mors ipſa ſme morte. ¶ Ca. xij.Om ergo requiritur quā morte deus pͥmis homībꝰ fuit ꝯmīatus ſi ab eo mandatu trāſgrede̓nturacceptum nec obediētiā cuſtodirentvtrū anime et corporis. an totius hominis. an illam q̄ ſcd̓a dicitur: reſpondedum ē omnis. Prima enī cōſtat exduabꝰ: ſcd̓a ex om̄ibꝰ tota. Sic enimvniu̓ſa terra ex multis terris: vniu̓ſaecc̄īa ex multis ꝯſtat eccleſijs. ſic vniu̓ſa mors ex omnibꝰ: qm̄ pͥma cōſtatex duabꝰ vna anime altera corporis.ut ſit pͥma totius homīs mors. cū aīaſme deo. et ſme corꝑe ad tēpus penaſtuit: ſcd̓a vero vbi aīa ſme deo. cū corpore penas luit eternas. Quādo ergodixit dn̄s primo illi hoī quē ī padiſocōſtituea̓t. de cibo vetito q̄cūqꝫ die ederitis ex illo morte moriemim: nō tātupͥme mortis ꝑtem pͥore vbi anima p̄uatur deo. nec tm̄ poſteriore vbi corpus priuatur anima. nec ſolū ipſamtota pͥma. vbi aīa ⁊ a deo et a corporeſeparata punitur: ſꝫ quicquid mortisē vſqꝫ ad nouiſſima que ſcd̓a dicitur.et quā ē nulla poſterior. ꝯmniacō illacomplexa eſt. ¶ Ca. xiij.Am poſtea ꝙ p̄cepti facta trāſgreſſio ē ꝯfeſtini gra deſerēte d̓ma. decorpoꝝ ſuoꝝ nuditate ꝯfuſi ſūt. Sn̄etiā folijs ficulneis que forte a ꝑturbatis p̄maꝯpta ſūt. pudenda texer̄t: q̄prius eadem mēbra erat: ſꝫ pudēdanō erat. Senſerunt ergo nouū motuinobedientis carnis ſue: tāꝙͣ reciprocam pena inobedientie ſue. Iāquippeaīa libertate in ꝑuerſū ꝓpria delectata. et deo dedignata ẜuie̓. p̄ſtinō corporis ẜuitio deſtituebatur: et qꝛ ſuꝑiore dominū ſuo arbitrio deſeruerat inferiore famulū. ad ſuū arbitriū nō tenebat: nec omino hēbat ſubdita carne ſic̄ ſemꝑ hr̄e potuiſſꝫ. ſi deo ſubdita ip̄a māſiſſꝫ. Tūc ergo cepit caro cōgcupiſcere adu̓ſus ſpūm: cū qͣ cōtrou̓ſia natiſumus trahentes originē mortis in membris nr̄iſ viciataqꝫ naturā:cōtenconē eiuſ ſme victoriā de pͥma pͥuacōne geſtantes. ¶ Ca. xiiij.Eus enī creauit homine rectuꝫ.naturaꝝ auctor. nō vtiqꝫ viciorū: ſꝫ ſponte dep̓uatus iuſteqꝫ damnatus. deprauatoſ damnatoſqꝫ gn̓auitOmēs enī funus in illo vno. qn̄ omſfuimus ille vnus. qͥ ꝑ feminā lapſus ēin peccatū: q̄ de illo eſt facta an peccatum. Nodū erat nobis ſigillatim creata ⁊ diſtributa forma in qͣ ſinguli viueremus: ſꝫ iā erat naturā ſemīalis exqua ꝓpagaremur: qͣ ſcilꝫ ꝓpter peccatu viciata. et viculo mortis obſtrictaiuſteqꝫ damnatā. non alterius cōditionis homo ex homine naſceretur.Acpͦ hoc liberi arbitrij malo vſu ſeries huius calamitatis exorta ē: quehūanū genus origine deprauata velut radice corrupta. vſqꝫ ad ſecundemortis exitiū q̄ nō habet finē: ſolis exceptis qui ꝑ dei gratiā liberantur miſeriaꝝ ꝯnexione ꝑducit. ¶ Ca. xv.Samobrē etiā ſi ī eo qd̓ dictūe morte moriemini. qm̄ nō ē dictū mortibꝰ. eam ſolā intelligamus q̄ſit cū anima deſeritur ſua vita. qd̓ illideus eſt: nō enī deẜta ē vt deſeret. ſꝫ vtdeſereretur deſeruit: ad malū quippeeius prior eſt volūtas eius: ad bonuꝫvero eius pͥor ē volūtas creatoriſ eiuſſiue vt ea faceret q̄ nulla erat. ſiue vtreficiat qꝛ lapſa perterat: etiā ſi hāc intelligamus deū denunciaſſe mortē ineo qd̓ ait. qͣdie ederitis ex illo mortēmoriemi. tāꝙͣ dice̓t. qͥ die deſerueitisme ꝑ iobediētia. deſera vos ꝑ iuſticiā:ꝓfecto ī ea mortē etiā cetere denūciate ſūt qͥꝓculdubio fuerāt ſecutue̓. Nāin eo ꝙ inobediens motus ī carne aīeinobediētis exortus eſt ꝓpter quē pudeda texer̄t: ſenſa eſt mors vna ī qua