intelligeremus animaꝝ merita nonqualitatibꝰ corꝑmeſſe penſanda. aeriū peſſimus demon: hō aūt et nūc licꝫmalus lōge minoriſ mitioriſqꝫ malicieet certe ante peccatū tn̄ luteū corpusaccepit. Quid aūt ſtultius dici poteſtꝙͣ iſtū ſolē. ut in vno mūdo vnus eſſꝫnō decori pulchritudinis. vel etiā ſaluti rerū corꝑaliū ꝯſuluiſſe artificē deū.ſed hoc potius eueniſſe. qꝛ vna animaſic peccauerat ut tali corꝑe merereturincludi? Ac ꝑ hoc ſi cōtigiſſet. ut nonvna ſꝫ due mio nō due ſꝫ decē. vel centu: centū ſoles habe̓t hic mūdus. Qd̓ut nō fieret. nō opificis ꝓuiſione inirabili ad rerū corꝑaliū ſalute decorēqꝫ conſultū eſt. ſꝫ ꝯtingit potius tanta vnus anime ꝓgreſſione peccantiſut ſola corpus tale mereret̉: nō plane animaꝝ de quibꝰ neſciūt quid loquātur: ſꝫ eoꝝ ip̄oꝝ qui talia ſapiūt.multū longe a veritate et merito e cōercenda ꝓ greſſio. Hec ergo tria q̄ſuꝑius ꝯmedaui. cū ī vnaquaqꝫ creaturā reqͥrūtur. qͥs eā fecei̓t. ꝑ qͥd feceitqͣre fecei̓t ut reſpōdeat̉. deus ꝑ ſuū ꝟbū. qꝛ bona ē: vtrū altitudine miſticanob̓ ip̄a trinitaſ intimetur hoc eſt pater et filius et ſpūs ſanctus: an aliqͥdoccurrat qd̓ hoc loco ſcpͥturarū id accipiendū eſſe ꝓhibeat. multi ſermōīseſt queſtio: nec omīa vno volumīe utexplicemus vrgendū ē. ¶ Ca. xxiiij.Redimus et tenemus. et fideliter p̄dicamus. ꝙ pater genuerit verbū. hoc eſt ſapiētia ꝑ quā factaſūt oīa vnigenitu filiu vnus vnū. cōeternus coeternū. ſume bonus equaliter bonū. et ꝙ ſpūs ſanctus ſimul patris et filij ſit ſpūs. et ip̄e ꝯſubſtātialis ⁊ coeternus ambobꝰ. atqꝫ hoc totū. et trinitas ſit ꝓpter ꝓprietatē ꝑſonarū. et vnus deus ꝓpter inſeꝑabileꝫd̓initatē. ſic̄ vnus oīpotēs ꝓpter in ſeꝑabilē om̄ipotētiā: ita tn̄ ut etiā cū deſingulis q̄ritur. vnuſquiſqꝫ eoꝝ ⁊ deus ⁊ om̄ipotēs eē reſpondeat̉: cū verode omibus ſimul. non tres dij. vel tresom̄ipotētes: ſꝫ vnus deus omīpotes.Tanta eſt ibi ī tribꝰ inſeꝑabilis vnitas: q̄ ſic ſe voluit p̄dicari. Vtrū aūtboni pr̄is et boni filij ſpūs ſanctus. qꝛꝯmunis ambobus ē recte bonitas dici poſſit amboꝝ: temeraria nō audeop̄cipitare ſentētiā. verūtamē amborū eū dicere ſanctitatē facilius auſuſfuero nō amborū qͣi qualitatē: ſꝫ ip̄amqͦꝫ ſubſtātiā: et terciā in trinitate ꝑſonā. Ad hoc em̄ me ꝓbabilius ducit. qcū ſit ⁊ pater ſpūs. et filius ſpūs. et pr̄ſanctus ⁊ filius ſanctus: ꝓprie tm̄ ipevocatur ſpūs ſanctuſ: tanꝙͣ ſanctitaſſubſtātialis. et cō ſubſtātialis amborū. Sꝫ ſi nichil ē aliud bonitas diuina ꝙͣ ſanctitas. ꝓfecto et illa diligētia racōis eſt. nō p̄ſumpcōnis audacia: ut in oꝑibꝰ dei ſecreto quodā loquēdi mō qūo nr̄a exerceat̉ intencōeadē nobis inſinuata intelligat̉ trinitas: vnāquaqꝫ creaturā. quis fecerit: ꝑ quid fecerit: ꝓpter quid fecerit.Pater quippe intelligit̉ verbi qͥ dixitut fiat: qd̓ aūt illo dicēte factū eſt: ꝓculdubio perverbū factum eſt. In eovero ꝙ dicit̉ vidit deus quia bonū ē.ſatis ſignificatur deū nulla neceſſitatenulla ſue cuiuſꝙͣ vtilitatiſ indigētia. ſꝫſola bonitate feciſſe qd̓ factū eſt. id ēqꝛ bonū eſt. Qd̓ ideo poſtea ꝙͣ factūeſt dicitur: ut res q̄ facta eſt cōgrue̓bonitati ꝓpter quā facta eſt indicet̉.Que bonitas ſi ſpūs ſanctuſrecte intelligitur: vniu̓ſa nob̓ trinitas in ſuis oꝑibꝰ intimat̉. Inde eſt ciuitatisſancte q̄ in ſanctis angelis ſurſū ē. etorigo. et informacō. et bt̄ītudo. Namſi querat̉ vn̄ ſit. deus eā cōdidit. Sivnde ſit ſapiēs: a deo illumīatur. Sivn̄ ſit felix: deo fruitur. ſubſiſtēs modificat̉. ꝯtemplās illumīatur: inherēs