ſpm̄ viuificātem: qd̓ ei poſt obedientiemei̓tum ẜuabatur. Ideo corpus eiusqd̓ cibo ac potu egebat ne fame afficeretur ac ſiti. et non immortalitate illaabſoluta atqꝫ indiſſolubili. ſed lignovite a mortiſneceſſitate ꝓhibebat̉. atqꝫ in iuuētutis flore tenebatur: nō ſpiritale ſꝫ animale fuiſſe nō dubui ē: nequaꝙͣ tn̄ moriturum. niſi in dei p̄dicētis minatiſqꝫ ſententia delinquēdo corruiſſꝫ. et alimētis quidē etiam extra paradiſu nō negatis. a ligno tn̄ vite ꝓhibitus eēt tempore vetuſtateqꝫ fimedus. in ea dutaxat vita quā in corꝑelicꝫ animali. donec ſpiritale obediētiemei̓to fie̓t. poſſꝫ in paradiſo niſi peccaſſet habere ꝑpetua. Quapropter etiāſi mortē iſtam manifeſtā qͣ fit anime acorpore ſeparacō intelligamus ſimulſignificata. in eo qd̓ deus dixerat. qͣdie edeitiſ ex eo morte moriemini: nōideo debet abſurdū videri. qꝛ non eaꝓrſus die a corpore ſunt ſoluti: qͥ cibūinterdictū mortiferumqꝫ ſūpſerūt. Eaquippe die mutata ī deterius viciataqꝫ natura. atqꝫ a ligno vite ſeꝑacōneiuſtiſſimā. mortis in eis etiā corporalis neceſſitas facta ē: cū qͣ nos ncc̄itate nati ſumus. Propter qd̓ apl̓us nōait: corpus quidē moriturum e ꝓpterpeccatū: ſꝫ ait corpus quidē mortuū ēpter peccatu: ſpūs aut vitā ꝓpter iuſticiam. Deinde ſubixit. Si aūt ſpiritus eius qui ſuſcitauit xp̄m a mortuis habitat in vob̓: qͥ ſuſcitauit xp̄m amortuis. viiuificabit ⁊ mortalia corꝑaveſtra: ꝓpter inhabitātē ſpm̄ eius invobis. Tunc ergo eit corpus in ſpiritu viuificātē. qd̓ nūc ē in animā viuētem: et tn̄ mortuū dicit apl̓us: quia iāmoriendi neceſſitate ꝯſtrictū ē. Tūcaūt ita erat in animā viuēte. ꝙͣuis nōin ſpm̄ viuificatē: ut tn̄ mortuū dici nōrecte poſſit: quia niſi p̄petratione peccatinccitate moriendi habere nō poſ-liber. xiijjſet. Cū vero deus ⁊ dicēdo adā vbi esmortē ſignificauei̓t anime. que factaē illo deſerente. et dicendo terra es etin terra ibis. mortē ſignificauei̓t corꝑis q̄ illi fit aīa decedente: ꝓpterea demortē ſecūda nichil dixiſſe credēduseſt. qꝛ occultam eſſe voluit. ꝓpter diſpenſacōne teſtamēti noui. vbi ſecūdamors aptiſſime declaratur: vt priusiſta mors pͥma qꝯmunis eſt omibuſ.ꝓde̓tur ex illo veniſſe peccato qd̓ invno commune factū ē omnibꝰ: morsvero ſecūda nō vtiqꝫ ꝯmunis ē omnibus. ꝓpter eos qui ſcd̓m ꝓpoſitū vocati ſūt ſcī. quos an p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauitſic̄ ait apl̓us. cōformes fiei imaginis filij ſui: ut ſit ipſe p̄mogeītus in multiſfratribꝰ: quos a ſecūda mortē ꝑ mediatorem dei gr̄a liberauit. In corporeergo aīali pͥmū hominē factū. ſic apoſtolus loquitur. Volens em̄ abſpiritali qd̓ in reſurrectōne futurū ē hocqd̓ nūc ē animale diſcerne̓. ſemiat̉inquit in corrupcōne. ſurget in incorrupcōe: ſemīatur in cōtumelia. ſurgetin gloria: ſemīatur in infirmitate. ſuiget in ꝟtute: ſeminatur corpus aīale:ſurget corpuſſpiritale. Heinde ut hocꝓbaret. ſi ē inquit corpus animale: ēet ſpiritale. Et ut qͥd eſſet aīale corpꝰoſtēde̓t. ſic inqͥt ſcpͥtū ē: factus eſt pͥmus homo in animā viuētem. Iſto igitur mō voluit oſtēde̓ quid ſit corpusanimale: ꝙͣuis ſcpͥtura non dixeit dehoīe pͥmo. qͥ eſt appellatus adā. qn̄ illi aīa flatu dei creata ē. et factus eſthomo in corpore animali: ſꝫ fcūs eſt inaīam viuēte. In eo ergo qd̓ ſcpͥtū eſtfcus eſt pͥmus homo in animā viuētē:voluit apl̓us intelligi corpus hominis animale. Spiritale aūt quemadmodū intelligēdū eſſet: oſtendit addendo. Nouiſſimus adāni ſpm̄ viuificātem. ꝓculdubio xp̄m ſignificans:qͥ iā ex mortuis ita reſurrexit: ut mori