ſi moriēs ⁊ viuens ſimul eē nullus poteſt. Quādi quippe aīa in corꝑe ē: nōpoſſumus negae̓ viuētē. Aut ſi moriēſpotius dicendus ē in cuius iā corꝑe agitur vt moriatur: nec ſimul quiſquāpoteſt eē viuēs et moriēs: neſcio quādo ſit viues. ¶ Ca. x.Xquo enī quiſqꝫ in iſto corpore morituro eecepeit: nunꝙͣ in eo nonagitur ut mors noveniat. Hoc enmiagit eius mutabilitas toto tēpore vite huius ſi tn̄ vita dicenda ē: ut veniatur in mortē. Nemo quippe eſt qͥ nō eipoſt ānū ſit ꝙ an̄ annū fuit: et cras ꝙͣhodie. et hodie ꝙ hei̓. et paulo poſt ꝙnūc. et nūc ꝙ paulo an ꝓpīqͥor. qm̄ qͥcqͥd tꝑis viuitur de ſpacio viuedi demitur et cottidie fit minus minuſqꝫ qd̓reſtat: ut omnino nichil ſit aliud tepus vite huius ꝙ curſuſ ad iortem;In qͦ nemo vel paululū ſtae̓. vel aliqͣnto tardius ire ꝑmittitur: ſꝫ om̄s vrgētur pari motū: nec diuerſo impellūt̉.acceſſu. Neqꝫ enī cui vita breuior fuit celeius die duxit. ꝙ ille cui lōglor:ſꝫcū equaliter ⁊ equalia monita reꝑarantur. ambobꝰ. alter habuit ꝓpiuſ alter remotius: quo no in pari velocitate ambo currebant. Aliud eſt autemamplius vie ꝑcurriſſe: aliud tardiusambulaſſe. Qui ergo vſqꝫ ad mortēꝓductora ſpaciatꝑis agit nō lētiusꝑgit: ſꝫ plus itineis ꝑficit. Porro ſi exillo quiſqꝫ incipit mori hoc eſt eſſe inmorte exquo in illo agicepei̓t ipſamors id ē vite detractio. qͥa cū detrahedo finita fuit poſt mortē iaerit non inmorte: profecto exquo eſſe incepit incorꝑe in morte ē. Quid enī aliud diebus. horis. monitiſqꝫ ſingulis agit̉donec eaꝯſumata mors q̄ agebat̉ impleat̉: et incipiat iā tꝑuſ eē poſt mortē. qd̓ cū vita detraheret̉ erat ī morteNunꝙͣ igitur in vita homo ē exquo incorꝑe iſto moriēte potius ꝙͣ viuente.ficiin vitaaim morte ſil̓ nō poteſt eſſeAn potius ⁊ in vitacim morte ſimul ē:in vita ſcilꝫ in qua viuit. donec tota detrahatur: in morte aūt quia iam moritur. cū vitā detrahitur? Si emī nō ēinvita: quid eſt qd̓ detrahitur doneceius fiat ꝑfecta ꝯſūmacō? Si aūt nōē in mortē: quid ē vite ip̄adetractioNō enī fruſtra cū vita fui̓t corꝑi totadetracta. poſt mortē iam dicitur: niſiqꝛ mors erat cum detraheretur. Nam ſiea detracta non ē homo in morte ſedpoſt mortē: qn̄ niſi cū detrahitur eritin morte? Ca. xi.aūt abſurdū eſt ut hominemanquā ad mortē ꝑueniat. iā eſſe dicamus in morte. cui em̄ ꝓpinquatꝑagēdo vite ſue tꝑa. ſi iam in illo ēmaxime qꝛ nimis ē inſolēs ut ſimulaviues eſſe dicatur. et mories cuvigilās et dormiēs ſimul eē nō poſſit: queredū ē quādo erit moriēs? Etem antequā mors veniat nō emoriēs ſed viuēſ: cu vero morſ veneit: mortuuſ ei̓t nōmoriens. Illud ergo eſt adhuc antemortem: iam hoc poſt mortē. Quādoergo in mortē? Tūc enī erit moriensut quēadmodū tria ſūt. cū dicimus.ante mortē. in morte. poſt mortem: itatria ſingulis ſingula: viues. morienſ.mortiuſqꝫ reddātur. Qn̄ itaqꝫ ſit mories id em̄ morte. vbi neqꝫ ſit viuesqd̓ eſt ante mortē: neqꝫ mortuus qd̓eſt poſt mortē. ſꝫ mories id eſt in morte: difficilime diffinit̉. Quandiū quippe ē anima in corpore maximeſi etiaꝫſenſus eſſet. ꝓculdubio viuit hō quicōſtat ex anima ⁊ corpore: ac per hocadhuc ante mortē nō in mortē eſſe dicendus ē. Cū vero aīa abceſſerit omneqꝫ abſtuleit corꝑis ſenſū: iam poſtmortē mortuuſqꝫ ꝑhibetur. Perit igitur inter vtrumqꝫ. quo mories. vel inmorte ſit: qni ſi adhuc viuit an mortē ē: ſi timere deſiſtit poſt mortem eſt.