iocūdatur. Eſt. videt. amat. In eternitate dei viget: in veritate dei lucet: inbonitate dei gaudet. ¶ Ca .xxv.Vantū intelligi dat̉ hinc ph̓i.Iſapiētie diſciplina triꝑtitā eſſevoluerūt: mo triptitā eſſe aduerterepotuerūt. Neqꝫ emī ip̄i inſtituerunt utita eſſꝫ: ſꝫ ita eſſe potius inuener̄t. Cuius vna pars appellatur philica. altera loyca. tercia ethica: quaꝝ noīa latina iā multoꝝ literis frequētata ſuntut naturalis. racōnalis. moraliſqꝫ vocaretur: quas etiā in octauo libro breuiter p̄ſtrinximus: nō ꝙ ſit ꝯſequensut iſti in hijs tribꝰ aliquid ſcd̓m deūde trinitate cogitauerūt: ꝙͣ uis platoprinmus iſtā diſtribucone repiſſe. etꝯmendaſſe dicatur. cui neqꝫ naturarū oīm auctor. niſi deus viſus ē neqꝫintelligentie dator. neqꝫ amoris quobn̄ beateqꝫ viuitur inſpirator. Sꝫ certe cū de natura rerū. et de racōe indagāde vei̓tatis. et de bono fine ad quecūcta q̄ agimus referre debemus. diuerſi diuerſaſentiūt: in hijs tn̄ tribusmagnis et gn̓alibꝰ queſtionibꝰ. oīseorū verſat̉ intencō. Ita cū in vnaquaqꝫ eaꝝ qd̓ quiſqꝫ ſectetur multiplexdiſcrepantia ſit opinionū: eſſe tn̄ aliquā nature cauſam. ſciētie formā. viteſūmā. nemo cūctat̉. Tria qͦꝫ ſūt quein vnoqͦꝫ hoīe artifice ſpectatur ut aliquid efficiat: natura. doctrina. vſus.Naturā ingenio: doctrina ſciētia: vſuſfructu diuidicādus ē Nec ignoro qd̓ꝓprie fructus fruetis. vſus utetis ſitatqꝫ hoc intereſſe videat̉. quod ea refrui dicimur q̄ nos nō ad aliud referenda ꝑ ſeip̄am delectat: vti vero eare quā ꝓpter aliud querimus. vndetemꝑalibꝰ magis vtendū ē ꝙ fruendū. ut fruimereamur eternis: nō ſicutꝑuerſi qui frui volūt nūmo. vti autēdeo: qm̄ nō numū ꝓpter deū impedūt.ſꝫ deū ꝓpter numū colūt. verūtamenliber vndeciꝰeo loquēdi mōquē plus obtinuit cōſuetudo: et fructibꝰ vtimur: et vſibuſfruimur. Nā et fructus iā ꝓprie dicūt̉agroꝝ: quibꝰ vtiqꝫ oēs temꝑalitervtimur. Hoc itaqꝫ vſū dixerim ī hijstribꝰ q̄ inhoīe ſpectāda ꝯmonui: queſunt natura. doctrina. vſus. Ex hijsꝓpter obtinedā beatā vitam. triꝑtitaut dixi a ph̓is inuēta ē diſciplina: naturalis ꝓpter natura: racōnalis ꝓpterdoctrina. moraliſꝓpter vſū. Si ergonaturā nr̄a eſſꝫ a nobiſ. ꝓfecto ⁊ nr̄amnos genuiſſemus ſapiētiā nec eā doctrina id ē aliūde diſcendo ꝑciꝑe curaremus: et nr̄ amor a nobis ꝓfectuſ.et ad nos relatus. ad beate viuenduꝫſufficeret: nec bono alio quo fruerem̉vllo indigeret. Nūc vero quia naturanr̄a ut eſſꝫ deū habꝫ auctore: ꝓculdubio ut vera ſapīamuſ ip̄m debemus habere doctore: ip̄m etiam ut beati ſimuſſuauitatis intime largitore.T nos quidē ī nō ¶ Ca. xxvi.bis taimetſinō equalē. imo valde longeqꝫ diſtantē. neqꝫ coeternā. et quodbreuius totū dicit̉. nō eiuſdē ſubſtātie cuius deus eſt. tn̄ qꝛ deo nichil ſitin rebꝰ ab eo factis natura propius.imagine dei hoc ē illius ſūme trinitatis agnoſcimus: adhuc qͦꝫ reformacōne ꝑficiendā: ut ſit etiā ſimilitudineꝓxima. Nā ⁊ ſumus: et nos eſſe nouimus: et id eſſe ac noſſe diligimus. Inhijs aut tribꝰ q̄ dixi: nulla nos falſitas veriſimilis turbat. Nō enī ea ſicutilla q̄ foris ſūt: vllo ſenſu corꝑis tangimius velut colores videndo. ſonosaudiēdo. odores olfaciēdo. ſaporesguſtādo. dura et mollia cōtrectādoſentimus: quoꝝ ſenſibiliū etiā imagines eis ſimilimaſ nec iā corporeas cōgitacōe verſamus. memoria tenemuſ.et ꝑ ip̄as in iſtorū deſideria ꝯcitamur:ſꝫ ſme vlla fantaſiaꝝ vel fantaſmatuꝫimaginacōne ludificatoria nō nichil