ꝓpagacōne p̄uaricacōnis ⁊ mortis quā nob̓ intulitgn̓acō: ſꝫ induimus imagneceleſtisbominis gratia indulgētie viteqꝫ p̄petue. quod nob̓ p̄ſtat regn̓acō: nō inſi ꝑ mediatorem dei ⁊ hominū hoīemxp̄m iheſum. que celeſtē homine vultintelligi. quia de celo venit: ut terrenemortalitatis corpore veſtiretur: qd̓ celeſti immortalitatē veſtiret. Celeſtesvero ideo appellat ⁊ alios: qꝛ fiunt pergratiā mēbra eiuſ: vt cū illis ſit vnusxp̄s velut caput ⁊ corpus. Hoc ī eadēepl̓a euidentius ita ponit. Per homine mors: et ꝑ homine reſurrectō mortuoꝝ. Sicut enī in adam om̄s moruitur: ita ⁊ in criſto om̄s viuificabunturIam vtiqꝫ in corꝑe ſpiritali qd̓ ei̓t inſpiritu viuificatem: nō qꝛ om̄s qui inadam moruitur membra erunt xp̄i. exillis emī multo plures ſecūda in eternū morte plectentur: ſꝫ ideo dc̄m eſtom̄s atqꝫ om̄s. quia ſic̄ nemo corpoe̓animali niſi in adā moritur: ita nemoſpiritali niſi in xp̄o viuificatur. Pronide nequaꝙͣ putādū nos in reſurrectione tale corpus habituros. quale habuit homo pͥmus ante peccatum: nec illud qd̓ dictū ē. qualis terrenus taleſterrem. ſcd̓m hoc intelligēdum qd̓ factum ē admiſſione peccati: nō emī eſtimādū ē eum anteꝙͣ peccaſſꝫ ſpiritalecorpus habuiſſe. et peccati merito ī aminale mutatum. Vt enī hoc puteturparū attēditur tāti ꝟba doctoris quiait: ſi eſt corpus animale: e ⁊ ſpiritaleSic ⁊ factus eſt pͥmus homo adā inaīam viuētem. Nūquid hoc poſt peccatu ſcn e. cū ſit iſta homīs pͥmaꝯditio. de quabtiſſimus apl̓us ad corpulaīale monſtrandū. hoc teſtimoniū legis aſſumpſerat? ¶ Ca xxiiij.Ude illud paruꝯſiderae̓ quibuſdā viſū eſt in eo qd̓ legitur. inſpirauit deus in faciem bominis ſpm̄ viteet fcus eſt homo in anima viuētē: nontuc anima pͥmo homini data. ſꝫ eā q̄ iāinerat ſpū ſancto viuificatam. Mouetenī eos qd̓ dominus iheſus poſtea ꝙreſurrexit a mortuis inſufflauit: dicēſdiſcipulis ſuis. accipite ſpm̄ ſcm̄. Vn̄tale aliqͥd fcn exiſtimant quale tuncfc̄n eſt: quaſi ⁊ hic ſecutus euangeliſta dixei̓t: et fcī ſunt in anima viuete.