quo cūcta cetera ꝯtine̓ntur animaliainſtāter affirmat: ſed hec vt dixi aliaqueſtio ē: qua nūc diſcutiēdam nō ſuſcipimus. Hoc tm̄ contra iſtos ꝯmemorandū putaui qͥ ſe platonicos vocari vel eē gloriātur. cuius ſuꝑbia nōmis erubeſcūt eē xp̄iani. neꝯmūe illiſcū vulgo vocabulū vilefaciāt pilleatoꝝ tatomagīs inflatā qͣntomagīsexiguam paucitatē: et quentes quidin doctrina xp̄iana reprehendāt exagitat eternitatem corpoꝝ tāqua hecnit inter ſe ꝯtraria. vt ⁊ bt̄ītudine qramus ⁊ eam ſemper ee velmius ī corpore velut erumnoſo vinculo colligatam: cū eoꝝ auctor ⁊ magiſter platodonū a deo ſummo dijs ab illo factisdicat eeꝯceſſum. ne aliqn̄ moriātur idē a corporibꝰ quibꝰ eos conexuit diſſoluantur. ¶ Ca. xvij.Onteduntetiam iſti terreſtriacorpora ſempiterna eē nō poſſe: cumipſam vniu̓ſam terrā dei ſui nō quidēſūmi ſꝫ tn̄ magni. id eſt totius huiusmūdi membrū in medio poſitū et ſempiternū eſſe nō dubitent. Cū ergo deus ille ſūmus fecei̓t eis alterū quemputat deū id eſt iſtū mūdū: cereis dijsqui infra eum ſūt preferendum. eundemqꝫ eſſe exiſtimant animatem anima ſcilꝫ ſicut aſſerūt racōnali vel intelſcuali. in tā magna mole corꝑis eiusincluſa ipſiuſqꝫ corporis tanꝙͣ mēbralocis ſuis poſita atqꝫ digeſta. quatuorꝯſtituei̓t elemēta. quoꝝ iuncturamne vn̄ꝙͣ deus eoꝝ tam magnus moriatur. indiſſolubilem ac ſempiternamvelnit: qͥd cae ē. vt ī corpoe̓ maioris aminatis tanꝙͣ medui membrū eternaſit terra. et alioꝝ animātiū terreſtriūcorpora ſi deus ſicut illud velit eternaeſſe nō poſſint? Sꝫ terre inquiūt terra reddenda ē: vn̄ animalui terreſtrium ſūpta ſūt corpora. Ex quo ſit inqͥunt vt ea ſit neceſſe diſſolui ⁊ emori: eteo mō terre ſtabili ac ſempiterne vn̄fuerat ſūpta reſtitui. Si quis hoc etiāde igne ſimiliter affirmet ⁊ dicat reddenda eē vniu̓ſa igni corpora. q̄ in deſumpta ſūt. vt ⁊ celeſtia fieret animalia: nōne immortalitaſ quā talibꝰ dijſvelut deo ſūmo loqn̄te. ꝓmiſit platotaꝙͣ violētia diſputacōnis huuis intercidet? Anibi ꝓpterea nō ſit qꝛ deꝰnō vult: cunis voluntatē vt ait platonulla viſ vincit? Quid ergo prohibervt hoc etiā de terreſtribꝰ corporibusdeus poſſit efficere. quadoqͥdē vt necea q̄ orta ſut occidāt. nec ea que ſuntiuncta ſoluatur. nec ea q̄ ſunt ex elemētis ſumpta reddātur: atꝫ vt aīmēin corporibꝰ ꝯſtitute nec vnꝙͣ ea deſerāt. et cū eis immortalitate ac ſempiternabtitudine ꝑfruatur. poſſe deumfacere ꝯfitetur plato? Cur ergo nonpoſſit vt nec terreſtria moriantur? Andeus nō ē potens quouſqꝫ xp̄iani credūt: ſꝫ quouſqꝫ platonici volūt? Nimirū quippeꝯſiluūi dei ⁊ ptātem potuerūtnoſſe ph̓i nec potuerunt noſſe ꝓphetecū potius ecōtrario dei ꝓphetaſ ad enūciandū eius quantū dignatus eſt volūtatē ſpūs eius docuerit: ph̓os autin eaꝯgnoſcenda ꝯiectura hūanā decepei̓t? Verū nō vſqꝫ adeo decipi debuerunt nō ſolū ignorātia verum etiamꝑuicacia. ut ⁊ ſibi aꝑtiſſime refragentur magnis diſputacōnū viribuſaſſerēte. saīme vt btā ſit nō terrenūtm̄. ſꝫ om̄e corpus eſſe fugiendū: et deos rurſus dicentes habere btīſſimas.aīmas. et tn̄ eterniſ corꝑibꝰ illigatasceleſtes quidē igneis: iouis aūt ipſius aīam quē mūdum iſtū volunt omnibꝰ omnio corporeis elemētis quibꝰhec tota moles a terra ī celū ſurgat incluſam. Hāc enī animā plato ab intimo terre medio qd̓ geometre cetronvocant. ꝑ om̄s ꝑtes eius vſqꝫ ad celiſūma ⁊ extrema diffundi et extēdi ꝑ