numeros muſicos opinat̉: vt ſit iſtemūdus animalmaximū. beatiſſimuꝫ.ſempiternū: cuius anima ⁊ ꝑfectā ſapietiē felicitate teneret. et corpus ꝓprium nō relinqueret: cuiuſqꝫ corpus etin eternū ex illa viue̓t. et eā ꝙuis nonſimplex ſꝫ tot corꝑibꝰ tātiſqꝫ ꝯpactūhebetae̓ atꝫ tardae̓ non poſſꝫ. Cū igit̉ſuſpicōnibꝰ ſuis iſta ꝑmittat: cur nolūt crede̓ d̓ma volūtate atꝫ potentiaimmortalia corꝑa poſſe fiei trena. in qͥbꝰ aīe nulla ab eis mortē ſeꝑate. nullis eoꝝ onēībꝰ aggrauate. ſempiterne ac feliciter viuant. quod deos ſuoſpoſſe aſſerunt in corporibꝰ igneis: iōuenqꝫ ipſu eoꝝ regem in omnibꝰ corporeis elemētis? Nā ſi anime vt btāſit corpus eſt omē fugiendū: fugiantdij eoꝝde globis fiderum. fugiat iupiter de celo ⁊ terra: aut ſi non poſſintmiſeri iudicētur. Sꝫ neutrū iſti volūt.qui neqꝫ a corporibꝰ ſeparacōnem audet dae̓ dijs ſuis. ne eos mortales cōlere videātur: nec btitudinis pͥuacōꝫne infelices eos eſſe fateatur. Nō ergo ad btītudine ꝯſequēdam omniafugiēda ſūt corꝑa ſꝫ corruptibilia. mōleſta. grauia. moribūda. nō qualia fecit pͥmis hominibꝰ bonitas dei. ſꝫ qualia eſſeꝯpulit pena peccatiEd ncc̄e eſt inqui ¶ Ca. xviij.unt vt terrena corꝑa naturale pōduſvel in terra teneat vel cogat ad terra:et ideo in celo eſſe nō poſſunt. Primiiquidē illi homines ī terra erat nemoroſa atꝫ fructuoſa: q̄ paradiſi nomenobtinuit. Sꝫ qꝛ ⁊ ad hoc reſpondēdūeſt vel ꝓpter xp̄i corpus cū qūo aſcendit in celū. vel ꝓpter ſanctoꝝ qualiain reſurrectōne futura ſūt: intue anturpaulo attētius pondera ip̄a terrena.Si enī ars hūana efficit vt ex mētallis que in aquis poſitaꝯtinuo ſb̓mergutur qͥbuſdā modis vaſa fabricataetiā natae̓ poſſint: qͣnto credibilius etaxxijefficacius occultus aliqͥs modus oꝑacōnis dei. cuius om̄ipotētiſſima voluntate plato dicit. nec orta interiore neccolligata poſſe diſſolui. cū multo inirabilius incorꝑea corporeis. ꝙ quecūqꝫ corꝑa qͥbuſcūqꝫ corporibus cōpulētur. poſſit molibus p̄ſtae̓ terrenis.vt nullo in mīa ponde̓ depͥmatur. ip̄iſqꝫ animis ꝑfcīſſime beatis. vt ꝙͣuisterrena tn̄ incorruptibilia iam corpora. ubi volūt ponāt: et quo volūt agātſitu. motuqꝫ facilimo? An vero ſi hocangelifaciāt. et quelꝫ aīalia terreſtria rapiant vn̄ libet ꝯſtituātqꝫ vbi libꝫ:aut eos nō poſſe. aut onera ſentie̓ credēdū eſt? Cur ergo ſanctoꝝ ꝑfectōſqꝫ diuino mune̓ ſpūs. ſme vlla difficultate poſſe ferre qͦ voluerīt ⁊ ſiſterevbi voluerit ſua corꝑa nō credamꝰ:Nā cū terrenoꝝ corpoꝝ ſic̄ onera ingeſtandoſentie̓ ꝯſueuimus. quantomaior eſt quātitas. tanto ſit maior etgrauitas. ita vt plurā pondo ꝙ pauciora plus p̄mat: mēbra tn̄ ſue carnisleuiorā portat aīa cū in ſanitate robuſta ſunt. ꝙ in lāguore cū macra ſunt.Et cum alijs geſtantibꝰ oneroſior ſitſaluus ⁊ validus ꝙͣ exiliſ ⁊ morbidꝰip̄e tn̄ ad ſuum corpus mouēdū atqꝫportādū agilior ē. cū in valitudine bona plus habet molis ꝙͣ cū in peſte velfamē minimū roboris. Tatu valet inhabendis etiā terrenis corꝑibꝰ ꝙͣuiſadhuc corruptibilibꝰ atqꝫ mortalibꝰno quātitatis pondus: ſꝫ tēperaconismodus. Et qͥs ꝟ̓bis explicat qͣntū diſtet inter pn̄te qua dicimus ſanitate:et immortalitate futurā? Nō itaqꝫ nōſtra fidē redarguūt ph̓i de ponderibus corpoꝝ. Nolo enī quere̓ cur nōcredāt terrenū eſſe poſſe corpus in celo: cum terra vniu̓ſa libretur in nichilo. Fortaſſis enī de medio mudilocoeo ꝙ in eū cōeant queqꝫ grauiorā: etiam argumētacō veriſimilior habeat̉