precedit. ¶ Ca. xvi.Nhijs enī que quoquomō ſūt. et nonſūt qd̓ deus ea quo facta ſūt. p̄ponūtur viuētia nō viuentibꝰ: ſicut ea quehabēt vni gignēdi. vel etiā appetēdi.hijs que iſto mō caret. Et ī hijs q̄ viuūt. p̄ponūtur ſenti ētiā nō ſentiētibusſic̄ arboribꝰ aīalia: et ī hijs q̄ ſentiūt.pponūtur intelligētiā nō intelligētibꝰſicut hoīes pecoribꝰ: et in hijs q̄ intelligut p̄ponūtur immortalia mortalibꝰnc̄ angeli homībꝰ: ſꝫ iſta p̄ponūtur nature ordinē. Eſt aūt alius atqꝫ aliusꝓ ſuo cuiuſqꝫ vſu eſtimacōis moduſ:qūo fit ut quedā ſenſu carētia quibuſdā ſentiētibꝰ p̄ponamus: in tantū ut ſipoteſtas eſſꝫ. ꝓrſus de naturā rerū auferre velimus: ſiue que in ea locū habeat ignorātes: ſiue etiā ſciamus nr̄iſea cōmodis poſt ponētes. Quis enimnon domui ſue pane habe̓ ꝙͣ mures.numos ꝙ puliceſmalit? Sꝫ qͥd mirūcū ip̄oꝝ etiā hoīm eſtimacōe quoꝝcerta naturā tante eſt dignitatis. plerūqꝫ carius cōꝑetur equus ꝙͣ ſeruus:gemma ꝙͣ famula? Ita libertatē iudicandi plurmiū diſtāt racō cōſideratiſa neceſſitate indigētiſ. ſeu voluptatecupiētis: cū iſta quid ꝑ ſeip̄m in rerūgradibꝰ penſat. neceſſitas aūt quidꝓpter quid expediat cogitat: et iſtaqͥd verū luci mētis appaeat. voluptaſvero qͥd iocundū corꝑis ſenſibꝰ blādiatur expectat. Sꝫ tm̄ valet in naturis racōnabilibꝰ quoddā veluti podꝰvolūtatis et amoris: ut cū ordine nature angeli homībꝰ: tn̄ lege iuſticieboni hoīes malis angelis p̄ferātur.Ropter natura ¶ Ca. xvij.igitur nō ꝓpter maliciā diabolidictū recte intelligimius. hoc ē imitiūfigmēti dn̄i: qꝛ ſme dubio vbi eſſet viciū malicie natura nō viciata p̄ceſſit.Viciū aūt ita ꝯtra naturā ē: ut nō poſſit niſi noce̓ nature. Nō itaqꝫ eſſꝫ viciūrecede̓ a deo niſi nati re cuius id viciūē potius cōpete̓t eē ci. deo. Quaproptetiā volūtas mala grādē teſtimomū ēnature bone. Sꝫ deus ſic̄ naturaꝝ bonarū optimus creator eſt. ita malarūvolūtatū. iuſtiſſimuſ ordinator: ut cuille v̓tūtur naturis bonis: ip̄e bn̄ vtatur etiā volūtatibꝰ malis. Itaqꝫ fecitut diabolus inſtitucōe illius bonus.volūtate ſuāa malus. in inferioribꝰ ordinatus illuderetur ab angelis eiusid eſt ut ꝓſint tēptacōnes eiuſ. quibꝰea obeſſe deſiderat. Et qm̄ deus cū euconderet future malignitatis eius nōerat vtiqꝫ ignarus et ꝓuidebat q̄ bona de malo eius eſſꝫ ip̄e facturus ꝓpterea pſalmus ait draco hic quē finxiſtiad illudendū: ut in eo ip̄o ꝙ eū finxitlicet ꝑ ſuā bonitatē bonū: iā ꝑ ſuā p̄ſcientia p̄paraſſe intelligat̉. quomō illovteretur et malo. ¶ Ca. xviij.Eqꝫ enī deus ullū nō dico angeplorū. ſꝫ vel hoīm crearet quē malū futurū p̄ſciſſet. niſi pariter noſſꝫ. q̄bus eos bonorū vſibꝰ cōmodaret: atꝫita ordine ſeculorū tāꝙͣ pulcherrimūcarmen etiā ex quibuſdā qͣi antithetishoneſtaret. Antitheta emī q̄ appellāt̉in ornamētis elocuconis ſūt decētiſſima: que latine ut appelſātur oppoſita:vel qd̓ exp̄ſſius dicit̉ ꝯtra poſita. Nōeſt apud nos huius vocabuli cōſuetudo: cū tn̄ eiſdē ornamētis. locucōisetiā ſermo latinus vtatur: mīo lingueoīm gentiū. Hijs antithetis etiā paulus apl̓us in ſcd̓a ad corintheos epl̓aillū locuꝫ ſuauiter explicat. vbi dicit.Per arma iuſticie a dextris ⁊ ſmiſtriſꝑ gloriā et ignobilitatē. ꝑ infamiā etbonā famā: ut ſeductores et veraces.ut qͥ ignoramur et cognoſcimur. qͣſimori etes ⁊ ecce viumus. ut coerciti etnō mortificati: ut triſtes ſemꝑ a̓ gaudentes. ſic̄ egem multos aūt ditates.tanꝙͣ nichil habētes et oīa poſſidēteſ.