tēpora facti ſūt. vtrū ſemꝑ potuerinteſſe qui facti ſūt. Hic reſpondēdū eſſeforte videat̉: quo nō ſemꝑ cū id qd̓ ēom̄ī tꝑe. nō incōueniēter ſemꝑ eē dicat̉: uſqꝫ adeo aūt iſti omni tꝑe fuer̄t.ut etiā ante oīa tēporā facti ſint: ſi tāme a celo cepta ſūt tꝑa ⁊ illi iam eratante celū. At ſi tēpus non a celo verūet an celū fuit. nō quidē ī horis ⁊ diebus ⁊ menſibꝰ ⁊ anniſ. nā et iſte dimēſiones tēporaliū ſpaciorū q̄ vſitate acꝓprie dicūtur tꝑa. manifeſtū eſt qd̓ amotu fiderū ceperint. vn̄ et deus cumhec inſtitue̓ dixit. et ſint in ſignā et intꝑa ⁊ in dies ⁊ in annos. ſꝫ in aliquomutabili motu cuiuſ aliud pͥus aliudpoſterius p̄terit. eo ꝙ ſimul eſſe nonpoſſunt: ſi ergo ante celū in angeliciſmotibꝰ tale aliqͥd fuit. et ideo tēpusiā fuit. atꝫ angeli exquo facti ſūt tꝑaliter mouebatur: etiā ſic̄ omī tꝑe fuerūt qͥnquidē cū illis facta ſūt tēpora.iis aūt dicat: nō ſemꝑ fuit qd̓ omnitꝑe fuit? Sꝫ ſi hoc reſpondero: dicēturmichi. Auo ergo nō coeterni creatoriſi ſemꝑ ille. ſemꝑ illi fuerūt?. Quo etiācreati dicendi ſunt: ſi ſemper fuiſſe intelligūtur? Ad hoc quid reſpondebitur? An dicendū eſt. et ſemper eos fuiſſe quoniā omni tēpore fuerūt. qui cūtēpore facti ſunt aut cū quibus factaſunt tēpora: et tamen creatos? Neqꝫenim ⁊ ip̄a tempora creata eſſe negamus: quāuis omni tēpore. tempus fuiſſe nemo ambigat. Nam ſi omni tēpore fuit tempus: erat ergo tempus:quādo nullū erat tempus. Quis hocſtultiſſimus dixerit? Poſſimus enimrecte dicere. erat tempus quādo nonerat roma. erat tēpus qn̄ nō erat iheruſalē. erat tempus quādo nō erat abrahā. erat tempus qn̄ nō erat homoet ſi quid huiuiſmodi: poſtremo ſi nōcū initio tēporis. ſed poſt aliquod tempus factus eſt mūdus poſſumus di-libeꝫ duodeciꝰcere. erat tēpus quādo non erat mūdus. At vero erat tempus quandonullū erat tempus. tam incōuemēterdicimus: ac ſi quiſꝙͣ dicat erat bomoquādo nullus erat homo: aut erat iſtemūdus. quādo nō erat iſte mundus.Si emin de alio atqꝫ alio intelligat̉.poteſt dici aliquo modo. hoc eſt. eratalius homo quādo nō erat iſte homo.Sic ergo erat aliud tempus. quādonō erat hoc tēpuſ: recte poſſumus dicere. Atvero erat tēpus quādo nullū ea̓t tēpuſ: qͥs vel inſipiētiſſmus dixerit? Sicut ergo dicimus creatu tepus. cū ideo ſemꝑ fuiſſe dicatur. quiaomni tēpore tēpus fuit: ita nō eſt conſequens. ut ſi ſemꝑ fuerūt angeli ideonō ſint creati. ut propterea ſemꝑ fuiſſe dicatur quia omni tēpore fuerūt: etꝓpterea omni tēpore fuerūt. quia nullo modo ſme hijs ip̄a tēpora eſſe potuerūt. vbi enim nulla creatura ē cuius mutabilibꝰ motibꝰ tēpora ꝑagatur tēpora omino eſſe non poſſunt: acper hoc et ſi ſemꝑ fuerūt. creati ſunt:nec ſi ſemꝑ fuerūt deo creatori coeterin ſunt. Ille enim ſemꝑ fuit eternitateimmutabilis: iſti auteꝫ facti ſunt. Sꝫideo ſemꝑ fuiſſe dicūtur quia omī tepore fuerūt: ſme quibꝰ tempora nullomodo eſſe potuerūt. Tempus autemquomā mutabilitate trāſcurrit. eternitati imimutabili non poteſt eſſe coeternū: ac ꝑ hoc etiam ſi immortalitasangelorū no tranſit ī tēpora. nec ꝑterita eſt quaſi iam nō ſit. nec futura qͣſinondū ſit: tamē eoꝝ motus quibustempora ꝑaguntur. ex futuro in ꝑteritu tranſeūt: et ideo creatori cuuis mōtu dicendū nō eſt vel fuiſſe quodiamnō ſit. vel futurū eſſe quod nondū ſit.coeterni eſſe nō poſſunt. Quapropterſi deus ſemꝑ dn̄s fuit ſemper habuitcreatura ſuo dn̄atui ſeruiente: verūtamen non de ip̄o genitam: ſed ab ip̄o