corpus qd̓ non vbiqꝫ ſui totū eſt. aliaincorrupcō que vbiqꝫ eius tota eſt qꝛom̄s pars incorruptibilis corꝑiſ etiāceteris ineqͣlis equaliter incorruptaeſt. Neqꝫ enī ꝟbi grai. qꝛ digitus ininor ē. ꝙ tota manus: deo in corruptibilior manus ꝙͣ digituſ. Itā cū ſint inequales manus et digitus. equalis ētū incorruptibilitas manus et digiti:ac ꝑ hoc ꝙ uis in corꝑe incorruptibiliinſeꝑabilis incorruptibilitas ſit: aliud eſt tn̄ ſubſtātia q̄ corpus dicitur:alia qͣlitas eius. qͣ incorruptibile nūcupatur: et ideo eciā ſic hoc nō eſt qd̓habꝫ. Ammia qͦꝫ ip̄a etiā ſi ſemꝑ ſit ſapiens ſic̄ erit cū liberabit̉ in eternuꝫ:p̄ticipacōne tn̄ incōmutabilis ſapiētie ſapiēs erit q̄ nō eſt qd̓ ip̄a. Neqꝫemī ſi aer infuſa lucē nūquā deſeratur:ideo nō aliud eſt ip̄e. aliud lux qͣ illuminatur. Neqꝫ hoc ita dixerini: qͣi aeiſit aīa qd̓ putauerūt quidā qͥ nō potuerūt incorporea cogitae̓ naturā. Hꝫhꝫ hec ad illa etiā in magna diſparilitate de ſpūalitate quandā ſimilitudine: ut nō in cōueniēter dicat̉. ſic illuminari aīmā incorporeā luce incorporeaſimplici ſapiētia dei ſic illumīatur aeris corpus luce corporea: et ſicut aertenebreſcit iſta luce deſertus. nā nichilſūt aliud qͥ dicūt̉ locoꝝ quorūqꝫ corporaliū tenebre ꝙͣ aer carēs luce: itatenebreſce̓ aimā ſapiētie luce pͥuatā.Scd̓m hoc em̄ dicūtur illa ſimplicia.que pnͥcipaliter vereqꝫ diuina ſunt ꝙnō aliud ē in eis qͣlitas. aliud ſubſtātia. nec aliorū ꝑticipacōne. vel diuina.vel ſapiētia vel beata ſūt. Ceterū dictꝰeſt in ſcpͥturis ſanctis. ſpūs ſapiētiemultiplex. eo ꝙ multa in ſe habeat: ſꝫque habꝫ hoc ⁊ e: et ea omīa vnus eſt.Neqꝫ enī multe ſꝫ vna ſapiētia ē. in qͣſunt infiniti quidē eiqꝫ finiti thezaurirerū intelligibiliū: in quibꝰ ſūt om̄esinuiſibiles atqꝫ incōmutabiles racō-liber videcimꝰnes. rerū etiā viſibiliū ⁊ mutabiliū q̄ ꝑip̄am facta ſunt: qm̄ deus nō aliquidneſciens fecit: qd̓ nec de quolibꝫ hoīeartifice recte dici p̄t. Porro ſi ſciēs fecit om̄ia: ea vtiqꝫ fecit q̄ nouerat. Exquo occurrit animo quiddā mirū. ſꝫtī verū: qd̓ iſte mūdus nobis notuseſſe nō poſſet. niſi eſſet: deo aūt niſi notus eſſet. eſſe nō poſſet. ¶ Ca. xi.Ve cū ita ſint nullo quidē mōſcd̓m īpaciū aliqd̓ tꝑis pͥus erant illiſpūſ tenebre quos agelos dicimuſ: ſꝫſil̓ ut facti ſūt lux fcī ſunt. nō tn̄ tm̄ itacreati ut quoqͦmō ita eſſent. et quoqͦmodo viuerēt: ſꝫ etiā illumīati ut ſapienter beateqꝫ viuerēt. Ab hac illuminacōne auerſi quidā angeli nō obtinuerūt excellētiā ſapiētis beateqꝫ vite q̄ ꝓcul dubio nōniſi eterna ē. eternitatis ſue certa atꝫ ſecurā: ſꝫ racōnalēvitā licet inſipientē ſic habēt ut eamnō poſſint amitte̓ nec ſi velint. Quatenus aūt anteꝙͣ peccaſſent. illius ſapientie fuiſſent ꝑticipes: definie̓ qͥs p̄tIn eius tn̄ ꝑticipacōe equales fuiſſeiſtos illis q̄ ꝓpterea vere pleneqꝫ bn̄ſūt qm̄ neqͣquā de ſue btitudinis eternitate falluntur. quo dicturi ſumus:qͥnquidē. ſi eqͣles in ea fuiſſent. iā iſtiin eius eternitate manſiſſent pariterbeati. qꝛ pariter certi? Neqꝫ enī ſic̄ vita ꝙͣdiucūqꝫ fuei̓t. ita eterna vita veraciter dici potei̓t: ſi finē habitura ſit.Siquidē vitā tantumo viuendo: eterna vero: fine non habēdo noīata eſt.Quapropter ꝙuis nō quicqͥd eternū ꝯtinuo beatū ſit: dicitur enī etiā penalis igniſ eternuſ: tn̄ ſi vere ꝑfecteqꝫbeata vitā nō niſi eterna ē. nō erat talis iſtoꝝ qn̄qꝫ deſitura. et ꝓpterea nōeterna. ſiue id ſcirēt. ſiue neſciētes puta̓rēt: qꝛ ſciētes timor. neſciētes error.beatos eſſe vtiqꝫ nō ſmebat. Si autēhoc ita neſciebant ut falſis incertiſuecōfiderēt. ſꝫ vtrū ſempiternū an qn̄qꝫ