denichilo factā nec ei coeternā. Eratquippe ante illā quāuis nullo tēporeſme illa: nō eam ſpacio tranſcurrenteſed manēte ꝑ̄petuitate p̄cedēs. Sedhoc ſi reſpōdero eis qui requirūt quōſemꝑ creator. ſemꝑ dn̄s fuit: ſi creatura ſeruiens non ſemper fuit. Aut quōcreata ē. et nō potius creatori coeterna eſt ſi ſemꝑ fuit; Vereor ne faciliuſiudicer affirmare quod neſcio: ꝙ docere qd̓ ſcio. Redeo igit̉ ad id quodcreator nr̄ ſcire nos voluit: illa vero qͥvel ſapiētioribꝰ in hac vita ſcire ꝑmiſit. vel omino ꝑfectis in alia vita ſcienda ſeruauit: vltra vires meas eſſeconfiteor. Sed ideo putaui. ſme affirmacōne tractanda. ut qui hec leguntvideant a quibus queſtionū ꝑiculisdebeant tēperare. nec per om̄ia ſe ydoneos arbitretur: potiuſqꝫ intelligantꝙͣ ſit apoſtolo obtēperandū p̄cipiētiſalubriter vbi ait. Dico aūt ꝑ gratiādei que data eſt michi om̄ibꝰ qui ſuntin vobis nō plus ſapere ꝙͣ oportet ſapere ſꝫ ſapere adtēperantia ſicut vnicuiqꝫ deus partitus eſt menſurā fidei.Si enī pro viribus ſuis alat̉ infansfiet ut creſcendo plus capiat: ſi autēvires ſue capacitatis excedat: deficiet antequā̓ creſcat. ¶ Ca. xvi.ſve ſecula p̄terierīt anteꝙͣ gehus inſtitueretur humanuꝫ mefateor ignorare: non tamē dubito nichil omnio creature creatori eſſe coeternū. Dicit etiam apoſtolus temporaeterna: nec ea futura: ſꝫ quod magiseſt mirandū preterita. Sic enim ait.In ſpem vite eterne quā promiſit nōmendax deus ante tēpora eterna: manifeſtauit autē temporibꝰ ſuis verbuꝫſuum. Ecce dixit retro ꝙ fuerint tempora eternā: que tamē nō fuerint deocō eterna. Siquidē ille ante temporaeterna non ſolum erat. verū etiam ꝓmiſit vitam eternā: quā manifeſtauittemporibꝰ ſuis id eſt congruis: quidaliud ꝙͣ verbū ſuū. Hoc eſt enī vitaeterna. Quō autē promiſit cū hom̄ibꝰvtiqꝫ promiſerit qui nondum erant.ante tempora eterna: niſi quia in eiuseternitate atqꝫ in ip̄o verbo eius eidēcō eterno iam p̄deſtinacōe fixū erat:qd̓ ſuo tēpore futurū erat? ¶ Ca. xvijIud qͦꝫ nō dubito anteꝙͣ homopͥmus creatus eſſet. nunꝙͣ quēꝙͣ fuiſſe hoīem: nec eundē ip̄m neſcioquibꝰ circuitibꝰ. neſcio quotiēs reuolutū. nec aliā aliquā naturā ſimilē: neqꝫab hac fide me ph̓orum argumentadeterrēt. Quorū acutiſſimū illud putatur ꝙ dicunt nulla infinita ſciētia vllapoſſe ꝯp̄hendi: ac ꝑ hoc deus inquiūtrerū quas ſtatuit oīm finitarū omēsfinitas apud ſe racōes habꝫ: bonitasaut eius nūquā vacua fuiſſe credēdaeſt. ne ſit tēporalis eius operacō. cuius retro fuerit eternā ceſſacō: qͣſi penituei̓t eū prioris ſme inicio vacacōisac ꝓpterea ſit oꝑis aggreſſus iniciū.Et ideo neceſſe einquiūt eadē ſemꝑrepeti. eadēqꝫ ſemꝑ repetēda trāſcarrere: vel manēte mūdo mutabiliter.qui licet nunquā nō fuerit ⁊ ſme iniciotēporis. tn̄ factus ē: vel eius qͦꝫ ortuetoccaſu ſemper illis circuitibꝰ repetitoſemꝑqꝫ repetendo: ne videlicet ſi aliquādo pͥmū dei opera cepta dicunturpriorem ſuam ſme imicio vatacōnem.tanquā mertem ac deſidioſam. et ideoſibi diſplicēteꝫ dānaſſe quodāmodoatqꝫ ob hoc mutaſſe credatur. Si autē / ſemper quidem tēporalia ſed aliaatqꝫ alia perhibetur operatuſ. ac ſic aliquādo etiam ad hominē facienduꝫquem nunquā ante fecerat perueniſſenō ſcientia qua putant nō poſſe quecūqꝫ infinita comprehendi. ſed quaſiad horā ſic̄ veniebat in mentēfortuitaquadā incōſtātia videat̉ feciſſe q̄ fecit. Porro ſi illi circuitus admittutur