Sicut ergo cōtraria cōtrarijs oppoſita ſermonis pulchritudinē reddūtita quedā nō verboꝝ ſꝫ rerū eloquētiācōtrarioꝝ oppoſicone ſeculi pulchritud oꝯponit̉. Aꝑtiſſime hoc poſitū ē inlibro eccleſiaſticō. iſto mō. Cōtra malū bonū. et contra mortē vitā. ſic ꝯtrapui pccor: et ſic intuere in omīa oꝑa altiſſimi: bina bina. vna contra vnum.vauis itaqꝫ diuini ¶ Ca. xix.ẜmonis obſcuritas etiā ad hocſit vtius. ꝙ plures ſentētias veritatisparit am luce noticie ꝓducit. dū aliuſeum ſic. alius intelligit ſic: ita tn̄ ut ꝙin obſcuro loco intelligit̉. vel atteſtacōne rerū manifeſtaꝝ. vel alijs locismīme dubijs aſſeratur: ſiue cū multatractātur. ad idqͦꝫ ꝑueniatur qd̓ ſenſit ille qͥ ſcpͥſit. ſiue id lateat. ſꝫ ex occaſione ꝓfunde obſcuritatiſ. alia quedam vera dicantur: non michi videturab operibus dei abſurda ſententiā. ſicum lux prima illa facta eſt angelicreati intelligūtur inter ſanctos angelos et imimundos fuiſſe diſcretumvbi dictū eſt. et diuiſit deus inter luceet tenebraſ. et vocauit luce diē. et tenebraſvocauit nocte. Solus quippe ille iſta diſcerne̓ potuit. qui potuit etiāprius ꝙ caderet p̄ſcire caluros: et pͥuatos lumīe veritatis ī tenebroſa ſupbia remāſuros. Nā inter iſtū nobisnotiſſmūdiē et nocte id ē inter hācluceꝫ et has tenebras: vulgatiſſimaſenſibꝰ nr̄is lumīaria celi ut diuideret imꝑauit. Fiāt inquit lumīaria ī firmamēto celi. ut luceāt ſuꝑ terra: et diuidāt inter diē ⁊ nocte. Et paulo poſtfecit inquit deus duo magna lumīaria: luminare maius in prͥcipia diei: luminae̓ minus ī pn̓cipia noctis. et ſtellas: et poſuit illa deus īfirmamēto celi. lucere ſuꝑ terra. et peſſe diei et nocti: et diuide̓ inter luce ⁊ tenebras Inter illā vero luce que ſancta ſocietasliber vndeciuusangelorū eſt. illuſtracōe veritatis intelligibiliter fulgēs. et ei ꝯtrarias tenebras idē malorū angelorū auerſorū a luce iuſticie. tetras mētes ip̄e diuidere potuit: cui etiā futurū nō nature. ſꝫ volūtatis malū occultu. a̓ incertūeſſe nō potuit. ¶ Ca. xx.Emqꝫ illud nō eſt p̄tereūdū ſilentio ꝙ dixit deuſ. fiat lux ⁊ facta ē lux. ꝯtinuo ſubuictū eſt. et viditluce qꝛ bona eſt. nō poſteaꝙͣ ſeꝑauitinter luce et tenebras. et vocauit lucediē. et tenebras nocte: ne ſimul cū luce etiā talibꝰ tenebris teſtimonū placiti ſui phibuiſſe videret̉. Nā vbi tenebre incul pabiles ſūt. inter qͣs ⁊ luce iſtā hijs oculis cōſpicuā lumīariaceli diuidūt. non ante. ſꝫ poſt infertur:et vidit deus qꝛ bonū eſt. Poſuit inqͣea infirmamēto celi lucere ſuꝑ terraꝫet p̄eſſe diei ⁊ nocti: et ſeꝑare inter lucem ⁊ tenebras et vidit deus qꝛ bonuꝫeſt: et poſtmoduꝫ infertur. Et ſeꝑauitdeus inter luce et tenebras: et vocauitlucē diē ⁊ tenebras vocauit noctē. Nohoc loco additū ē. et vidit deus qꝛ bonū ē. ne vtrūqꝫ appellaret̉ bonū cū eſſꝫhoꝝ alterū malu vicio ꝓprio nō natura: et ideo ſola lux ibi placuit ꝯditori.tenebre aūt angelice. et ſi fuerat ordināde. nō tamē fuerat approbande.Vid eſt emī aliud ¶ Ca. xxiintelligendū in eo ꝙ ꝑ omīa dicitur. vidit deus qꝛ bonū eſt. niſi oꝑisapprobacō ſcd̓m artē facti q̄ ſapīētiādei e? Deuſaūt uſqꝫ adeo nō cū factū ētūc didicit bonū ūt nichil eoꝝ fieret.ſi ei fuiſſꝫ incognitu. Dū ergo videt qꝛbonū eſt qd̓ niſi vidiſſet anteꝙͣ fieret.nō vtiqꝫ fierēt: docet bonū eſſe. nō diſcit. Et plato quidē plus auſus eſt dicere elatū ſcꝫ deugaudio. mūdi vmuſitate ꝑfecta: vbi et ip̄e no uſqꝫ adeodeſipiebat ut putaret deum ſui oꝑisnouitate factu beatiore: ſꝫ ſic oſtende̓