eſt ſi aliqua vna intellectualis animamodo quodā ineffabili ⁊ ſingulari ꝓmultoꝝ ſalute ſuſcepta eſt? Corpusvero aīme coherere ut homo totus etplenus ſit. natura noſtra ip̄a teſte cōgnoſcimus. Qd̓ niſi vſitatiſſmū eſſꝫ:hoc ꝓfecto eſſet incredibilius. Facilius quippe in fidem recipiēdū eſt. et ſihūanū diuino. et ſi mutabilē incōmutabili. tn̄ ſpiritū ſpiritui: aut ut verbisvtar que in vſum habetis in corporeūin corporeo: ꝙ corpus incorporeo cōherere. An forte vos offendit. inuſitatus corꝑis partus ex virgine? Neqꝫhoc debet offende̓. imo potius ad pietatē ſuſcipiendā debet adducere: ꝙmirabilis mirabiliter natus ē. Anvero ꝙ ip̄m corpus morte depoſitū et inmelius reſurrectōne mutatū. iā incorruptibile neqꝫ mortale in ſuꝑna ſubuexit: Hoc fortaſſe credere recuſatiſintuētes porphiriū in hijs ip̄is libriſex quibꝰ multa poſui. quos de regreſſu anime ſcripſit tam crebro p̄cipereomē corpus eſſe fugiendū: ut animapoſſit beata ꝑmanere cū deo. Sꝫ ipſepotius iſta ſentiens fuit corrigēdus:p̄ſertin cū de aīma mūdi huius viſibilis et tam ingentis corporee molis. cūillo tam incredibilia ſapīatis. Platōne quippe auctore animal eſſe dicitismūdū. et animal beatiſſimū: qd̓ vultiseſſe etiam ſempiternū. Quomō ergonec vnquā ſoluetur a corꝑ e. nec vn̄ꝙͣcarebit btītudine: ſi ut beata ſit animacorpus e omē fugiendū? Solem qͦꝫiſtum et ceterā fidera nō ſolū in librisveſtris corꝑa eſſe fatem. ꝙ vobiſcuꝫhoīes omēs ⁊ cōſpicere nō cunctaturet dicere: veru etiā altiore ut putatisperitia. hec eſſe animalia beatiſſima ꝑhibetis ⁊ cū hijs corporibꝰ ſempiterna. Quid ergo eſt. ꝙ cu vobis fidesxp̄iana ſuadetur: tūc obliuiſcemī aūtignorare vos fingitis quid diſputa-re aut docere ſoleatis? Quid cauſe eſtcur ꝓpter opiniōes veſtras quas vosip̄i oppugnatis xp̄iani eſſe nolitis: niſi qꝛ xp̄us hūiliter venit ⁊ vos ſuꝑbieſtis? Qualia ſanctorū corꝑa in reſurrectione futurā ſint ſi poteſt aliquātoſcrupuloſius inter xp̄ianorū ſcripturarū doctiſſimos diſputari: futurā tn̄ſempiterna mīme dubitamuſ: et taliafutura quale ſua reſurrectōne xp̄usdemoſtrauit exēplū. Sed qualiacūqꝫ ſint: cū incorruptibilia ꝓrſus et immortalia nichiloqꝫ anime contēplacōne qua in deū figit̉ impediētia p̄dicentur. voſqꝫ etiā dicatis eſſe in celeſtibus immortalia corꝑa immortaliterbeatorū: qd̓ eſt ꝙ ut beati ſimus omēcorpus fugiendū eſſe opinamī. ut fide xp̄ianā quaſi racōnabiliter fugerevideamī: niſi quia illud eſt qd̓ iterumdico xp̄us humilis e. vos ſuꝑbi? Anforte corrigi pudet? Et hoc viciū. nōniſi ſuꝑboꝝ ē. Pudet videlicet doctoshoīes ex diſcipulis platōnis fieri diſcipulos xp̄i: qui piſcatorē ſuo ſpū docuit ſapere ac dicere. In pn̓cipio eratverbū: et verbū erat apud deū: et deuserat ꝟbū. Hoc erat in pnͥcipio apuddeū. Omīa ꝑ ip̄m facta ſūt: et ſme ip̄ofactū eſt nichil. Qd̓ factū eſt ī ip̄o vita erat: et vita erat lux hoīm. Et lux intenebris lucet: et tenebre eam nō ꝯp̄henderūt. Qd̓ iniciū ſancti euāgelijcui nomē ē ſcd̓m iohannē quidā platonicus ſicut a ſancto ſene ſimplicianō qͥ poſtea mediolanēſi eccleſie p̄ſedit epiſcopus ſolebamus audie̓. aureis literis cōſcribendū et ꝑ omneseccleſias ī locis eminētiſſimis p̄ponēdū eſſe dicebat: ſed ideo viluit ſuꝑbisdeus ille magiſter. qꝛ ꝟbū caro factueſt ⁊ habitauit in nobis: ut parū ſitmiſeris ꝙ egrotāt niſi ſe in ip̄a etiamegritudine extollāt. et de medicina qͣſanari poterat erubeſcāt. Nō enī hoc