liber. xvjdeſeruit animā deus. Ea ſignificata ēꝟbis eius qn̄ timore demēti. ſeſe abſcondenti homini dixit adā vbi es: nōvtiqꝫ ignorādo q̄res. ſꝫ īcrepādo ammonēs. ut attēde̓t vbi eēt ī qͦ deus noeſſet. Cū vero corpus anima ip̄a deſeruit etate corruptum ⁊ ſenectute ꝯfectū. venit̓ in experimētum mors alterade qua deus peccatū adhuc punienshomini dixerat. terra es. et in terramibiſ: ut ex hijs duabꝰ mors illa primaq̄ totius hominis eſt ꝯpleretur: quamſecunda in vltim o ſequitur. ni ſi hō pergratiā liberetur. Neqꝫ em̄ corpus qd̓de terra ē rediret in terra niſi ſua morte: q̄ illi accidit cum deſeritur ſua vitaid eſt anima. Vnde cōſtat inter xp̄ianos veraciter katbolica tenētes fidēetiā ipſam nob̓ corꝑis mortē. nō legenatue̓ qͣ nullā mortē homini deus fecitſꝫ merito inflicta eſſe peccati: qm̄ peccatu vindicas deus dixit homī in quotūc om̄s eramuſ: terra es ⁊ ī terra ibil.Ed ph̓i cōtra quoꝝ. ¶ Ca. xvicalumnias defendimus ciuitatedei hoc ē eius eccleſiā. ſapiēter ſibi videntur irridere. ꝙ dicimus anime decorpoe̓ ſeꝑacōne. inter penas eius eēdeputādā: qꝛ videlꝫ eius ꝑfectā btītudine tūc illi fieri exiſtimat cū om̄ī corpore prorſus exuta. ad deu limplex etſola et quodamo nudā rediei̓t. Vbiſi nichil quo iſta refelle̓tur opinio ineoꝝ litei̓s inuenire oꝑoſiuſ nichil diſputādū eet exquo demonſtrare nōcorpus eſſe anime ſꝫ corruptibile corpus oneroſū. Vnde illud ē qd̓ de ſcripturis nr̄is in ſupei̓ori libro ꝯmemorauimuſ. Corpus enī corruptibile aggrauat aīam: addēdo vtiqꝫ corruptibile nō qͣlicunqꝫ corpoe̓. ſed quale factu ē ex peccatoꝯſeq̄nte vindicta amimā ꝑhibuit aggrauari: qd̓ etiā⁊ſi nōaddidiſſꝫ nichil aliud intellige̓ debe̓mus. Sed cū aꝑtiſſime plato deos aſūmo deo factos habere immortaliacorpora p̄dicet. eiſqꝫ ipſū deuſa quofacti ſūt inducat ꝓ magno beneficiopollicentē. ꝙ in eternū cū ſuis corporibus ꝑmanebūt nec ab eis vlla morteſoluētur: qͥd ē ꝙ iſti ad exagitadamxp̄ianā fidem fingūt ſeneſcie̓ qd̓ ſciunt aut etiā ſibi repugnātes adu̓ſusſeipſos malūt dicere dū nobis nō deſināt ꝯtradicere? Nempe platoniſ hecꝟba ſūt ſicut ea cicero in latinoꝟtit:qͥbꝰ inducit ſūmū deū deos quos fecit alloqͣntē ⁊ dicētē vos q̄ meo ſatuorti eſtis attēdite: quoꝝ operum egopares effectorqꝫ ſmm. Hec ſūt indiſſolubilia meo nutu ꝙꝙͣ omē colligatuꝫſolui p̄t. Sꝫ haud ꝙ ꝙͣ bonū ē: racōneiunctū diſſolue̓ velle. Sꝫ qm̄ orti eſtiſimmortales vos quidē eſſe ⁊ indiſſolubiles nō poteſtis. Nūꝙͣ tn̄ diſſoluemini. neqꝫ vos vlla mortiſfata ꝑ imēt.nec er̄t valētiora ꝙ ꝯſilium in eum: ꝙmaius eſt vniculū ad ꝑpetuitatem veſtra ꝙ illa quibꝰ eſtis cugignebamin colligati. Ecce deos plato dicit etcorporis animeqꝫ colligacōne mortales: et tn̄ immortales dei a qͦ facti ſūtvolūtate athſilio. Si aūt anime pena eſt in qualicūqꝫ corpore colligari.qͥd ē ꝙ eos aliquotiēs deus tāꝙͣ ſollicitos ne forte moriantur. id ē diſſoluātur a corpoe̓ de ſua facit immortalitate ſecuros: nō ꝓpter eoꝝ naturā. q̄ ſitcompacta nō ſimplex. ſꝫ ꝓpter ſuaminūictiſſimā volūtate: qua potes ē facere. vt nec orta occidant. necꝯnex aſoluātur. ſꝫ incorruptibiliter ꝑſeue̓nt.Et hoc quidē vtrū p̄lato verum de ſideibꝰ dicat: alia queſtio ē. Neqꝫ enī eicōtinuo cōcedēdū ē globos iſtos luminū ſiue orbiculos. luce corporea ſuꝑ terra. ſeu die ſeu nocte fulgētes. ſuiſquibuſdā ꝓprijs animis viuere eiſqꝫintellectualibꝰ ⁊ beatis: qd̓ etiā de ipſo vniu̓ſo mūdo tāꝙͣ vno aīali maxīo