cedimus qn̄ uſqꝫ ad ſanguinē ꝓ eiuˢveritate certamuſ: eū ſuauiſſimo adolemus incenſo. cū in eius ꝯſpectupioſanctoqꝫ amore flagramus: ei donaeius in nobis noſqꝫ ip̄os vouemus etreddimus: ei beneficioꝝ eius ſolēnitatibꝰ feſtis ⁊ diebꝰ ſtatutis dicamuſſacramuſqꝫ memoriā. ne volumīe tēporū ingratā ſubrepat obliuio: ei ſacrificamus hoſtiā hilitatis ⁊ laudisin ara cordis. igne feruide caritatis.ad hūc videndū ſicut videri poterit.eiqꝫ coherendū ab omni peccatoꝝ etcupiditatū malaꝝ labe mūdamur: eteius nomīe ꝯſecramur. Ip̄e enī fonsnr̄e beatitudinis ip̄e omīs appeticōiseſt finis. Hūc eligētes vel potius religentes. amiſeramus enī negligētes:hūc ergo religentes vn̄ et religio dicta phibetur: ad eū dilectōne tendimus. ut ꝑueniēdo quieſcamus: ideobeati: quia illo fine perfecti. Bonū enīnr̄m de cuius fine inter ph̓os magnaꝯtentio eſt. nullū eſt aliud ꝙͣ illi cohrere: cuius vnus anima intellectualis incorporeo ſi dici p̄t amplexū. veriſimpletur fecūdaturqꝫ virtutibꝰ. Hocbonū dilige. in toto corde. in tota aīa.et in tota ꝟtute p̄cipimur. Ad hoc bonū debemus et a quibꝰ diligimurduci: et quos diliginius ducere. Sic cōplētur duo illa p̄cepta: in quibꝰ totalex pendet ⁊ ꝓphete. diliges dn̄m deūtuū in toto corde tuo et intota animatua ⁊ in tota mente tua: et diliges ꝓximū tuū tanꝙͣ teip̄m. vt enī homo ſediligere noſſꝫ: ꝯſtitutus ē ei finis quoreferret omīa q̄ ageret. ut btūs eſſet.Non enī qͥ ſe diligit aliud vult eſſe qͣbeatuſ. Hic aūt finis ē: adherere deo.Iam igitur ſcienti dilige̓ ſeip̄m. cū mādat̉ de ꝓximo diligēdo ſic̄ ſeip̄m: qͥdaliud mādatur. niſi ut ei qͣntū p̄t ꝯmēdet diligendū deū? Hic eſt dei cultus:hec vera religio. hec recta pietas: hecliber decimustm̄ deo debita ſeruitus. Quecūqꝫ igitimmorlis poteſtas. quātalibꝫ virtutepredita. ſi nos diligit ſicut ſeip̄am. elvult eſſe ſb̓ditos. ut beati ſimus: cuiet ip̄a ſubdita beata eſt. Si ergo nōcolit deū miſera ē qꝛ pͥuatur deo: ſi aūtcolit deū nō vult ſe coli ꝓ deo. Illi emīpotius d̓ine ſentētie ſuffragat̉. et dilectōis viribꝰ fauet quā ſcpͥtū ē. Sacrificās dijs eradicabit̉ niſi dn̄o ſoli.Nā ut alia nūc taceā q̄ ꝑtinet ad religionis obſequiū quo colit̉ deus: ſacrificiū certe nullus hoīm eſt qͥ audeat dice̓ deberi niſi deo ſoli. Multa deinqꝫ de cultu d̓ino vſurpata ſunt quehonoribus deferuntur humanis. ſiuehuīlitate nimia ſiue adulacōne peſtifera. ita tn ut quibꝰ ea deferūtur hoīeshaberetur qͥ dicūtur colēdi et venerādi: ſi aūt multū eis additur adorādiQuis vero ſacrificādū cenſuit: niſi eiquē deū aūt ſciuit aut putauit aut finxit? Quā porro antiquus ſit in ſacrificādo dei cultus. duo illi fratres. cam etabel ſatis indicat: quorū maioris deuſreprobauit ſacrificiū: minoris aſpexit. ¶ Ca. v.vis aūt ita deſipiat: ut exiſtinet aliquibꝰ vſibꝰ dei eſſe neceſſaria. quem ſacrificijs offerūtur? Qd̓cū multis locis d̓ina ſcripturā teſtēturne longūfaciamus breue de pſalmōomēmorare ſuffecerit. Dixi dn̄o deusineuſ es tu qm̄ bonorū mēorū nō egeNō ſolū igit̉ pecōre vel qualibet aliare corruptibili atqꝫ terrena: ſꝫ ne ip̄aquidē iuſticia hoīs deus egere credēdus eſt: totūqꝫ qd̓ recte colitur deus.homī ꝓdeſſe nō deo. Neqꝫ enī fonti ſequiſꝙͣ dixerit ꝯſuluiſſe ſi biberit: autluci ſi viderit. Nec ꝙ ab antiquis patribꝰ alia ſacrificia facta ſūt victimiſpecoꝝ. que nūc ppl̓us dei legit nō facit: aliud intelligendū. eniſi rebus illis eas res fuiſſe ſigͥficatas qͥ agūtur