Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

Illud dico. ſi dijminores quibꝰ interanimalia terreſtria cetera. etiā hoīemfaciendū ꝯmiſit plato potuer̄t ſicut dicit ab igne remoue̓ vrēdi qualitateꝫlucendi relinque̓. que oculos emicaret: ita ne deo ſūmoꝯcede̓ dubitamuſcuius ille volūtati poteſtatiq̄ꝫ ꝯceſſitne moriatur que orta ſint̓. et diuerſa diſſimilia id ē corꝑea in corꝑeaſibimetonexa. nulla poſſint diſſolucōne ſeiungi. ut de carne hominis cuidonat immortalitatē. corrupcōꝫ auferat naturā relinqͣt. ꝯgruētia figue̓broꝝqꝫ detieat detrahat pōdeiſtarditatē? Sꝫ defide reſurrectōnis mortuoꝝ. et de corporibꝰ eoꝝ immortalibꝰdiligentius ſi deus voluei̓t in fine huius opeis diſſerēdū ē. Ca. xix.Vnc de corporbꝰ pͥmoꝝ hoīmqd̓ inſtituimus explicemuſ: qm̄nec mors iſta bona ꝑhibetur bonis.nec tm̄ paucis intelligētibꝰ ſiue credentibus. ſꝫ om̄ībꝰ nota eſt ſit animea corpoe̓ſeparacō. certe corpus animātis qd̓ euidenter viuebat euidēter moritur: eis potuiſſet accide̓: niſipeccati meitum ſeque̓tur. Licet enī iuſtoꝝ ac pioꝝ anime defunctoꝝ inrequie viuat dubitae̓ fas ſit. uſqꝫadeo tij eis melius eſſet ſuis corporibꝰ bene valētibꝰ viuere: ut etiam illi omnnio eſſe ſme corporebtīſſimumexiſtimat. hāc opmnionē ſuā ſentētiarepugnante ꝯiuncant. Neqꝫ enī quiſ audebit illoꝝ ſapiētes homines ſiue morituros ſiue iam mortuos id eſtaut carentes corporibꝰ. aut corꝑa relicturos. dijſ immortalibꝰ antepone̓:quibꝰ deus ſūmus apud platōne munus ingens indiſſolubilē ſcꝫ vitā idē eterna. ſuis corꝑibꝰ ꝯſortiū pollicet̉. Optie autē hoībus agi arbitratur idē plato. ſi tn̄ hac vitā pie iuſteqꝫ ꝑegerit. ut a ſuis corꝑibus ſeꝑarati ī ipſoꝝ deoꝝ qui ſua corpora nū-Iꝙͣ deſer̄t recipiātur ſmū: ſcilꝫ immemores ſupra. ut ꝯuexa reuiſant. rurſus etincipiāt in corꝑa velle reu̓ti qd̓ v̓gilius ex platonicō dogmate dixiſſe laidatur. Ita quippe animas mortaliumnec in ſuis corporibus ſemꝑ eēpoſſeexiſtimat. ſꝫ mortis neceſſitate diſſoliu: nec ſme corporibus durae̓ ꝑpetuo.ſꝫ alternatibꝰ vicibꝰ indeſmēter viuoſex mortuis: et ex viuis mortuos fieriputat. ut a cereis hominibꝰ hoc videantur differre ſapientes. poſt mortem ferūtur ad ſidera. ut aliquāto diutius maſtro ſibiꝯgruo quiſqꝫ requieſcat atqꝫ inde rurſus milerie pͥſtineoblitus. et cupiditate hn̄di corporisvictus redeat ad labores erumnaſqꝫmortalui: illi vero qui ſtultā duxerintvita. ad corꝑa ſuis meritis debita ſiuehominū ſiue beſtiaꝝ de ꝓximio reuoluatur. In hac itaqꝫ duriſſimaꝯdiconeꝯſtituit etiam bonas atqꝫ ſapietes aīas qͥbꝰ talia corꝑa diſtributa ſūt. qͥbꝰ ſꝑ. atqꝫ immortaliter viuerēt: ut neqꝫ in corporibꝰ ꝑmane̓. neqꝫ ſme hijs poſſint in eterna puritate durae̓. De quo platonicō dogmate in libriſ ſuperiqibꝰ diximus. xp̄ia tempore erubuiſſe porphirium: et ſolū ab animis hūanis remouiſſecorꝑa beſtiaꝝ. veru etiā ſapiētiū aīasita voluiſſe de corporeis nexibꝰ liberari: ut corpus omē fugientes bt̄ apd̓patrem ſme fine teneātur. Itaqꝫ ne axp̄o vinci vide̓tur vitā ſanctis pollicente ꝑ̄pecuā. etiam ipſe purgatas aminas ſme vllo ad miſerias p̄ſtinasreditu. in eterna felicitate ꝯſtituit: etut xp̄o adu̓ſaretur: reſurrectōꝫ incorruptibilu corpoꝝ negās. ſolum ſine terrenis. ſꝫ ſme vllis omnio corporibꝰ eaſ aſſeruit in ſempiternū eſſe vtcturas. Nec tn̄ iſta qualicunqꝫ opinione p̄cepit ſaltē ne dijſ corporaus religionis obſequio ſubde̓ntur. Quid